Εύλογος ο προβληματισμός του Μητροπολίτη Ηλείας που εξέφρασε στη σύσκεψη του περασμένου Σαββάτου για τις πανεπιστημιακές σχολές, σχετικά...
Η απάντηση, όσο δυσάρεστη κι αν είναι, βρίσκεται μπροστά μας.
Ο κόσμος κουράστηκε.
Κουράστηκε να ακούει υποσχέσεις που δεν υλοποιούνται, εξαγγελίες που επαναλαμβάνονται σε κάθε εκλογικό κύκλο και δεσμεύσεις που μένουν μόνο στα λόγια.
Εδώ και χρόνια η Ηλεία ακούει για ανάπτυξη, για ενίσχυση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, για νέες προοπτικές. Κάθε τόσο ανακοινώνονται σχέδια, δημιουργούνται προσδοκίες και καλλιεργείται η εντύπωση ότι η λύση βρίσκεται προ των πυλών.
Κι όμως, το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο: απογοήτευση.
Όταν ένας πολίτης νιώθει ότι η φωνή του δεν εισακούεται και ότι οι αγώνες του δεν οδηγούν πουθενά, επιλέγει την αποχή. Όχι επειδή αδιαφορεί για τον τόπο του, αλλά επειδή έχει χάσει την εμπιστοσύνη του σε όσους υπόσχονται χωρίς να πράττουν.
Αυτό είναι ίσως το πιο ανησυχητικό μήνυμα.
Δεν είναι η μικρή συμμετοχή σε μια σύσκεψη.
Είναι η διάρρηξη της σχέσης εμπιστοσύνης ανάμεσα στην κοινωνία και το πολιτικό σύστημα.
Και αυτό θα έπρεπε να προβληματίσει πρωτίστως τους πολιτικούς. Γιατί η αδιαφορία των πολιτών δεν γεννιέται από μόνη της. Είναι το αποτέλεσμα αλλεπάλληλων διαψεύσεων και χαμένων ευκαιριών.
Η απουσία του κόσμου δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως αδιαφορία για τις πανεπιστημιακές σχολές. Αντίθετα, αποτελεί ένα ηχηρό μήνυμα δυσπιστίας. Οι πολίτες δεν θέλουν άλλες υποσχέσεις. Θέλουν πράξεις, συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα και απτά αποτελέσματα.
Αν αυτό το καμπανάκι δεν ακουστεί τώρα, τότε το επόμενο στάδιο δεν θα είναι η απουσία από μια σύσκεψη. Θα είναι η πλήρης απαξίωση κάθε συλλογικής προσπάθειας. Και αυτό θα είναι η μεγαλύτερη ήττα, όχι μόνο της πολιτικής, αλλά ολόκληρης της τοπικής κοινωνίας.
