Στα αυτοδιοικητικά, το ενδιαφέρον δεν είναι απλώς αυξημένο — είναι εκρηκτικό. Και όταν ακόμα και μια δεξιά εφημερίδα όπως η Politika τα γρά...
Και όταν ακόμα και μια δεξιά εφημερίδα όπως η Politika τα γράφει, τότε κάτι σοβαρό συμβαίνει. Κάτι που προφανώς ενοχλεί ακόμη και τη Νέα Δημοκρατία.
Στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας του Νεκτάριου Φαρμάκη, οι προετοιμασίες για ταξίδια στις ΗΠΑ και εκδηλώσεις της Ομογένειας δεν φαίνεται να εμποδίζουν τη γνωστή ελληνική «παράδοση»: το στρώσιμο του εδάφους για απευθείας αναθέσεις.
Η υπόθεση της πρόσληψης εξωτερικού λογιστή με 37.200 ευρώ γεννά σοβαρά ερωτήματα.
Σε πρόσκληση τριών οικονομικών φορέων, οι δύο εμφανίστηκαν χωρίς καν να καταθέσουν δικαιολογητικά. Το αποτέλεσμα; Ομοφωνία. Και ένας ανάδοχος που «κέρδισε» με τιμή ταυτόσημη μέχρι το τελευταίο ευρώ με το ανώτατο όριο.
Σύμπτωση ή σκηνοθεσία;
Το ίδιο μοτίβο φαίνεται να επαναλαμβάνεται και στο έργο LIBECCIO του προγράμματος Interreg Euro-MED. Ωραίες λέξεις για «βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη». Αλλά πίσω από τις λέξεις υπάρχουν αριθμοί: 25.823 ευρώ για επικοινωνία.
Και εδώ αρχίζουν τα ουσιαστικά ερωτήματα:
Ποιος πληρώθηκε;
Με ποια διαδικασία;
Υπήρξε ανταγωνισμός ή απλώς επιβεβαίωση επιλογών;
Υπάρχουν σχέσεις με μέσα ενημέρωσης ή πολιτικά πρόσωπα;
Καμία σαφής απάντηση.
Και δεν είναι μόνο αυτό.
Η συνολική εικόνα της τουριστικής προβολής θυμίζει περισσότερο διασπορά χρημάτων παρά στρατηγική:
– Χιλιάδες ευρώ σε μέσα χωρίς διαφανή κριτήρια
– Χρηματοδοτήσεις χωρίς μετρήσιμη απόδοση
– Δράσεις με κόστος που ξεφεύγει από κάθε έννοια αναλογικότητας
– Forum και εκδηλώσεις δεκάδων χιλιάδων ευρώ χωρίς σαφή αποτύπωμα
Αν αυτό είναι σχέδιο, τότε είναι σχέδιο χωρίς λογοδοσία.
Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η σιωπή της αντιπολίτευσης. Κανείς δεν έχει τοποθετηθεί. Και όταν για κάθε άλλο θέμα εκδίδονται ανακοινώσεις σχεδόν καθημερινά, αυτή η αποχή δεν περνά απαρατήρητη.
Είναι άγνοια;
Είναι επιλογή;
Ή είναι σιωπή με νόημα;
Γιατί όταν η αντιπολίτευση δεν ελέγχει, απλώς παρακολουθεί.
Και τελικά, το ζήτημα δεν είναι τυπικά νομικό. Είναι βαθιά πολιτικό.
Η τουριστική προβολή δεν είναι σύνθημα. Είναι αποτέλεσμα.
Μετριέται σε αριθμούς, σε αφίξεις, σε πραγματική ανάπτυξη.
Και όταν αυτά τα στοιχεία δεν υπάρχουν — ή δεν παρουσιάζονται — τότε κάθε ευρώ που δαπανάται γεννά σκιά.
Και τότε το ερώτημα γίνεται αμείλικτο: Ποιος θα τον σταματήσει;
