Η ανάρτηση της βουλευτού για την ίδρυση πανεπιστημιακής σχολής στην Ηλεία προκάλεσε την έντονη αντίδραση μιας αναγνώστριας Η δημόσια συ...
Η δημόσια συζήτηση γύρω από το μέλλον της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης στην Ηλεία παραμένει ένα από τα πιο ευαίσθητα και φορτισμένα ζητήματα για την τοπική κοινωνία. Το κλείσιμο και η απομάκρυνση των πανεπιστημιακών τμημάτων από τον Νομό τα προηγούμενα χρόνια άφησαν πίσω τους ένα αναπτυξιακό και κοινωνικό κενό, το οποίο οι πολίτες βιώνουν καθημερινά ως μια ανοιχτή πληγή.
Στο πλαίσιο αυτό, η πρόσφατη τοποθέτηση της βουλευτού Ηλείας, Θεοδώρας Αυγερινοπούλου, η οποία συνοδεύτηκε από τη δήλωση ότι αποτελεί «κορυφαία και σταθερή επιδίωξη η ίδρυση Πανεπιστημιακής Σχολής στην Ηλεία», λειτούργησε ως θρυαλλίδα για να επανέλθει στο προσκήνιο η έντονη δυσαρέσκεια της κοινής γνώμης.
Η πιο χαρακτηριστική αποτύπωση αυτού του κλίματος ήρθε μέσα από ένα δημόσιο, έγγραφο σχόλιο αναγνώστριας, το οποίο συμπυκνώνει τα αμείλικτα ερωτήματα που θέτει μεγάλο μέρος των κατοίκων της περιοχής προς το πολιτικό προσωπικό. Η παρέμβαση αυτή, λόγω της σφοδρότητάς της, αναδεικνύει το βαθύ χάσμα που χωρίζει τις κυβερνητικές εξαγγελίες από την αντίληψη της τοπικής κοινωνίας.
Το δημόσιο σχόλιο της αναγνώστριας:
«Πριν και πάνω απ' όλα θα έπρεπε να απαντήσετε σε κάποια ερωτήματα όπως οφείλετε. Όπως για παράδειγμα τι ακριβώς κάνατε εσείς ως βουλευτής του Νομού μας, για την παραμονή των Πανεπιστημιακών τμημάτων ουσιαστικά.
Επίσης τι κάνατε ώστε να συμβεί το πρόωρο και τόσο άδικο κλείσιμο τους; Γιατί το τμήμα Μουσειολογίας ενώ ήταν στο μηχανογραφικό Πέμπτη, Παρασκευή οι εισακτέοι έγιναν 0; Γιατί όταν εμείς φωνάζαμε ότι τα παιδιά μας δεν είχαν καθηγητές, εσείς διαβεβαιώνατε για το αντίθετο που ήταν απολύτως αναληθές;
Τι ακριβώς συζητούσατε όπως λέγατε, αν συζητούσατε βέβαια, με την τότε αρμόδια Υπουργό για την παραμονή των Τμημάτων; Σε τι αναφερόταν η περιβόητη "κοινή επιστολή" όλων των βουλευτών του Νομού και σε ποιους απευθυνόταν, που πέρα από τα πρωτοσέλιδα βέβαια ποτέ δεν είδαμε;
Γιατί έκλεισαν τα τμήματα με Προεδρικό διάταγμα δεν ρωτώ, όλοι γνωρίζουμε... για να μην πάει το θέμα στην Βουλή προς ψήφιση και πως θα ψηφίζατε φανερά το κλείσιμο τους.
Και εν τέλει τόσα χρόνια μετά σε τι ακριβώς ωφελήθηκε η Ηλεία με το κλείσιμο των τμημάτων όπως δηλώνατε τότε, γιατί εμείς μια ερημοποίηση και κατάντια βλέπουμε καθημερινά.
Μέχρι να απαντήσετε σε αυτά και σε τόσα άλλα, καλό είναι να μην μιλάτε εσείς για την δημιουργία πανεπιστημιακών τμημάτων στην Ηλεία. Για τα οποία εννοείται δεν διευκρινίζετε αν πρόκειται για Ιδιωτικά ή δημόσια (αν και όλοι γνωρίζουμε ότι πρόκειται για Ιδιωτικά). Προσβάλετε την νοημοσύνη και την αξιοπρέπεια μας».
Η ανάγκη για πραγματικές απαντήσεις και πολιτική λογοδοσία
Η σκληρή γλώσσα της αναγνώστριας δεν μπορεί να προσπεραστεί ως μια απλή προσωπική διαμαρτυρία. Αντικατοπτρίζει την πολιτική πίεση που ασκείται πλέον στους εκπροσώπους του Νομού, οι οποίοι καλούνται να απολογηθούν για το γεγονός ότι η Ηλεία παρέμεινε εκτός του ακαδημαϊκού χάρτη της χώρας, την ίδια ώρα που άλλοι νομοί της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας διατήρησαν ή και ενίσχυσαν τις δομές τους.
Τα ερωτήματα που τίθενται είναι συγκεκριμένα και αφορούν τα πεπραγμένα της περιόδου που κρίθηκε η τύχη των Σχολών σε Πύργο και Αμαλιάδα:
Ποιες ήταν οι ουσιαστικές παρεμβάσεις για την αποτροπή του λουκέτου;
Πώς δικαιολογείται η τότε επιχειρηματολογία περί «αναβάθμισης» μέσω της συγχώνευσης, όταν το ορατό αποτέλεσμα για την τοπική αγορά και τους νέους είναι η οικονομική και πληθυσμιακή αποδυνάμωση;
Με ποιο θεσμικό πλαίσιο (δημόσιο ή ιδιωτικό) σχεδιάζεται η όποια νέα προσπάθεια, ώστε να μην καλλιεργούνται φρούδες ελπίδες;
Η κοινωνία της Ηλείας έχει κουραστεί από επικοινωνιακά δελτία τύπου και φωτογραφίες συναντήσεων. Όταν οι πολίτες αισθάνονται ότι υποτιμάται η νοημοσύνη τους, η απαίτηση για καθαρές εξηγήσεις γίνεται επιτακτική.
Η κ. Αυγερινοπούλου, ως εκλεγμένη εκπρόσωπος, οφείλει να τοποθετηθεί επί της ουσίας των σοβαρών αυτών αναφορών, αποδεικνύοντας αν η «σταθερή επιδίωξη» συνοδεύεται από την απαραίτητη αυτοκριτική και τον σεβασμό προς τους συμπολίτες της.
