Πολύ συχνά ακούμε τις από ζευγάρια να λένε τις φράσεις: «Δεν αντέχουμε άλλο», «Δεν είμαστε όπως παλιά», «Ίσως ο χωρισμός είναι η μόνη λύση»...
Οι σχέσεις δεν χαλάνε ξαφνικά. Φθείρονται αθόρυβα μέσα στην καθημερινότητα. Στην κούραση στη ρουτίνα στα ανείπωτα παράπονα. Στην αίσθηση ότι ο άλλος δεν μας βλέπει πια. Όταν αυτή η απόσταση μεγαλώνει πολλοί πιστεύουν ότι το συναίσθημα χάθηκε. Στην πραγματικότητα συχνά έχει απλώς θαφτεί κάτω από άγχος και απογοήτευση.
Η κρίση δεν σημαίνει αποτυχία
Κάθε σοβαρή σχέση περνά φάσεις αμφισβήτησης. Αυτό δεν είναι ένδειξη λάθους επιλογής αλλά φυσική εξέλιξη δύο ανθρώπων που μεγαλώνουν και αλλάζουν. Οι ανάγκες μετακινούνται οι ρόλοι πιέζονται οι προσδοκίες συγκρούονται με την πραγματικότητα.
Η κρίση είναι μήνυμα όχι καταδίκη. Δείχνει ότι κάτι χρειάζεται προσοχή και φροντίδα. Όχι εγκατάλειψη. Οι σχέσεις που αντέχουν δεν είναι αυτές χωρίς δυσκολίες αλλά εκείνες που τις αντιμετωπίζουν.
Γιατί ο χωρισμός μοιάζει εύκολη λύση
Ο χωρισμός υπόσχεται άμεση ανακούφιση. Τέλος στους καβγάδες τέλος στην ένταση τέλος στην αίσθηση αποτυχίας. Είναι μια λύση που δίνει την ψευδαίσθηση του ελέγχου. Αυτό που δεν λέμε συχνά είναι ότι παίρνει μαζί του και όλα όσα δεν δουλέψαμε.
Ο χωρισμός δεν λύνει όσα δεν κατανοήσαμε. Απλώς αλλάζει το σκηνικό μέσα στο οποίο θα τα ξανασυναντήσουμε. Τα ίδια μοτίβα επικοινωνίας τις ίδιες άμυνες τον ίδιο φόβο εγγύτητας.
Η επικοινωνία που χάθηκε στην πράξη
Πολλά ζευγάρια δηλώνουν ότι επικοινωνούν. Στην πραγματικότητα ανταλλάσσουν πληροφορίες. Ποιος θα πάρει τα παιδιά ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό τι ώρα θα φάμε. Η ουσιαστική επικοινωνία όμως θέλει χρόνο και συναισθηματική διαθεσιμότητα. Η σιωπή μέσα στη σχέση είναι πιο επικίνδυνη από τον καβγά. Στη σιωπή δεν υπάρχει επαφή. Υπάρχει απόσυρση. Κι εκεί χάνεται σταδιακά η αίσθηση του εμείς.
Τι πραγματικά σημαίνει να δουλεύουμε τη σχέση
Δουλεύω τη σχέση δεν σημαίνει μένω πάση θυσία. Δεν σημαίνει καταπίνω θυμό ή συμβιβάζομαι με έλλειψη σεβασμού. Σημαίνει αναλαμβάνω την ευθύνη του δικού μου ρόλου. Παρατηρώ πώς αντιδρώ πώς ακούω πώς πληγώνω χωρίς να το θέλω.
Σημαίνει επίσης ότι εγκαταλείπω τη φαντασίωση του τέλειου συντρόφου. Αποδέχομαι τον άλλον ως άνθρωπο με όρια αδυναμίες και δυνατότητες. Η σχέση δυναμώνει όταν σταματάμε να περιμένουμε σωτήρες και αρχίζουμε να λειτουργούμε ως ομάδα.
Η καθημερινότητα ως πεδίο επανασύνδεσης
Η επανασύνδεση δεν έρχεται με μεγάλες δηλώσεις. Έρχεται με μικρές πράξεις. Με ενδιαφέρον για την ημέρα του άλλου με ένα άγγιγμα χωρίς σκοπό με παρουσία χωρίς κινητό. Αυτά χτίζουν ξανά ασφάλεια. Πολλές σχέσεις δεν χρειάζονται δραματικές αλλαγές αλλά σταθερές μικρές κινήσεις. Εκεί κερδίζεται η εμπιστοσύνη.
Ο ρόλος της βοήθειας από ειδικό
Η θεραπεία ζεύγους δεν είναι έσχατη λύση. Είναι εργαλείο. Ένας χώρος όπου δύο άνθρωποι μαθαίνουν να ακούν χωρίς άμυνα και να μιλούν χωρίς επίθεση. Η βοήθεια δεν είναι ένδειξη αδυναμίας αλλά ωριμότητας. Δείχνει διάθεση να μείνουμε και να προσπαθήσουμε συνειδητά. Πότε ο χωρισμός είναι πράγματι αναγκαίος
Υπάρχουν περιπτώσεις όπου η αποχώρηση είναι πράξη αυτοσεβασμού. Όταν υπάρχει κακοποίηση απαξίωση φόβος ή μόνιμη έλλειψη ασφάλειας. Η δουλειά στη σχέση προϋποθέτει ισότητα και ελευθερία. Αλλά στις περισσότερες σχέσεις που απλώς κουράστηκαν η λύση δεν είναι να φύγουμε. Είναι να σταθούμε και να δούμε τι χάσαμε στην πορεία.
Η αγάπη σπάνια τελειώνει από μόνη της. Συνήθως εγκαταλείπεται.
Οι σχέσεις δεν πεθαίνουν από τα προβλήματα. Πεθαίνουν από την απουσία προσπάθειας. Και όταν επιλέγουμε να δουλέψουμε τη σχέση μας δεν σώζουμε απλώς μια συνύπαρξη. Μαθαίνουμε να σχετιζόμαστε πιο ώριμα πιο αληθινά πιο ανθρώπινα.
