Με μια ολοκληρωμένη και πολυδιάστατη στρατηγική παρέμβαση, η Ειδική Απεσταλμένη του Πρωθυπουργού για τους Ωκεανούς και Πρόεδρος της Υποεπι...
Η Ελληνίδα αξιωματούχος, με την πλούσια ακαδημαϊκή και διπλωματική της κατάρτιση, κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον του συνεδρίου, αναδεικνύοντας την επιτακτική ανάγκη επαναπροσδιορισμού της έννοιας της ασφάλειας στη θάλασσα υπό το πρίσμα της κλιματικής κρίσης, της γεωπολιτικής σταθερότητας και της αειφορίας.
Αναλύοντας σε βάθος το ζήτημα, η Δρ. Αυγερινοπούλου τεκμηρίωσε με σαφήνεια ότι η σύγχρονη θαλάσσια ασφάλεια έχει ξεπεράσει τα παραδοσιακά όρια της προστασίας των ναυτιλιακών οδών και της αποφυγής συγκρούσεων.
Στη σημερινή εποχή, όπως επεσήμανε, η ασφάλεια των υδάτων αποτελεί πολυδιάστατη πρόκληση που αγκαλιάζει τη φυσική προστασία κρίσιμων υποδομών, όπως οι λιμενικές εγκαταστάσεις, τα δίκτυα ενέργειας και τα υποθαλάσσια καλώδια επικοινωνιών. Παράλληλα, συνδέεται άμεσα με την ενεργειακή, επισιτιστική και υδατική ασφάλεια των λαών, την προστασία της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα, αλλά και την ανθεκτικότητα των ευαίσθητων θαλάσσιων οικοσυστημάτων που στηρίζουν τη γαλάζια οικονομία.
Θέτοντας το ιδεολογικό και νομικό πλαίσιο της τοποθέτησής της, η Δρ. Αυγερινοπούλου διατύπωσε τη θεμελιώδη φράση-συνθήκη του συνεδρίου: «Δεν μπορεί να υπάρξει μόνιμη θαλάσσια ασφάλεια χωρίς εφαρμογή του διεθνούς δικαίου, όρους βιώσιμης ανάπτυξης και προστασία του φυσικού περιβάλλοντος».
Εστιάζοντας γεωγραφικά και πολιτικά στη Μεσόγειο Θάλασσα, η Δρ. Αυγερινοπούλου λειτούργησε ως καταλύτης προβληματισμού, χαρακτηρίζοντας τη λεκάνη ως μια μοναδική, ημίκλειστη και ιδιαίτερα ευάλωτη οικολογικά θάλασσα. Υπογράμμισε με έμφαση ότι οι μεγάλες περιβαλλοντικές απειλές –όπως η κλιματική αλλαγή, η ρύπανση των υδάτων και η ραγδαία απώλεια της βιοποικιλότητας– δεν αναγνωρίζουν εθνικά σύνορα, καθιστώντας την περιφερειακή συνεργασία όχι απλώς επιθυμητή, αλλά υπαρξιακή ανάγκη.
Σε αυτό το πλαίσιο, υπεραμμίστηκε σθεναρά του πρωτεύοντος ρόλου της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), χαρακτηρίζοντάς την ως τον αδιαμφισβήτητο θεμέλιο λίθο της παγκόσμιας ωκεάνιας διακυβέρνησης, και υπογράμμισε ότι οι όποιες διμερείς ή πολυμερείς διαφορές πρέπει να επιλύονται αποκλειστικά ειρηνικά, μέσω του διαλόγου και του διεθνούς δικαίου.
Στρέφοντας το βλέμμα στα ευρωπαϊκά δρώμενα, η Δρ. Αυγερινοπούλου παρουσίασε το όραμα και τις πρόσφατες θεσμικές πρωτοβουλίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δίνοντας έμφαση στο νέο Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τη Μεσόγειο – “One Sea, One Pact, One Future”.
Ανέλυσε, επίσης, τη σημασία του European Ocean Pact, της επικείμενης European Ocean Act, καθώς και του προηγούμενου ψηφιακού εργαλείου παρατήρησης OceanEye.
Αναδεικνύοντας τη σύζευξη τεχνολογίας και πολιτικής, η Δρ. Αυγερινοπούλου απέδωσε ιδιαίτερη αξία στην επιστημονική γνώση και στην ψηφιακή παρακολούθηση των θαλασσών, διατυπώνοντας την αφοριστική και διορατική παρατήρηση: «Δεν μπορούμε να προστατεύσουμε αυτό που δεν μπορούμε να παρατηρήσουμε».
Ολοκληρώνοντας την ομιλία της, η Δρ. Διονυσία-Θεοδώρα Αυγερινοπούλου απηύθυνε θερμό κάλεσμα προς την ακαδημαϊκή και διπλωματική κοινότητα, τονίζοντας ότι η Μεσόγειος οφείλει να μετεξελιχθεί σε έναν χώρο υποδειγματικής συνεργασίας, βιωσιμότητας και διαρκούς ειρήνης. Σκιαγράφησε δε το ιδανικό τρίπτυχο επιτυχίας: το διεθνές δίκαιο ως ο κανόνας, η επιστήμη ως η γνώση και η τεχνολογία ως το πρακτικό εργαλείο υλοποίησης.
Η δυναμική παρουσία και οι καίριες τοποθετήσεις της Δρ. Αυγερινοπούλου πλαισιώθηκαν από κορυφαίες παρουσίες του δημόσιου και ακαδημαϊκού βίου, όπως ο Πρύτανης του ΕΚΠΑ Καθηγητής Γεράσιμος Σιάσος, η Πρόεδρος της Διαρκούς Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων και τ. Υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη, ο διακεκριμένος Καθηγητής του U.S. Naval War College James Kraska, ο Καθηγητής του World Maritime University Ronán Long, η Καθηγήτρια της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ Μαρία Γαβουνέλη, καθώς και πλήθος εγνωσμένου κύρους νομικών, διπλωματών και ειδικών επί του Δικαίου της Θάλασσας.
