Ερμού 16, Αμαλιάδα, Τηλέφωνο: 26220 27473

Αφιέρωμα: Ρεμπέτικο τραγούδι

Ξεκινώντας το ταξίδι στην ιστορία του ρεμπέτικου τραγουδιού θα ήταν καλό ίσως να γνωρίζουμε ότι αυτό που σήμερα είναι κοινώς αποδεκτό ...


Ξεκινώντας το ταξίδι στην ιστορία του ρεμπέτικου τραγουδιού θα ήταν καλό ίσως να γνωρίζουμε ότι αυτό που σήμερα είναι κοινώς αποδεκτό και θεωρείται, παγκοσμίως πια, σημαντικό και αναπόσπαστο κομμάτι της παράδοσης των τραγουδιών των πόλεων δεν ήταν πάντα έτσι. Κάθε εποχή, ανάλογα με τις κοιωνικές, πολιτικές, οικονομικές συνθήκες και φυσικά ανάλογα με τον βαθμό γνώσης και πληροφοριών που διέθετε, το αντιμετώπισε με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Τέτοια παραδείγματα υπάρχουν άλλωστε σε όλες τις μορφές της τέχνης.

Καινούργια και πρωτοπόρα ρεύματα ή καλλιτέχνες αμφισβητήθηκαν στην εποχή τους και αντιμετωπίστηκαν με φόβο ή και με αποτροπιασμό ακόμη, είτε για κοινωνικούς είτε για πολιτικούς λόγους -από τα μπλουζ και την τζαζ, ως τα τανγκό, τα φάντος και τα τραγούδια της Κάτω Ιταλίας.

Το ρεμπέτικο τραγούδι λοιπόν, που έχει περάσει στη συνείδηση και στην καθημερινότητα του νεοέλληνα ανεξαρτήτως τάξης ή μόρφσης, δεν ήταν πάντα δεδομένο ως αυτονόητη παράδοσή μας. Υπήρξε ένας μεγάλος πόλεμος από τα πρώτα χρόνια της δημιουργίας και εξάπλωσής του, που κράτησε, ούτε λίγο ούτε πολύ, περίπου έναν αιώνα.


Ρεμπέτικο τραγούδι: Η ιστορία του μέσα από τους 5 μεγαλύτερους εκπροσώπους!
κείμενο: frapress.gr

Ήρθε η ώρα να μάθουμε τα πάντα για το ρεμπέτικο τραγούδι και να ταξιδέψουμε σε μια ιδιαίτερη εποχή μέσα από τους 5 μεγαλύτερους εκπροσώπους του και κάποια πράγματα που μάλλον δε γνώριζες! “Έστε μάγκας, έστε μπελαλίκ, λα ντε Βοτανικό ο πιό νταήκ κι έντρεμεν ντρε κάργα ντε μαγκέ γιατί φτιαξάρε στο μινούτο ντε δουλειέν.” (Είναι μάγκας είναι μερακλής/Απ’τον Βοτανικό ο πιο νταής/Τον ετρέμουν όλες οι μαγκιές/Γιατί τις φτιάχνει επιτόπου τις δουλειές.) Με αυτή την ιδιαίτερη διασκευή του τραγουδιού ‘Έντε λα μαγκέτε Βοτανίκ’ (του οποίου τους στίχους στην πιο “αργκό” εκδοχή έγραψε ο Σπύρος Ζαγοραίος το 1975), ας ξετυλίξουμε το μίτο της ιστορίας του ρεμπέτικου τραγουδιού μέσω ενός αφιερώματος στους μεγαλύτερους εκπροσώπους του!

Μέσα από τις στάχτες λένε ξαναγεννιέσαι και κάπως έτσι γεννήθηκε το ρεμπέτικο τραγούδι. Είναι Αύγουστος του 1922 και ένα μαύρο κεφάλαιο γράφεται στην ιστορία του ελληνισμού: η Μικρασιατική Καταστροφή, η οποία και οδήγησε σε αναγκαστική ανταλλαγή πληθυσμών. Η δεκαετία που ακολουθεί αποτελεί την εποχή όπου κυριαρχούν τα στοιχεία από τη μουσική της Σμύρνης και η θεματολογία του ρεμπέτικου τραγουδιού περιλαμβάνει κυρίως ερωτικά αλλά και μάγκικα τραγούδια (π.χ. τραγούδια της φυλακής, ναρκωτικά).

