Διάβαζα πριν λίγο ευχαριστήριο προς τον Αντιδήμαρχο Τεχνικών Έργων του Δήμου Ανδραβίδας-Κυλλήνης για την τοποθέτηση λυόμενης αίθουσας στο ...
Αναμφίβολα, η τοποθέτηση μιας νέας αίθουσας είναι μια θετική εξέλιξη και αξίζουν συγχαρητήρια σε όσους πίεσαν ώστε να δοθεί άμεσα λύση σε ένα υπαρκτό και σοβαρό πρόβλημα.
Όταν υπάρχουν παιδιά που στερούνται αξιοπρεπείς συνθήκες εκπαίδευσης, κάθε παρέμβαση που βελτιώνει την καθημερινότητά τους είναι σημαντική.
Όμως ας είμαστε ειλικρινείς.
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν έγινε μια χρήσιμη παρέμβαση.
Το πραγματικό ερώτημα είναι γιατί, εν έτει 2026, ένα Ειδικό Σχολείο εξακολουθεί να καλύπτει τις ανάγκες του με λυόμενες αίθουσες.
Τα παιδιά της ειδικής αγωγής δεν χρειάζονται «προσωρινές λύσεις».
Δεν χρειάζονται υποδομές έκτακτης ανάγκης που θυμίζουν άλλες εποχές.
Χρειάζονται σύγχρονα, μόνιμα, ασφαλή και πλήρως εξοπλισμένα σχολικά κτίρια, σχεδιασμένα πάνω στις πραγματικές εκπαιδευτικές και θεραπευτικές τους ανάγκες.
Γιατί ένα λυόμενο μπορεί να καλύπτει προσωρινά ένα κενό, αλλά δεν μπορεί να αποτελεί στρατηγική για την παιδεία.
Και ειδικά για την ειδική αγωγή, όπου απαιτούνται κατάλληλοι χώροι, προσβασιμότητα, σταθερό περιβάλλον και υποδομές υψηλών προδιαγραφών.
Η αυτοδιοίκηση οφείλει να διεκδικεί όχι μόνο «μπαλώματα», αλλά ολοκληρωμένες λύσεις.
Να μην θεωρείται επιτυχία το αυτονόητο.
Να μην φτάνουμε στο σημείο να πανηγυρίζουμε επειδή ένα σχολείο απέκτησε μια προκατασκευασμένη αίθουσα για να μπορέσει να λειτουργήσει στοιχειωδώς.
Η κοινωνία έχει χρέος να στηρίζει κάθε βήμα βελτίωσης.
Αλλά έχει επίσης χρέος να απαιτεί περισσότερα.
Γιατί τα παιδιά του Ειδικού Σχολείου δεν αξίζουν λύσεις ανάγκης.
Αξίζουν το καλύτερο σχολείο που μπορεί να προσφέρει μια σύγχρονη κοινωνία.
