Υπάρχουν αποφάσεις που αποκαλύπτουν με τον πιο ωμό τρόπο ποιανού τα συμφέροντα υπηρετεί τελικά η εξουσία. Η απόφαση του Περιφερειακού Σ...
Η απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Δυτικής Ελλάδας να διαθέσει 10.000 ευρώ για δικηγόρο που θα παραστεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας απέναντι στους κατοίκους έξι κοινοτήτων της λίμνης Πηνειού, είναι μία από αυτές.
Δεν πρόκειται για μια «τυπική νομική διαδικασία».
Πρόκειται για πολιτική επιλογή.
Μια ξεκάθαρη τοποθέτηση απέναντι σε ανθρώπους που υπερασπίζονται τον τόπο τους, τη γη τους, το περιβάλλον τους και το δικαίωμά τους να αποφασίζουν για το μέλλον της περιοχής τους.
Η Περιφέρεια δεν στάθηκε δίπλα στους κατοίκους.
Δεν προσπάθησε να ακούσει τις αγωνίες των κτηνοτρόφων, των μελισσοκόμων, των ανθρώπων που ζουν και εργάζονται γύρω από τη λίμνη Πηνειού.
Αντίθετα, αποφάσισε να βάλει βαθιά το χέρι στο δημόσιο ταμείο για να χρηματοδοτήσει τη νομική αντιπαράθεση εναντίον τους.
Δέκα χιλιάδες ευρώ.
Όχι για γιατρούς.
Όχι για αγροτική οδοποιία.
Όχι για ενίσχυση του Κέντρου Υγείας Σιμόπουλου ή του Νοσοκομείου Αμαλιάδας.
Όχι για έργα προστασίας του περιβάλλοντος.
Αλλά για να υπάρξει «αντίλογος» απέναντι στην προσφυγή πολιτών που προσπαθούν να αποτρέψουν τη μετατροπή μιας ευαίσθητης παραλίμνιας περιοχής σε βιομηχανική ζώνη φωτοβολταϊκών.
Και ας σταματήσουν κάποιοι να κρύβονται πίσω από εύκολες λέξεις όπως «ανάπτυξη» και «επενδύσεις».
Ανάπτυξη δεν είναι να παραδίδεται η γη σε μεγάλους οικονομικούς ομίλους ενώ οι τοπικές κοινωνίες ερημώνουν.
Ανάπτυξη δεν είναι να αλλάζει βίαια η χρήση γης χωρίς κοινωνική συναίνεση.
Ανάπτυξη δεν είναι να αντιμετωπίζονται οι κάτοικοι ως εμπόδιο που πρέπει να καμφθεί μέσω δικαστικών διαδικασιών.
Το πιο προκλητικό όμως είναι άλλο:
Η Περιφέρεια χρησιμοποιεί χρήματα των ίδιων των πολιτών για να στραφεί εναντίον τους.
Οι κάτοικοι πληρώνουν φόρους για να προστατεύεται ο τόπος τους.
Και τελικά βλέπουν τα χρήματά τους να αξιοποιούνται για να ενισχυθεί η πλευρά που επιδιώκει την αλλοίωση της περιοχής τους.
Η στάση των παρατάξεων είναι επίσης αποκαλυπτική.
Οι παρατάξεις Φαρμάκη και Σκιαδαρέση ψήφισαν υπέρ χωρίς περιστροφές.
Η παράταξη Καρπέτα περιορίστηκε σε «λευκό», εκφράζοντας επιφύλαξη μόνο για το ύψος της αμοιβής και όχι για την ουσία της υπόθεσης.
Μόνο η Λαϊκή Συσπείρωση είπε καθαρά ότι δεν πρέπει να υπάρξει νομική εκπροσώπηση εναντίον των κατοίκων.
Και εδώ προκύπτει ένα κρίσιμο ερώτημα:
Ποιον εκπροσωπεί τελικά η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας;
Τις τοπικές κοινωνίες ή τα επιχειρηματικά συμφέροντα που βλέπουν τη γη ως πεδίο κερδοφορίας;
Η λίμνη Πηνειού δεν είναι αριθμοί σε έναν επενδυτικό φάκελο.
Είναι τόπος ζωής, παραγωγής, μνήμης και φυσικού πλούτου.
Και οι κάτοικοι δεν είναι εχθροί.
Είναι οι άνθρωποι που επιμένουν ακόμη να υπερασπίζονται τον τόπο τους απέναντι σε μια εξουσία που φαίνεται να έχει ξεχάσει ποιον οφείλει να υπηρετεί.