1. Μάρκος Βαμβακάρης 

Το 1932 ξεκινά η κλασική περίοδος και κυκλοφορούν οι πρώτες ηχογραφήσεις τραγουδιών από τον σπουδαίο Μάρκο Βαμβακάρη. Γεννήθηκε στις 10 Μαΐου 1905 στο συνοικισμό Σκαλί της Άνω Χώρας της Σύρου από οικογένεια καθολικών και ήταν ο πρώτος από τα έξι παιδιά του Δομένικου και της Ελπίδας Βαμβακάρη.

Από φτωχή οικογένεια, αναγκάζεται να εγκαταλείψει σύντομα τα θρανία και να παλέψει για τα προς το ζην. Λόγω ενός ατυχήματος (σπρώχνει έναν βράχο και αυτός καταλήγει σε ένα μικρό σπίτι όπου μένει μια ηλικιωμένη γυναίκα), αναχωρεί για τον Πειραιά και έτσι εξασφαλίζει τον τίτλο του ‘Πατριάρχη’ του ρεμπέτικου τραγουδιού. Μένοντας στα κακόφημα Ταμπούρια, το πρωί εργάζεται στα κάρβουνα και το βράδυ διασκεδάζει στους τεκέδες, όπου και έρχεται σε επαφή με την κάνναβη.

Αργότερα, πιάνει δουλειά ως λιμενεργάτης και καταλήγει εκδορέας στα σφαγεία της πόλης. Όντας, όμως, η μουσική δεύτερη φύση του (από μικρός άκουγε τον πάτερα του να παίζει γκάιντα και να γράφει τα δικά του τραγούδια), γίνεται ένας από τους κορυφαίους αυτοδίδακτους οργανοπαίκτες. Η πιο σημαντική στιγμή της ζωής του ήταν όταν είδε τον φημισμένο Νίκο Αϊβαλιώτη να παίζει μπουζούκι. Τον κοίταξε, άκουσε τον ήχο και μετά από λίγο είπε: «Να μου κοπούν τα χέρια εάν δεν μάθω να παίζω μπουζούκι».

Συμμετέχει, λοιπόν, μαζί με τον Γιώργο Μπάτη, τον Στράτο Παγιουμτζή και τον Ανέστη Δελιά στο πρωτοποριακό για την εποχή μουσικό σχήμα ‘Η Τετράς η ξακουστή του Πειραιώς’. Το 1933, φωνογράφησε το πρώτο εμπορικά επιτυχημένο τραγούδι με μπουζούκι στην Ελλάδα, το ‘Καραντουζένι’ ή ‘Έπρεπε να ‘ρχόσουνα ρε μάγκα μου’.

Η περίοδος λίγο πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν και η πιο παραγωγική. Αφού περιόδευσε στη Θεσσαλονίκη, στο Βόλο, στη Λάρισα, στα Τρίκαλα και σε αρκετές ακόμη πόλεις, άρχισε εμφανίσεις στον Βοτανικό, μαζί με τον Γιάννη Παπαιωάννου, τον Κώστα Καρίπη και τον Στέλιο Κερομύτη. Έκανε δυο γάμους και, απαλλαγμένος από στερεότυπα, ήρθε σε σύγκρουση με την Καθολική Εκκλησία μετά το πρώτο διαζύγιο, που απαγορεύεται ρητά στους καθολικούς.

2. Βασίλης Τσιτσάνης 

Κορυφαία προσωπικότητα του ρεμπέτικου τραγουδιού αναδεικνύεται την εποχή της ευρείας διάδοσης και αποδοχής (1942-1952) ο Βασίλης Τσιτσάνης. Γεννήθηκε στα Τρίκαλα στις 18 Ιανουαρίου 1915 από Ηπειρώτες γονείς. Στα γυμνασιακά του χρόνια, άρχισε να αποκτά κάποιες γνώσεις μουσικής, μαθαίνοντας βιολί.

Με αυτό συμμετείχε και σε κάποιες τοπικές εκδηλώσεις, προκειμένου να συνεισφέρει οικονομικά στην οικογένειά του. Το φθινόπωρο του 1936, κατέβηκε στην Αθήνα για να σπουδάσει Νομική και για να συμπληρώσει το εισόδημά του δούλευε στο νυχτερινό κέντρο ‘Μπιζέλια’.

