Χθες και σήμερα ακούσαμε τον Αντιπεριφερειάρχη Έργων και Υποδομών της Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, Βασίλη Γιαννόπουλο, καθώς και τον Ανδρέ...
Για ακόμη μία φορά, η δημόσια συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τη «θεραπεία»: αποκαταστάσεις, καταγραφές ζημιών, αιτήματα χρηματοδότησης, υποσχέσεις για έργα.
Όμως το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: γιατί δεν μιλάμε ποτέ σοβαρά για την πρόληψη;
Τα ακραία καιρικά φαινόμενα δεν αποτελούν πλέον απρόβλεπτη εξαίρεση. Οι προειδοποιήσεις της ΕΜΥ, οι επιστημονικές μελέτες για την κλιματική κρίση και η ίδια η εμπειρία των τελευταίων ετών προϊδεάζουν για έντονες βροχοπτώσεις, πλημμυρικά φαινόμενα και καταστροφές.
Όταν, λοιπόν, όλοι γνώριζαν ότι επίκεινται έντονα καιρικά φαινόμενα, γιατί δεν υπήρξε έγκαιρος καθαρισμός ρεμάτων;
Γιατί δεν ενισχύθηκαν τα αντιπλημμυρικά έργα;
Γιατί δεν υπήρξε ουσιαστικός έλεγχος των υποδομών;
Η πρόληψη δεν προσφέρει εύκολη πολιτική προβολή. Δεν συνοδεύεται από κορδέλες εγκαινίων ούτε από πανηγυρικές δηλώσεις. Είναι σιωπηλή, τεχνική, επίπονη διαδικασία.
Όμως σώζει περιουσίες, κόπους ζωής και, ενίοτε, ανθρώπινες ζωές.
Σήμερα, κάποιοι μετρούν ζημιές στα σπίτια τους. Παραγωγοί βλέπουν τις καλλιέργειές τους κατεστραμμένες, τη γη τους βουτηγμένη στη λάσπη, την επόμενη μέρα αβέβαιη. Ποιος αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για την απουσία πρόληψης; Ποιος αποζημιώνει άμεσα και δίκαια τους πολίτες; Ποιος στηρίζει ουσιαστικά τον αγροτικό κόσμο που αδυνατεί πλέον να καλλιεργήσει;
Δεν αρκεί να επικαλούμαστε «ακραία φαινόμενα» κάθε φορά που η φύση δοκιμάζει τις αντοχές των υποδομών μας. Η ευθύνη δεν είναι αφηρημένη έννοια. Έχει ονοματεπώνυμο, θεσμικό ρόλο και συγκεκριμένες αρμοδιότητες.
Αν συνεχίσουμε να συζητάμε μόνο για τη θεραπεία, θα ανακυκλώνουμε την ίδια τραγωδία μετά από κάθε νεροποντή.
Η κοινωνία δικαιούται σχέδιο πρόληψης, διαφάνεια στη διαχείριση των πόρων και λογοδοσία.
Διότι το νερό δεν καταστρέφει από μόνο του. Καταστροφές προκαλεί η απουσία προετοιμασίας.
Γ.Φ.
