Φόβο, ανησυχία και ανασφάλεια προκαλούν στους πολίτες οι συνεχείς ανατιμήσεις σε βασικά αγαθά, καύσιμα και ενέργεια, με φόντο τον πόλεμ...
«Υπάρχει ανασφάλεια καθημερινά για το οτιδήποτε», δηλώνουν χαρακτηριστικά καταναλωτές που βλέπουν το εισόδημά τους να συρρικνώνεται και τις ανάγκες να αυξάνονται.
Το 60% αναβάλει τις αγορές ένδυσης και υπόδυσης
Σύμφωνα με στοιχεία του Ινστιτούτου Έρευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών, το 60% των πολιτών έχει αναβάλει αγορές ένδυσης και προσωπικών ειδών, σε μια προσπάθεια να περιορίσει τα έξοδά του.
Ο Μίλτος Αποστόλου, συνταξιούχος 67 ετών, ανήκει στο 54% που δεν σχεδιάζει διακοπές και έχει περιορίσει τις δαπάνες διασκέδασης. Όπως αναφέρει, «Έχουμε κόψει τη διασκέδαση, μετρημένο το φαγητό, καμία βόλτα».
Τέσσερις στους δέκα καταναλωτές αναζητούν προσφορές και εκπτώσεις ή στρέφονται σε οικονομικότερες επιλογές.
Παράλληλα, το 30% δηλώνει ότι έχει μειώσει την κατανάλωση καυσίμων, ενώ ανάλογο ποσοστό προσπαθεί να εξοικονομήσει ηλεκτρική ενέργεια.
Περισσότερο από το ένα τρίτο των πολιτών περιορίζει πλέον αγορές ακόμη και σε βασικά αγαθά, γεγονός που καταδεικνύει τη γενικευμένη οικονομική στενότητα.
Το 41,8% δυσκολέυεται να πληρώσει λογαριασμούς – Οι μισοί δεν έχουν για έκτακτη ανάγκη
Η ακρίβεια εξακολουθεί να «γονατίζει» τα νοικοκυριά, καθώς οι πολίτες βλέπουν το πορτοφόλι τους να αδειάζει καθημερινά. Στα καταστήματα τροφίμων και στις λαϊκές αγορές, πολλοί επιστρέφουν στα τεφτέρια για να κρατούν λογαριασμό των εξόδων τους. «Εκεί μας έφτασαν», σημειώνουν αγανακτισμένοι.
Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ επιβεβαιώνουν την εικόνα: το 46,6% των καταναλωτών δηλώνει ότι δεν μπορεί να βάλει στο τραπέζι κάθε δεύτερη ημέρα κοτόπουλο, κρέας ή ψάρι. Το 41,8% δυσκολεύεται να πληρώσει τους μηνιαίους λογαριασμούς, ενώ οι μισοί αδυνατούν να καλύψουν μια έκτακτη δαπάνη.
Την τελευταία εξαετία, το κόστος διαβίωσης έχει αυξηθεί δραματικά:
– Τρόφιμα: 38,57%
– Ένδυση/Υπόδηση: 26,97%
– Στέγαση: 33,69%
– Ηλεκτρική Ενέργεια: 12,3%
Οι καταναλωτές ζητούν καλύτερους μισθούς και μεγαλύτερες συντάξεις, ενώ οι έμποροι τονίζουν την ανάγκη για μειώσεις φόρων και περιορισμό του λειτουργικού κόστους, προκειμένου να επιτευχθεί ουσιαστική αποκλιμάκωση των τιμών.