Το 1937, γνώρισε τον τραγουδιστή Δημήτρη Περδικόπουλο, ο οποίος τον πήγε στη δισκογραφική εταιρεία ‘Odeon’, όπου ηχογράφησε το πρώτο του τραγούδι ‘Σ’ έναν τεκέ μπουκάρανε’. Η ‘Αρχόντισσα’, από τα σπουδαιότερα τραγούδια στην ιστορία της ελληνικής μουσικής, ήταν ένα από τα δεκάδες που ακολούθησαν. Τα χρόνια της Κατοχής βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη, όπου ανοίγει ένα δικό του κουτούκι, το ‘Ουζερί ο Τσιτσάνης’, στην οδό Παύλου Μελά 22. Παράλληλα, γράφει ορισμένες από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του (‘Αχάριστη’, ‘Μπαξέ τσιφλίκι’, ‘Όταν συμβεί στα πέριξ’, ‘Νύχτες μαγικές’, ‘Ζητιάνος της αγάπης’, ‘Ντερμπεντέρισσα’, ‘Συννεφιασμένη Κυριακή’), που θα ηχογραφήσει μετά τον πόλεμο, όταν θα ανοίξουν και πάλι τα εργοστάσια δίσκων.

Φέρνει στο προσκήνιο νέους τραγουδιστές, οι οποίοι δένονται μαζί του, όπως η Μαρίκα Νίνου, η Σωτηρία Μπέλλου και ο Πρόδρομος Τσαουσάκης. Αργότερα, οι φίλοι του οι ρεμπέτες του κόλλησαν το παρατσούκλι ‘Ο Βλάχος’, επειδή ήταν ο μόνος ρεμπέτης με στεριανή προέλευση. Το 1980, με πρωτοβουλία της UNESCO, ηχογραφείται ένας διπλός δίσκος με τίτλο ‘Χάραμα’, όπως λεγόταν το μαγαζί στο οποίο ο Τσιτσάνης εμφανιζόταν τα τελευταία 14 χρόνια της καριέρας και της ζωής του.

3. Γιώργος Μητσάκης 

Ο Γιώργος Μητσάκης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1921. Ήρθε με την οικογένεια του στην Καβάλα το 1935 και έπειτα έμειναν σε ένα χωριό κοντά στο Βόλο. Έρχεται σε επαφή με τον Βασίλη Τσιτσάνη και τον Χατζηχρήστο και καταλήγει στον Πειραιά το 1939.

«Τότε παίζαμε εμείς οι ίδιοι τα τραγούδια μας. Τραγουδούσα σόλο, πρίμα, έπαιζα μπουζούκι, κιθάρα ο γέρος Καρίπης, μπαγλαμά ο τυφλός ο Χρυσίνης και εγώ μπροστά στο μικρόφωνο κι ο κόσμος άκουγε.

Και όταν κανένας φώναζε, Μητσάκη δάσκαλε παίξε μου ένα “βασανισμένο”, του έκανα το χατίρι…”Απόψε άρχισε να ψιλοβρέχει κι ο νους μου πάλι σε σένα τρέχει”.

4. Μανώλης Χιώτης 

Ο Μανώλης Χιώτης γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου 1920 στη Θεσσαλονίκη. Από μικρή ηλικία, άρχισε να μαθαίνει λαϊκά όργανα κοντά σε Θεσσαλονικιό μουσικοδιδάσκαλο, αρχικά κιθάρα, έπειτα μπουζούκι και στη συνέχεια ούτι.

Το 1935 πήγε στην Αθήνα για να σπουδάσει βιολί όπου και γνωρίστηκε με τον Στράτο Παγιουμτζή, ο οποίος τον προσέλαβε να παίζει δίπλα του μπουζούκι στο κέντρο ‘Δάσος’ του Βοτανικού.

