Όταν η χαρά περισσεύει και οι υποδομές λείπουν

  Και πολύ καλά κάνει ο περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας Νεκτάριος Φαρμάκης και εμφανίζεται χαρούμενος για την αναβάθμιση του αεροδρομίου στο...

 

Και πολύ καλά κάνει ο περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας Νεκτάριος Φαρμάκης και εμφανίζεται χαρούμενος για την αναβάθμιση του αεροδρομίου στο Αγρίνιο. Άλλωστε, το γεγονός ότι σε απόσταση περίπου 70–75 χιλιομέτρων υπάρχει το Αεροδρόμιο Αράξου δεν λέει και πολλά. Κάποτε έλεγε — αλλά τότε ήταν άλλες εποχές. Τότε που συζητούσαμε για πολιτικό αεροδρόμιο στην Ανδραβίδα, το οποίο υπήρχε μέχρι το 1986, πριν το πάρει μέσα σε μια νύχτα ο αείμνηστος Αγαμέμνων Κουτσόγιωργας. Τότε, βλέπεις, δεν μπορούσε να γίνει τίποτα — υπήρχε ο Άραξος, αλλά και μπροστά στον τότε συγκεκριμένο υπουργό, όλοι "κότες", κάτι που κληρονομήθηκε με επιτυχία στους επόμενους!

Σήμερα, όμως, προφανώς οι αποστάσεις μίκρυναν και οι λογικές άλλαξαν. 

Η χαρά, λοιπόν, έκδηλη για τον περιφερειάρχη μας και λογικό. Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου, θα πέσει να σε πλακώσει. Κι αν το αφήγημα χρειάζεται αισιοδοξία, θα τη βρει. Άλλωστε, η πολιτική συχνά μετριέται με φωτογραφίες και δηλώσεις, όχι με ισοζύγια υποδομών. 

Όσο για όλα τα άλλα, μια χαρά. Το ότι οι υποδομές της Ηλεία μαράζωσαν ή χάθηκαν μέσα σε χρόνια υποσχέσεων, το ότι δρόμοι, σιδηρόδρομος, αεροπορική σύνδεση και βασικά έργα έμειναν πίσω, δεν τρέχει και τίποτα. Το ότι η κακοκαιρία έδειξε τη γύμνια του νομού, επίσης δεν τρέχει τίποτα. 

Λόγια υπήρχαν πάντα — έργα λιγότερα. Και τελικά, ίσως αυτό να είναι το πιο βολικό συμπέρασμα: όταν συνηθίζεις στη σιωπή, ακόμη και η εγκατάλειψη μοιάζει φυσική. Γιατί αν κάτι απέδειξε ο χρόνος, είναι πως οι μεγάλες απώλειες δεν έρχονται με θόρυβο, αλλά με παρατεταμένη αδιαφορία. Και τότε, όλα μοιάζουν «μια χαρά».