Η πολιτική δεν είναι θέμα παρουσίας. Είναι θέμα αποτελέσματος. Κι όμως, στην περίπτωση της Θεοδώρα Αυγερινοπούλου, αυτό που κυριαρχεί τ...
Δελτία για τα πάντα.
Για κάθε θέμα.
Για κάθε περίσταση.
Για κάθε ευκαιρία προβολής.
Από το… μάζεμα του σκαριού στις θίνες, μέχρι δηλώσεις για την αντιπυρική θωράκιση της Δυτικής Ελλάδας — ακόμη κι όταν η ίδια δεν ήταν παρούσα.
Η πραγματικότητα, όμως, είναι πιο σκληρή από τα δελτία Τύπου.
Η Ηλεία συνεχίζει να βρίσκεται στο περιθώριο. Υποδομές εγκαταλελειμμένες, έργα που δεν προχωρούν, αγροτικός κόσμος σε ασφυξία, νέοι που φεύγουν. Και μέσα σε όλα αυτά, η πολιτική εκπροσώπηση μοιάζει να εξαντλείται σε επικοινωνιακές καταγραφές.
Ανάμεσα στα δελτία, φυσικά, και αναφορές σε διεθνείς παρουσίες — όπως το Μεξικό.
Εντυπωσιακές εικόνες, διεθνείς επαφές, λόγια για περιβάλλον και βιωσιμότητα.
Μόνο που το ερώτημα παραμένει αμείλικτο:
Τι κέρδισε η Ηλεία από όλα αυτά;
Μέχρι σήμερα, η απάντηση είναι απογοητευτική.
Γιατί οι πολίτες δεν ζουν από αναρτήσεις και δηλώσεις. Ζουν από έργα. Από λύσεις. Από χειροπιαστές παρεμβάσεις που αλλάζουν την καθημερινότητά τους.
Και όταν αυτά απουσιάζουν, τότε ακόμη και οι πιο καλοστημένες ανακοινώσεις αρχίζουν να ηχούν κενές.
Ίσως τελικά αυτό που θα μείνει από μια μακρά πολιτική διαδρομή δεν είναι οι πρωτοβουλίες, ούτε τα αποτελέσματα, αλλά κάποιες… ατυχείς στιγμές. Όπως εκείνη η περίφημη δήλωση για τα σκουπίδια στο διάστημα, που περισσότερο προκάλεσε θυμηδία παρά προβληματισμό.
Γιατί η πολιτική δεν είναι δημόσιες σχέσεις.
Είναι ευθύνη. Που σε αυτό τον τόπο φαίνεται πως απουσιάζει!