Το 1937 φωνογράφησε και το πρώτο του τραγούδι ‘Το χρήμα δεν το λογαριάζω’. Κατά τη δεκαετία του 1940, γράφει τη μια επιτυχία μετά την άλλη, όπως το ‘Τρελό Κορίτσι’ (Ντούο Χάρμα), το ‘Θα σου πω το μυστικό μου’ (Μ. Νίνου), και ‘Το φτωχομπούζουκο’ (Στ. Τζουανάκος). Έγινε γνωστός για δύο καινοτομίες του: πρώτον, για τη χρήση του ενισχυτή σε λαϊκό όργανο και δεύτερον, λόγω ακριβώς της πρώτης καινοτομίας, το ρεμπέτικο τραγούδι μεταβαίνει από τα καταγώγια στα σαλόνια και ξεκινά η λεγόμενη περίοδος του ‘αρχοντορεμπέτικου’.

Στη δεκαετία του 1960, περιλαμβανόταν μόνιμα σε ειδικό πίνακα Ελλήνων καλλιτεχνών της εθιμοτυπικής υπηρεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών για την προτεινόμενη διασκέδαση των υψηλών επισκεπτών της Χώρας.

5. Σωτηρία Μπέλλου 

Από την καταγραφή, δε θα μπορούσε να λείπει και μια άξια εκπρόσωπος του γυναικείου φύλου σε έναν, σχεδόν αποκλειστικά, ανδροκρατούμενο μουσικό χώρο. Η Σωτηρία Μπέλλου γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1921 στο χωριό Χάλια κοντά στη Χαλκίδα.

Φύσει επαναστάτρια και με δυναμική προσωπικότητα, δεν αντέδρασε μόνο στα τα της οικείας της (ο άντρας της ήταν μέθυσος, ενώ κατά τη διάρκεια ενός από τους ξυλοδαρμούς, έριξε βιτριόλι στο πρόσωπό του και καταδικάστηκε σε τρία χρόνια στη φυλακή) αλλά, και προσπαθώντας παράλληλα να επιβιώσει, έγινε κομμουνίστρια και εισήλθε στην αντίσταση.

Συνελήφθη, βασανίστηκε και κλείστηκε στη φυλακή. Μετά τον εμφύλιο πόλεμο απελευθερώνεται και το 1947 προσελήφθη ως τραγουδίστρια σε κέντρο διασκέδασης στην Αθήνα με το Βασίλη Τσιτσάνη, ο οποίος την ανακάλυψε (ύστερα από σύσταση του θεατρικού συγγραφέα Κίμωνα Καπετανάκη) και του οποίου τα τραγούδια είναι τα πιο σημαντικά του ρεπερτορίου της.

Εκτός από τον Τσιτσάνη, συνεργάστηκε και με πολλούς άλλους κορυφαίους συνθέτες, όπως με τον Γιάννη Παπαϊωάννου (‘Γύρνα στη ζωή την πρώτη’, ‘Κάνε κουράγιο καρδιά μου’, ‘Άνοιξε, Άνοιξε’), τον Απόστολο Καλδάρα (‘Είπα Να Σβήσω Τα Παλιά’) και τον Γιώργο Μητσάκη (‘Ο ναύτης’, ‘Το σβηστό φανάρι’).

Στη δεκαετία του 1960, ξεκινά η πρώτη αναβίωση του ρεμπέτικου τραγουδιού, όπου και επανηχογραφούνται παλαιότερες επιτυχίες, εκδίδονται μελέτες πάνω στο θέμα, ανθολογίες τραγουδιών και βιογραφίες ρεμπετών.

4 ενδιαφέροντα πράγματα που αξίζει να ξέρεις για το ρεμπέτικο τραγούδι – τώρα που τιμήθηκε απ’ την UNESCO 
mikropragmata.lifo.gr

Άμα τραγουδάς τον πόνο του κόσμου τραγουδάς και το δικό σου καημό. Άμα λες μόνο το δικό σου ντέρντι δεν είσαι ρεμπέτης 

Κάτι σπουδαίο για το Ρεμπέτικο τραγούδι συνέβη στις αρχές του Δεκέμβρη. Η Διακυβερνητική Επιτροπή της Σύμβασης για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (UNESCO, 2003) στη 12η ετήσια συνεδρίασή της ενέκρινε την εγγραφή του Ρεμπέτικου στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας, ύστερα από τον φάκελο υποψηφιότητας που υπέβαλε το υπουργείο Πολιτισμού. Παρακάτω συγκεντρώσαμε 4 στοιχεία που είναι καλό να γνωρίζουμε για τη μουσική εκείνη η οποία εξελίχθηκε κυρίως στα λιμάνια ελληνικών πόλεων όπου ζούσε η εργατική τάξη (τον Πειραιά, τη Θεσσαλονίκη, το Βόλο) και στη συνέχεια πέρασε και σε άλλα αστικά κέντρα.

