Η Ηλεία είναι ένας τόπος με τεράστια ιστορία, απέραντο φυσικό πλούτο, εύφορη γη και βαριά πολιτιστική κληρονομιά. Παρόλα αυτά, παραμένει...
Η Ηλεία είναι ένας τόπος με τεράστια ιστορία, απέραντο φυσικό πλούτο, εύφορη γη και βαριά πολιτιστική κληρονομιά. Παρόλα αυτά, παραμένει διαχρονικά ένας από τους πιο αδικημένους και αναπτυξιακά καθηλωμένους νομούς της χώρας.
Το μεγάλο, αναπάντητο ερώτημα που πλανάται πάνω από την περιοχή σε κάθε εκλογική αναμέτρηση είναι ένα: Ποιος εκπροσωπεί πραγματικά την Ηλεία στο Κοινοβούλιο;
Όταν κλείνουν οι κάλπες, οι πέντε έδρες του νομού γεμίζουν. Οι εκλεγμένοι βουλευτές φωτογραφίζονται στα έδρανα, μοιράζουν υποσχέσεις και εκδίδουν δελτία Τύπου για τις «παρεμβάσεις» τους. Όμως, η σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες δείχνει μια τελείως διαφορετική εικόνα: αυτή της πολιτικής ανυπαρξίας και της απουσίας διεκδικητικότητας.
Οι «αόρατοι» εκπρόσωποι και τα χρόνια προβλήματα
Η κριτική της τοπικής κοινωνίας απέναντι στους βουλευτές δεν είναι ούτε τυχαία, ούτε άδικη. Εστιάζει σε μια σειρά από δομικά προβλήματα που παραμένουν σταθερά «στα χαρτιά»:
Το «γεφύρι της Άρτας» των υποδομών: Ο οδικός άξονας Πατρών-Πύργου μετατράπηκε σε σύμβολο καθυστερήσεων και χαμένων ζωών για δεκαετίες. Παρά τις συνεχείς κυβερνητικές θητείες και τις υποσχέσεις, οι ρυθμοί υλοποίησης των μεγάλων έργων αποδεικνύουν την έλλειψη πραγματικής πίεσης από τους εκπροσώπους του νομού.
Η υποβάθμιση της Υγείας και της Παιδείας: Τα νοσοκομεία του νομού (Πύργου, Αμαλιάδας) υπολειτουργούν, αντιμετωπίζοντας τραγικές ελλείψεις σε προσωπικό και υποδομές, αναγκάζοντας τους πολίτες να μετακινούνται στην Πάτρα για σοβαρά περιστατικά.
Την ίδια ώρα, η Ηλεία απογυμνώθηκε από πανεπιστημιακές σχολές, χωρίς καμία ουσιαστική, σθεναρή αντίσταση από αυτούς που υποτίθεται ότι μάχονται για το μέλλον του τόπου.
Η εγκατάλειψη του πρωτογενούς τομέα: Οι αγρότες και οι παραγωγοί, που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της τοπικής οικονομίας, αφήνονται μόνοι τους απέναντι στις φυσικές καταστροφές, το αυξημένο κόστος παραγωγής και τις ελλιπείς αποζημιώσεις.
Η πολιτική των δημοσίων σχέσεων
Η βασική κατηγορία που προσάπτεται στους βουλευτές είναι ότι έχουν μετατραπεί σε «διαχειριστές δημοσίων σχέσεων». Εμφανίζονται σε τοπικά πανηγύρια, κοπές πίτας και κοινωνικές εκδηλώσεις, ανταλλάσσοντας χειραψίες και χαμόγελα. Παραμένουν όμως βουβοί και πειθαρχημένοι στην κεντρική κομματική γραμμή όταν έρχεται η ώρα να συγκρουστούν στην Αθήνα για τα συμφέροντα του τόπου τους.
Αντί για δυναμικές διεκδικήσεις, οι πολίτες εισπράττουν ανακοινώσεις του τύπου «κατόπιν ενεργειών μου» για αυτονόητα πράγματα ή μικροεξυπηρετήσεις, οι οποίες δεν λύνουν τα μεγάλα προβλήματα. Η Ηλεία δεν χρειάζεται βουλευτές-χειροκροτητές των κυβερνητικών αποφάσεων, αλλά εκπροσώπους που θα βάλουν τον νομό πάνω από το κομματικό κόστος.
Το χρέος των πολιτών και η ώρα της λογοδοσίας
Η πολιτική ανυπαρξία, ωστόσο, τρέφεται και από την ανοχή. Όσο η ψήφος δίνεται με κριτήριο τις προσωπικές εξυπηρετήσεις, τις συγγένειες ή την τυφλή κομματική ταύτιση, ο νομός θα συνεχίσει να βρίσκεται στο περιθώριο και οι νέοι θα τον εγκαταλείπουν αναζητώντας καλύτερες ευκαιρίες.
Οι βουλευτές δεν εκλέγονται μόνο για να παρίστανται σε εκδηλώσεις, να βγάζουν φωτογραφίες και να παράγουν σιωπή. Εκλέγονται για να διεκδικούν, να παρεμβαίνουν, να ελέγχουν την εξουσία και να φέρνουν αποτελέσματα.
Πόσα μεγάλα έργα προχώρησαν τελικά χάρη στις δικές τους παρεμβάσεις;
Πόσες δεσμεύσεις έγιναν πράξη;
Η πολιτική δεν κρίνεται από τις προεκλογικές δηλώσεις, κρίνεται από το μετρήσιμο αποτέλεσμα.
Ο πραγματικός εκπρόσωπος της Ηλείας δεν έχει ανάγκη από βουλευτικά προνόμια για να ακουστεί· έχει ανάγκη από φωνή, θάρρος και σχέδιο.
Μέχρι οι πολίτες να απαιτήσουν πραγματική λογοδοσία και να αποδοκιμάσουν την πολιτική της αδράνειας, ο τόπος θα διοικείται από ανθρώπους που είναι μόνιμα παρόντες στα ψηφοδέλτια, αλλά τραγικά απόντες από τις ανάγκες της κοινωνίας.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι απλώς ποιοι εξελέγησαν, αλλά ποιοι διεκδίκησαν, ποιοι συγκρούστηκαν και ποιοι άφησαν έργο πίσω τους.
Αυτή είναι η αξιολόγηση που δικαιούται η Ηλεία, και αυτή είναι η ουσία της δημοκρατικής εκπροσώπησης.
