Μία ακόμη σύσκεψη. Μία ακόμη ανακοίνωση. Μία ακόμη φωτογραφία. Αυτή τη φορά, ο Ανδρέας Νικολακόπουλος συναντήθηκε στο Υπουργείο Αγροτική...
Μία ακόμη ανακοίνωση.
Μία ακόμη φωτογραφία.
Αυτή τη φορά, ο Ανδρέας Νικολακόπουλος συναντήθηκε στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης με τους πατατοπαραγωγούς της Ηλείας. Και, όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα, ακούστηκαν οι γνωστές διαβεβαιώσεις ότι «τα προβλήματα εξετάζονται» και ότι «θα αναζητηθούν λύσεις».
Το έργο, όμως, το έχουμε ξαναδεί.
Και ο επίλογος είναι πάντα ο ίδιος: οι αγρότες επιστρέφουν στα χωράφια τους με τα προβλήματά τους και οι πολιτικοί μένουν με τις φωτογραφίες και τα δελτία Τύπου.
Η απόγνωση των πατατοπαραγωγών δεν εμφανίστηκε ξαφνικά. Είναι το αποτέλεσμα πολιτικών που εφαρμόζονται εδώ και χρόνια. Και η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, που βρίσκεται στην εξουσία τα τελευταία επτά χρόνια, δεν μπορεί πλέον να επικαλείται δικαιολογίες ούτε να μεταθέτει τις ευθύνες αλλού. Όταν κυβερνάς τόσα χρόνια, η πραγματικότητα που βιώνει ο πολίτης είναι αποκλειστικά το αποτέλεσμα των δικών σου επιλογών.
Το πιο χαρακτηριστικό είναι ότι κάθε φορά που οι αγρότες βγαίνουν στους δρόμους, αντιμετωπίζονται περισσότερο ως πρόβλημα που πρέπει να περιοριστεί παρά ως οι άνθρωποι που παράγουν τον πλούτο της ελληνικής γης. Οι κινητοποιήσεις τους ενοχλούν περισσότερο από τα αίτια που τις προκαλούν.
Η πολιτική, όμως, δεν κρίνεται από τις συσκέψεις. Κρίνεται από τα αποτελέσματα. Και τα αποτελέσματα στον πρωτογενή τομέα είναι απογοητευτικά. Το κόστος παραγωγής παραμένει δυσβάσταχτο, οι τιμές συμπιέζονται, οι εισαγωγές δημιουργούν ασφυκτικές πιέσεις και οι παραγωγοί βλέπουν το εισόδημά τους να συρρικνώνεται χρόνο με τον χρόνο.
Το πιο ανησυχητικό για την κυβέρνηση δεν είναι μόνο η κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι αγρότες. Είναι ότι ολοένα και λιγότεροι πιστεύουν πλέον τις υποσχέσεις της. Όταν επί χρόνια ακούγονται τα ίδια λόγια χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα, η δυσπιστία μετατρέπεται σε οργή.
Οι συσκέψεις δεν λύνουν προβλήματα όταν λειτουργούν ως επικοινωνιακές ασκήσεις. Οι φωτογραφίες δεν μειώνουν το κόστος παραγωγής. Οι δηλώσεις δεν γεμίζουν τις αποθήκες ούτε εξασφαλίζουν αξιοπρεπές εισόδημα στους ανθρώπους της υπαίθρου.
Αν υπήρχε πραγματική πολιτική βούληση, η Ηλεία δεν θα συνέχιζε να βλέπει τους αγρότες της να αγωνιούν για την επιβίωσή τους. Και αν οι κυβερνητικές εξαγγελίες είχαν γίνει πράξεις, σήμερα δεν θα συζητούσαμε για ακόμη μία σύσκεψη, αλλά για ένα πρόβλημα που θα είχε ήδη λυθεί.
Γιατί οι αγρότες δεν ζητούν συμπάθεια, ούτε άλλες υποσχέσεις. Ζητούν αυτό που τους οφείλει κάθε σοβαρή πολιτεία: ουσιαστικές λύσεις. Και αυτές, όσο κι αν προσπαθούν κάποιοι να τις αντικαταστήσουν με χαμόγελα μπροστά στον φακό, δεν αποτυπώνονται σε μια φωτογραφία.
