Την ώρα που σε δεκάδες περιοχές της Ελλάδας, από τα νησιά μέχρι τους πιο δημοφιλείς ηπειρωτικούς προορισμούς, οι τοπικές αρχές επενδύου...
Αντί να σχεδιάζεται μια κοινή στρατηγική τουριστικής ανάπτυξης, βλέπουμε τον Πύργο και την Αμαλιάδα να διοργανώνουν «Λευκές Νύχτες» την ίδια ημερομηνία, ανταγωνιζόμενοι ουσιαστικά ο ένας τον άλλον. Αντί για συνεργασία, επικρατεί ο κατακερματισμός. Αντί για συντονισμό, επικρατεί η προχειρότητα.
Και η ευθύνη είναι συλλογική.
Οι βουλευτές του νομού φαίνεται πως αρκούνται στην έκδοση δελτίων Τύπου και στις φωτογραφίες, με βασική τους αγωνία τη διατήρηση της πολιτικής τους παρουσίας ενόψει των επόμενων εκλογών. Την ίδια ώρα, η αντιπολίτευση είναι σχεδόν απούσα από κάθε ουσιαστική δημόσια παρέμβαση για τα μεγάλα ζητήματα της Ηλείας.
Οι δήμαρχοι περιορίζονται συχνά σε επικοινωνιακές κινήσεις και πανηγυρικές ανακοινώσεις, χωρίς να διαμορφώνεται ένα κοινό αναπτυξιακό σχέδιο για τον νομό.
Η Περιφέρεια, ιδιαίτερα στον τομέα του πολιτισμού και της τουριστικής προβολής, δείχνει να έχει χάσει τη δυναμική που παρουσίαζε τα προηγούμενα χρόνια.
Και οι εμπορικοί σύλλογοι μοιάζουν να λειτουργούν χωρίς κοινό όραμα και χωρίς ουσιαστικές πρωτοβουλίες που να ενισχύουν την τοπική αγορά.
Έτσι δεν χτίζεται ανάπτυξη.
Η ανάπτυξη δεν έρχεται με ευχολόγια, πανηγυρικούς λόγους και αλληλοσυγχαρητήρια. Έρχεται με σχέδιο, συνεργασία, εξωστρέφεια και διαρκή προβολή. Έρχεται όταν όλοι οι φορείς αφήνουν στην άκρη τις προσωπικές στρατηγικές και εργάζονται για έναν κοινό στόχο.
Η Ηλεία διαθέτει όλα όσα ζητά ο σύγχρονος ταξιδιώτης. Εκείνο που δεν διαθέτει είναι μια συντονισμένη προσπάθεια να τα αναδείξει.
Και όσο οι αρμόδιοι συνεχίζουν να λειτουργούν αποσπασματικά, χωρίς όραμα και χωρίς συνεργασία, τόσο θα συνεχίζουν να μιλούν για ανάπτυξη... περιμένοντας, προφανώς, το μάννα εξ ουρανού.
Πόση άλλη γελοιότητα μπορεί να αντέξει αυτός ο νομός;
Πόση άλλη προχειρότητα, πόση άλλη αδιαφορία και πόση άλλη ανυπαρξία μπορεί να ανεχθεί η Ηλεία; Οι ευκαιρίες χάνονται, οι νέοι φεύγουν, οι επιχειρήσεις παλεύουν να επιβιώσουν και η ανάπτυξη παραμένει μια λέξη που επαναλαμβάνεται μόνο στις ομιλίες και στα δελτία Τύπου.
Αντί για σχέδιο, επικρατεί ο εφησυχασμός.
Αντί για συνεργασία, ο κατακερματισμός.
Αντί για πρωτοβουλίες, η σιωπή.
Και το πιο ανησυχητικό είναι ότι πολλοί συμπεριφέρονται σαν να μην συμβαίνει τίποτα.
Σαν να είναι φυσιολογικό ένας νομός με τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Ηλείας να μένει συνεχώς πίσω.
Η Ηλεία δεν αξίζει αυτή την εικόνα. Δεν αξίζει να κυβερνάται από τη μετριότητα, ούτε να συμβιβάζεται με τη λογική του «δεν βαριέσαι».
Γιατί κάθε χαμένη ευκαιρία σήμερα μετατρέπεται σε χαμένο μέλλον για τον τόπο και τους ανθρώπους του.
