«Πες, πες, κάτι θα μείνει»: Το θέατρο του παραλόγου, η άρνηση στη συνεργασία και η τοξική λάσπη κατά της δημοτικής αρχής Ήλιδας Ενώ το...
Ενώ το ΣτΕ έβαλε φρένο και απέρριψε τα φωτοβολταϊκά στον Δήμο Πηνειού, η ακατανόητη, ανυπόστατη και βαθύτατα προβληματική «κόντρα» του Συλλόγου Λίμνης Πηνειού με τη δημοτική αρχή Ήλιδας εξακολουθεί να συντηρείται με αμείωτη ένταση στα social media, αποτελώντας ένα θλιβερό θέατρο του παραλόγου όπου κανείς πια δεν μπορεί να καταλάβει ποιος είναι ο πραγματικός λόγος, ποιος ο απώτερος σκοπός και ποιος ο «σκηνοθέτης» πίσω από αυτή την ανούσια επίθεση.
Και μάλιστα, όλο αυτό συμβαίνει τη στιγμή που η δημοτική αρχή Ήλιδας είχε ταχθεί ξεκάθαρα και κατηγορηματικά εναντίον των φωτοβολταϊκών πάρκων πολύ πριν καν τολμήσουν να βγουν μπροστά οι αυτόκλητοι σωτήρες της Λίμνης Πηνειού – σε μια εποχή μάλιστα που οι ίδιοι όχι μόνο δεν είχαν αρθρώσει συγκροτημένο λόγο, αλλά δεν ήξεραν καν τι τους γίνεται, ψάχνοντας ταυτότητες και προσανατολισμό.
Αντίθετα με κάθε λογική συνεργασίας και κοινού αγώνα, όταν ο δήμαρχος Ήλιδας, Χρήστος Χριστοδουλόπουλος, άπλωσε χέρι συνεργασίας ζητώντας σύμπνοια και κοινό μέτωπο για το καλό του τόπου, η απάντησή τους ήταν μια αλαζονική και αδικαιολόγητη άρνηση. Και τώρα, αντί αυτοκριτικής, συνεχίζουν ακάθεκτοι να κατασκευάζουν ζητήματα από το απόλυτο τίποτα, προσπαθώντας να εκφράσουν άραγε τι; Μια θολή ατζέντα εξυπηρέτησης αδιευκρίνιστων σκοπιμοτήτων;
Φαίνεται πως έχουν προσχωρήσει πιστά στο φθηνό δόγμα του «πες, πες, κάτι θα μείνει», πιστεύοντας στην προπαγάνδα της επανάληψης, όμως το μόνο που καταφέρνουν τελικά είναι να στρέψουν απέναντί τους κάθε υγιώς σκεπτόμενο πολίτη που παρακολουθεί αποστασιοποιημένος και εξοργισμένος αυτή τη μικροπολιτική κακοφωνία.
Για να μην παρεξηγούμαστε και για να βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους: δεν είμαι από αυτούς που χαρίζονται στη δημοτική αρχή –το αντίθετο μάλιστα, έχω υπάρξει από τους πιο αυστηρούς, αμείλικτους και σκληρούς κριτές της σε πολλές αποφάσεις και χειρισμούς της–, όμως στην προκειμένη περίπτωση, η στοχοποίησή της είναι πέρα για πέρα άδικη, και προκλητική.
Σε μια κρίσιμη εποχή που οι ευρείες συνεργασίες, η συνεννόηση και η κοινή στράτευση είναι οι μόνες οδοί που αποδίδουν τα μέγιστα για τις τοπικές κοινωνίες, κάποιοι επιμένουν εμμονικά στον διχασμό, στη στείρα αντιπολίτευση και στην τοξικότητα. Και σε αυτό το στημένο παιχνίδι εντυπώσεων, ο Δήμος Ήλιδας σε καμία περίπτωση δεν είναι αυτός που φταίει.
