Προ των ευθυνών τους έναντι των πολιτών τους θέτουν τους ΟΤΑ δυο δικαστικές αποφάσεις για διαφορετικά συμβάντα που αφορούν στην ασφάλε...
Πώς κέρδισε τη δικαστική μάχη οδηγός που έπεσε σε γκρεμό
Για την πρόκληση των τροχαίων ατυχημάτων ευθύνεται και η ποιότητα του οδικού δικτύου. Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα, στο οποίο κατέληξε η υπ’ αριθμ. 30/2026 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Λάρισας με την οποία απλώς κατοχυρώθηκε η πρωτόδικη απόφαση για υποχρέωση της Περιφέρειας Θεσσαλίας να καταβάλλει αποζημίωση ύψους 6.000 ευρώ στον οδηγό.
Το δικαστήριο απέρριψε την έφεση της Περιφέρειας για λόγους διαδικαστικούς μεν , καθώς έκρινε ότι ο ισχυρισμός περί συντρέχοντος πταίσματος του άρθρου 300 ΑΚ αποτελεί αυτοτελή ένσταση, η οποία έπρεπε να είχε προταθεί στη συζήτηση της Πρωτοβάθμιας δίκης, εντούτοις τα δικονομικά ζητήματα στα οποία κλήθηκε να απαντήσει ήταν αυτά που έκαναν τη διαφορά.
Το Δικαστήριο, προχώρησε σε εκτενή ανάλυση του νομοθετικού πλαισίου που διέπει τη συντήρηση του οδικού δικτύου, εξετάζοντας διαχρονικά τις σχετικές ρυθμίσεις του ν. 3155/1955, του ν. 2503/1997, του ν. 3481/2006, αλλά και τις μεταβολές που επήλθαν στις αρμοδιότητες των Περιφερειών.
Και κατέληξε ότι, ως προς το συγκεκριμένο επαρχιακό οδικό δίκτυο, η Περιφέρεια Θεσσαλίας ήταν ο φορέας που είχε την αρμοδιότητα συντήρησης και, συνεπώς, νομιμοποιούνταν παθητικά στην ασκηθείσα αγωγή.
Στην πραγματικότητα, με την υπ’ αριθμ. 30/2026 απόφασή του, το Διοικητικό Εφετείο Λάρισας απαντά σε μια σειρά από κρίσιμα ζητήματα σχετικά με την αστική ευθύνη των Περιφερειών για την κατάσταση του επαρχιακού οδικού δικτύου.
Η υπόθεση ξεκίνησε όταν οδηγός Ι.Χ. κινούμενος σε επαρχιακή οδό της Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας έχασε τον έλεγχο του οχήματός του. Το αυτοκίνητο εξετράπη της πορείας του και κατέπεσε σε γκρεμό, με αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό του.
Ο οδηγός απέδωσε την εκτροπή στην επικίνδυνη κατάσταση του συγκεκριμένου τμήματος του δρόμου, όπου, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, απουσίαζαν βασικά μέτρα οδικής ασφάλειας, όπως προστατευτικό στηθαίο, κατάλληλη σήμανση και επαρκής φωτισμός.
Έτσι προσέφυγε στη Δικαιοσύνη ζητώντας αποζημίωση από την Περιφέρεια Θεσσαλίας. Το Διοικητικό Πρωτοδικείο έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή και αναγνώρισε υποχρέωση της Περιφέρειας να του καταβάλει αποζημίωση 6.000 ευρώ.
Η περίπτωση της πεζής γυναίκας
Στην περίπτωση της πεζής γυναίκας η απόφαση για αποζημίωση ήρθε από το29ο Τμήμα του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών.
Η 47χρονη γυναίκα διεκδίκησε και πέτυχε την αποζημίωση μετά το σοβαρό τραυματισμό της τον Μάρτιο του 2020, όταν σκόνταψε σε κομμένο μεταλλικό στύλο πινακίδας.
Το δικαστήριο καταλόγισε την αποκλειστική ευθύνη του ατυχήματος στις υπηρεσίες του Δήμου και εφάρμοσε το άρθρο 931 του Αστικού Κώδικα, αναγνωρίζοντας ξεχωριστή χρηματική ικανοποίηση για τις δυσμενείς συνέπειες που αφήνει η αναπηρία στη μελλοντική της ζωή.
Σύμφωνα με την απόφαση «η αναπηρία ή η παραμόρφωση που προξενείται στον παθόντα, ανεξάρτητα από το φύλο του, εκτός από την επίδραση που μπορεί να ασκήσει στην παροχή που προβλέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 932 του Α.Κ., είναι δυνατόν να θεμελιώσει και αυτοτελή αξίωση για αποζημίωση, σύμφωνα με το άρθρο 931 του Α.Κ., αν επιδρά στο μέλλον του, δηλαδή στην επαγγελματική, οικονομική και κοινωνική εξέλιξη του προσώπου». Δικαστήρια και Δικαστικό Σώμα.
Σύμφωνα με την απόφαση «η παράλειψη λήψης των κατάλληλων μέτρων συντήρησης τόσο των πεζοδρομίων όσο και της κάθετης σήμανσης, γεννά, κατ’ αρχήν, για τον ζημιωθέντα αγώγιμη απαίτηση έναντι του οικείου Ο.Τ.Α. για αποζημίωση».
Το δικαστήριο απέρριψε τους ισχυρισμούς της δικαστικής Αρχής ότι δεν είχε ενημερωθεί για το πρόβλημα στο συγκεκριμένο σημείο , κρίνοντας ότι αυτό « δεν αποτελεί παράγοντα άρσης των προεκτεθεισών κατά νόμο υποχρεώσεών του».
Στην απόφαση τονίζεται ρητά και κατηγορηματικά ότι «οι Δήμοι, στο πλαίσιο της αποκλειστικής αρμοδιότητάς τους να διασφαλίζουν την απρόσκοπτη και ασφαλή κυκλοφορία των πολιτών που κάνουν χρήση των ευρισκόμενων εντός των ορίων της εδαφικής τους περιφέρειας κοινόχρηστων πραγμάτων, υποχρεούνται να ελέγχουν την κατάσταση των πεζοδρομίων και να προβαίνουν στην επισκευή και συντήρηση αυτών, ακόμα και αν οι ιδιοκτήτες των παρόδιων ακινήτων αδρανούν, ενώ, περαιτέρω, είναι αρμόδιοι και για την εγκατάσταση και συντήρηση της κάθετης σήμανσης (πινακίδων) των δημοτικών οδών που βρίσκονται στα διοικητικά τους όρια».