1. Πότε έχουμε την πρώτη επίσημη αναφορά της λέξης «ρεμπέτικο»; 

Βρισκόμαστε κάπου ανάμεσα στα 1910 και 1913 όταν η πρώτη αναφορά γίνεται σε ετικέτες δύο δίσκων γραμμοφώνου. Ο πρώτος εκδόθηκε γύρω στο 1912 στην Κωνσταντινούπολη από τη δισκογραφική εταιρεία ORFEON RECORD με αριθμό 10188.

Στη μια του πλευρά συναντάμε το τραγούδι «Απονιά» που σημείωσε επιτυχία στη Σμύρνη και έπειτα γραμμοφωνήθηκε. Στην ετικέτα του δίσκου και δίπλα στον τίτλο, μέσα σε παρένθεση, υπάρχει η ένδειξη ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ. Ο δεύτερος δίσκος ηχογραφήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1913 από τη γερμανική δισκογραφική εταιρεία FAVORITE RECORD. Στη μια πλευρά του δίσκου υπάρχει το τραγούδι «Τίκι τίκι τακ» άγνωστου δημιουργού με ερμηνευτή τον Γιάγκο Ψαμαθιανό. Κάτω από τον τίτλο αναγράφεται και εκεί η ένδειξη ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ

2. Ποια όργανα χρησιμοποιούνται στο ρεμπέτικο τραγούδι;



Τα βασικά όργανα που συναντάμε στο ρεμπέτικο τραγούδι είναι το τρίχορδο μπουζούκι, η κιθάρα, τζουράς αλλά και ο μπαγλαμάς. Πολύ συχνά χρησιμοποιούνται επίσης το ακορντεόν, το βιολί, το πιάνο, τα κουτάλια και τα ζίλια ως κρουστά. Σε παλαιότερες ηχογραφήσεις έχουμε ακούσει και τα λεγόμενα σαντουροβιόλια (σαντούρι και βιολί), αλλά και κανονάκι και ούτι.

Πολύ συχνά στα ρεμπέτικα τραγούδια ακούγεται ένας ήχος σαν γυαλί. Πρόκειται για τον ήχο που παράγεται από το χτύπημα ενός κομπολογιού σε ένα ποτήρι, γνωστό και ως ποτηροκομπολόγι. Είναι γνωστό ότι στις παρέες και στις ταβέρνες συνήθιζαν να συνοδεύουν τους μουσικούς με αυτόν τον τρόπο, συνήθεια που πέρασε και σε κάποιες ηχογραφήσεις.

Στις ταβέρνες του Γυθείου, μάλιστα, μέχρι τη δεκαετία του 1980 προς ενίσχυση του ήχου ενός μπουζουκιού οι θαμώνες χρησιμοποιούσαν μεταλλικές ή γυάλινες κανάτες που έβαζαν μέσα μαχαιροπήρουνα, τις οποίες και ανακινούσαν ρυθμικά.

3. Ποιο είναι το θέμα των τραγουδιών;



Η θεματολογία των ρεμπέτικων τραγουδιών κινείται ανάμεσα στον έρωτα αλλά και στο χώρο της μαγκιάς. Αρχικά κυριαρχούσε το ερωτικό στοιχείο και το τρίπτυχο ναρκωτικά – φυλακή – παρανομία. Έχουν γραφτεί ρεμπέτικα τραγούδια για θέματα όπως ο έρωτας, τα ναρκωτικά (χασίς, κοκαΐνη κ.α.), η φυλακή, τραγούδια για συγγενικά πρόσωπα (π.χ. η μητέρα), για τον θάνατος, την ξενιτιά, ρεμπέτικα σατιρικά, για τον στρατό και τον πόλεμο, για «μικρά» θέματα της καθημερινής ζωής, για εξωτικούς τόπους, για τη φτώχεια, για την εργασία, την ασθένεια, την πορνεία, για τις μικρές λύπες και τους καημούς των ανθρώπων.

