Το λιμάνι του Κατακόλου αποτελεί αναμφισβήτητα τη σημαντικότερη πύλη εισόδου επισκεπτών στη Δυτική Ελλάδα και έναν από τους ισχυρότερους π...
Σύμφωνα με πληροφορίες το 2014, επί δημαρχίας του Μάκη Παρασκευόπουλου, φαίνεται να δεσμεύεται ένα ποσό ύψους 400.000 ευρώ. Τα χρήματα αυτά, σύμφωνα με την επικρατούσα αφήγηση, αποτελούσαν την ίδια συμμετοχή του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Πύργου για την υλοποίηση κρίσιμων έργων στη χερσαία ζώνη του λιμένα και είχαν κατατεθεί σε ειδικό λογαριασμό αποκλειστικά γι' αυτόν τον σκοπό.
Σήμερα, πάνω από μια δεκαετία μετά, το ερώτημα παραμένει επιτακτικό: Τι απέγιναν, τελικά, αυτά τα χρήματα;
Η Γκρίζα Ζώνη μεταξύ Μνήμης και «Διαύγειας»
Εδώ ακριβώς αρχίζει το πραγματικό θεσμικό παράδοξο. Όσο κι αν αναζητήσει κανείς τα επίσημα ίχνη αυτής της δέσμευσης στο ανοιχτό διαδίκτυο, έρχεται αντιμέτωπος με ένα διοικητικό κενό.
• Καμία συγκεκριμένη απόφαση δεν εντοπίζεται ψηφιακά.
• Καμία σχετική εγγραφή στη Διαύγεια δεν δένει αδιαμφισβήτητα το ποσό των 400.000 ευρώ με τη χερσαία ζώνη κατά το έτος 2014.
• Το ποσό δεν εμφανίζεται καθαρά σε προϋπολογισμούς ή αναμορφώσεις της συγκεκριμένης περιόδου, παρά μόνο πολύ αργότερα, σε προγραμματικές συμβάσεις του 2018 και του 2020, όταν το έργο πλέον ωρίμασε και εντάχθηκε σε ευρύτερα χρηματοδοτικά εργαλεία.
Η απουσία αυτή δεν αποδεικνύει αυτομάτως ότι δεν υπήρξε ποτέ κάποια εσωτερική πρόβλεψη ή λογιστική καταγραφή. Αποκαλύπτει όμως κάτι πολύ πιο βαθύ και ανησυχητικό: ότι ένα μεγάλο μέρος της τοπικής διακυβέρνησης εκείνης της περιόδου κινήθηκε σε μια ζώνη χαμηλής ψηφιακής ορατότητας.
Σε έναν δημόσιο οργανισμό, η διοικητική πραγματικότητα δεν μπορεί να βασίζεται στο τι «θυμούνται οι πολλοί» ή στο τι μεταφέρθηκε προφορικά από τη μία δημοτική αρχή στην άλλη. Το τι αποφασίστηκε και το τι παραδόθηκε έχει αξία μόνο όταν αποδεικνύεται με έγγραφα.
Τα Ερωτήματα δεν έχουν Χρώμα – Απαιτούν Στοιχεία
Το ζήτημα δεν είναι αν έγιναν ή δεν έγιναν έργα στο Κατάκολο. Το ζήτημα είναι η διαφάνεια και η θεσμική μνήμη. Οι πολίτες και η τοπική κοινωνία δικαιούνται καθαρές απαντήσεις, απαλλαγμένες από μικροπολιτικές σκοπιμότητες:
1. Υπήρχε πράγματι το συγκεκριμένο ποσό των 400.000 ευρώ δεσμευμένο σε ειδικό κωδικό κατά τη διοικητική μετάβαση και την παράδοση-παραλαβή των οικονομικών στοιχείων;
2. Αν το ποσό υπήρχε, μετακινήθηκε μεταγενέστερα, με ποια συγκεκριμένη απόφαση συλλογικού οργάνου και για ποιες άλλες ανάγκες απορροφήθηκε;
3. Αν δεν υπήρχε εξαρχής με τη μορφή που παρουσιάστηκε, πώς και γιατί συντηρήθηκε επί χρόνια ένα πολιτικό αφήγημα που δεν συνοδευόταν από το ανάλογο διοικητικό αποτύπωμα;
Όταν δημόσιοι πόροι συνδέονται με τον σχεδιασμό υποδομών, η πλήρης λογοδοσία δεν είναι προαιρετική. Το Λιμενικό Ταμείο, καθώς και όσοι διαχειρίστηκαν τις τύχες του λιμανιού τα προηγούμενα χρόνια, οφείλουν να ξεδιαλύνουν το τοπίο. Όχι με λόγια, αλλά με αριθμούς πρωτοκόλλου, οικονομικά δεδομένα και επίσημα έγγραφα.
Γιατί η διαφορά ανάμεσα στην επικοινωνιακή διαχείριση και στη χρηστή διοίκηση κρίνεται πάντα στο φως: εκεί που οι λέξεις υποχωρούν και μιλούν τα στοιχεία.