4. Η ιστορία του Ρεμπέτικου σε τρεις περιόδους:



Ένας από τους μεγαλύτερους μελετητές του ρεμπέτικου, ο Ηλίας Πετρόπουλος, χωρίζει την ιστορία του ρεμπέτικου τραγουδιού σε τρεις περιόδους:
1922-1932 – Η εποχή που κυριαρχούν τα στοιχεία από τη μουσική της Σμύνης.
1932-1942 – Η κλασική περίοδος.
1942-1952 – Η εποχή της ευρείας διάδοσης και αποδοχής.

Η εποχή που κυριαρχούν τα στοιχεία από τη μουσική της Σμύνης 

Μετά το 1922 έγινε μίξη των τραγουδιών μ΄ εκείνα της Μικράς Ασίας και του Βοσπόρου, με έντονη την εμφάνιση του αμανετζίδικου λαϊκού τραγουδιού. Τότε εμφανίζονται και τα πολύ σημαντικά του είδους «Καφέ Αμάν» όπου το ρεμπέτικο τραγούδι άρχισε ν΄ αναπτύσσεται ευρύτατα μέχρι το 1936 όταν και απαγορεύτηκαν θεωρούμενα ως τουρκοειδή.

Αξίζει να αναφερθεί πως ένα χρόνο πριν το 1935, τα αμανετζίδικα είχαν απαγορευτεί στη Τουρκία θεωρούμενα ως κατάλοιπο ελληνικό μουσικό είδος. Το 1922 είναι η χρονιά της Μικρασιατικής καταστροφής την οποία ακολουθεί η αναγκαστική πλέον ανταλλαγή πληθυσμών, σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάνης. Πολλοί Μικρασιάτες εγκαθίστανται στις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας φέρνοντας από εκεί τις μουσικές τους παραδόσεις.

Αυτή την περίοδο η θεματολογία του ρεμπέτικου περιλαμβάνει κυρίως ερωτικά (όπως σε όλες τις μουσικές) αλλά και μάγκικα τραγούδια (π.χ. τραγούδια της φυλακής, ναρκωτικά).

Η κλασική περίοδος 

Βρισκόμαστε στο 1932, τότε που κυκλοφορούν οι πρώτες ηχογραφήσεις τραγουδιών από τον Μάρκο Βαμβακάρη. Μέχρι το 1941 εμφανίζονται οι περισσότεροι από τους κλασικούς συνθέτες και τραγουδιστές του ρεμπέτικου τραγουδιού στη δισκογραφία, όπως ο Στράτος Παγιουμτζής, ο Δημήτρης Γκόγκος ή Μπαγιαντέρας, ο Γιάννης Παπαϊωάννου, ο Απόστολος Χατζηχρήστος, ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Μανώλης Χιώτης, ο Στελλάκης Περπινιάδης, η Ρόζα Εσκενάζυ και πολλοί άλλοι.

Το 1936 με τη δικτατορία του Μεταξά, επιβάλλεται λογοκρισία. με αποτέλεσμα η δισκογραφία να προσαρμοστεί αναγκαστικά με τις αναφορές σε ναρκωτικά, τεκέδες να εκλείπουν από τις ηχογραφήσεις. Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι με τη κήρυξη του πολέμου το 1940 τελείως αυθόρμητα οι ρεμπέτες της εποχής έγραψαν αρκετά αξιόλογα ρεμπέτικα τραγούδια για τη νίκη που αν και δεν απαγορεύτηκαν επισκιάστηκαν από εκείνα του ελαφρού τραγουδιού. Κατά τη διάρκεια όμως της κατοχής (1941-1946) οι ηχογραφήσεις σταματούν.

Η εποχή της ευρείας διάδοσης και αποδοχής 

Το ρεμπέτικο μετά την απελευθέρωση αρχίζει να καταξιώνεται ως λαϊκή μουσική ευρείας αποδοχής και βγαίνει από το περιθώριο. Την περίοδο αυτή, κορυφαία προσωπικότητα του ρεμπέτικου αναδεικνύεται ο Βασίλης Τσιτσάνης ενώ παράλληλα εμφανίζονται νέοι τραγουδιστές όπως η Σωτηρία Μπέλλου.

Οι περισσότεροι μελετητές θεωρούν ότι μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’50 το ρεμπέτικο, στη γνήσιά του μορφή, πεθαίνει και δίνει τη θέση του σε μια νεότερη μορφή του ρεμπέτικου το λεγόμενο αρχοντορεμπέτικο. Στη δεκαετία του ’60, αρχίζει η εποχή της «πρώτης αναβίωσης» του ρεμπέτικου, όπου και επανηχογραφούνται παλαιότερες επιτυχίες και εκδίδονται μελέτες πάνω στο θέμα και ανθολογίες τραγουδιών, από συγγραφείς όπως ο Ηλίας Πετρόπουλος και ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, βιογραφίες ρεμπετών, ενώ γίνονται και αρκετές νέες ηχογραφήσεις (την πρώτη «μελέτη» όμως έχει παρουσιάσει ο Μάνος Χατζιδάκις ήδη μετά την κατοχή).

Όμως από το 1944 ο Νίκος Σκαλκώτας θα εισάγει τη ρεμπέτικη μουσική στην Ελληνική συμφωνική δημιουργία: πρόκειται για το κονσέρτο για δύο βιολιά όπου εντάσσει, στο δεύτερό του μέρος, το «Θα πάω εκεί στην Αραπιά» του Βασίλη Τσιτσάνη.

COMMENTS

Όνομα

ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΑΓΟΡΕΣ Αγροτικά ΑΘΛΗΤΙΑΤΡΙΚΗ Αθλητισμός Ανδραβίδα-Κυλλήνη Ανδρίτσαινα-Κρέστενα Ανθολογία Αρθρο Αρχαία Ολυμπία Ασκηση Αστυνομία ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ/ΜΟΤΟ ΒΙΒΛΙΑ βιβλία/περιοδικά ΓΛΥΚΑ ΓΥΝΑΙΚΑ/ΑΝΔΡΑΣ ΔΙΑΚΟΣΜΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ Διάφορα ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ Διηγήματα ΔΥΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΡΕΥΝΕΣ Ζαχάρω ΖΥΜΑΡΙΚΑ Ηλιδα Θρησκεία Ιστορία ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ ΚΟΚΤΕΙΛ/ΠΟΤΑ ΚΟΣΜΟΣ ΚΡΕΑΣ Κύπρος ΛΑΧΑΝΙΚΑ ΜΟΔΑ-ΟΜΟΡΦΙΑ Μουσική Μπακέλλας Μυθολογία Ν.ΗΛΕΙΑΣ Ξέρετε ότι... ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΟΡΕΚΤΙΚΑ Παρουσίαση ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ Πηνειός Πολεμικές Τέχνες Πολιτική ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ Προορισμοί Πρόσωπα Πύργος Ραμμος Ρεπορτάζ Συνέντευξη Σχόλιο ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ Υγεία Φιλοσοφία & Φιλόσοφοι Φωτογραφία ΨΑΡΙΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ACTION TIME Break News EDITORIAL LIFESTYLE VIDEO
false
ltr
item
"Ενδείξεις-Αποδείξεις": Αφιέρωμα: Ρεμπέτικο τραγούδι
Αφιέρωμα: Ρεμπέτικο τραγούδι
https://1.bp.blogspot.com/-nx2MuRQl2bE/XkMI6S8P7lI/AAAAAAAD6GA/WnZ0VbHu1vEG062PGuoM3LRLEs-F57a4ACLcBGAsYHQ/s640/29019964_985956821561620_2140430780_n.png
https://1.bp.blogspot.com/-nx2MuRQl2bE/XkMI6S8P7lI/AAAAAAAD6GA/WnZ0VbHu1vEG062PGuoM3LRLEs-F57a4ACLcBGAsYHQ/s72-c/29019964_985956821561620_2140430780_n.png
"Ενδείξεις-Αποδείξεις"
http://www.newsgf.net/2020/02/blog-post_854.html
http://www.newsgf.net/
http://www.newsgf.net/
http://www.newsgf.net/2020/02/blog-post_854.html
true
534586854069144982
UTF-8
Not found any posts VIEW ALL Readmore Reply Cancel reply Delete By Home PAGES POSTS View All Πριν φύγετε, διαβάστε επίσης... LABEL ARCHIVE SEARCH ALL POSTS Not found any post match with your request Back Home Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec just now 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Followers Follow THIS CONTENT IS PREMIUM Please share to unlock Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy