Το 87,1% του ελληνικού πληθυσμού αναφέρουν κάποια δυσκολία να τα βγάλουν πέρα σε ποσοστό υπερδιπλάσιο από τον μέσο όρο της ΕΕ (42,5%), σ...
Η διαφορά είναι μεγάλη ακόμη και από τις χώρες που ακολουθούν την Ελλάδα, καθώς το αντίστοιχο ποσοστό στη Βουλγαρία ήταν 76,9%, ενώ στη Γερμανία 18,3% και στην Ολλανδία 19,8%.
Συνολικά στην ΕΕ, 92,7 εκατ. άνθρωποι ή το 20,9% του συνολικού της πληθυσμού, ήταν το 2025 σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Σχεδόν το ένα πέμπτο (18,2%) των ενηλίκων ηλικίας 18 ετών και άνω, οι οποίοι ήταν υπήκοοι της χώρας της ΕΕ στην οποία διέμεναν, διατρέχαν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού το 2025.
Τα ποσοστά αυτά ήταν σημαντικά υψηλότερα για τους πολίτες της ΕΕ (εκτός από τους υπηκόους) (27,6%) και για τους πολίτες εκτός ΕΕ (45,3%).
Οι ανισότητες αποτυπώνονται και στην μέτρηση για το διαθέσιμο εισόδημα καθώς η Ελλάδα μαζί με τη Γαλλία ήταν οι μόνες χώρες της ΕΕ που παρουσίασαν μείωση το 2025 σε σχέση με το 2010. Στην Ελλάδα παρουσιάζεται χαμηλότερο κατά 22,3%, ενώ στη Γαλλία η πτώση ήταν μόλις 0,6%. Στο σύνολο της Ε.Ε. το πραγματικό διάμεσο εισόδημα αυξήθηκε κατά 25,4%. Η μεγαλύτερη αύξηση σημειώθηκε στη Ρουμανία, κατά 160,2%.
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2025, το 7,7% των ανθρώπων διέμεναν σε νοικοκυριά όπου το κόστος στέγασης απορροφούσε τουλάχιστον το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους. Το αντίστοιχο ποσοστό στην Ελλάδα, ανέρχεται στο 26,4%, με πανευρωπαϊκή πρωτιά, ενώ ακολουθεί η Δανία με 23,4%. Το χαμηλότερο ποσοστό παρουσιάστηκε στην Κύπρο με 2,4%.
Την ίδια στιγμή, το 18,1% των Ελλήνων δήλωσε ότι δεν διέθετε τη δυνατότητα να κρατήσει ζεστό το σπίτι του έναντι ποσοστού 8,8% στην ΕΕ, με την Ελλάδα και πάλι να βρίσκεται στην κορυφή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντίθετα, το αντίστοιχο ποσοστό στην Φινλανδία ήταν μόλις 2,6%.
Υποκειμενική φτώχεια
Στην Ελλάδα, το ποσοστό των ανθρώπων που θεωρούν τον εαυτό τους φτωχό, ο λεγόμενος δείκτης «υποκειμενικής φτώχειας» ανέρχεται στο 67,2%, όταν στη Βουλγαρία, που ακολουθεί, είναι 36,1%. Στις περισσότερες χώρες της Ε.Ε. ο δείκτης κυμαινόταν από 23,4% στη Ρουμανία έως 7,5% στη Γερμανία, 7,3% στην Ολλανδία και 7,1% στο Λουξεμβούργο.
Το 2025, το ποσοστό υποκειμενικής φτώχειας ήταν γενικά υψηλότερο μεταξύ των παιδιών. Εξαίρεση αποτέλεσε η Φινλανδία, όπου το υψηλότερο ποσοστό καταγράφηκε στον πληθυσμό ατόμων σε ηλικία εργασίας. Σε αρκετές χώρες της Βαλτικής και της Ανατολικής Ευρώπης -Βουλγαρία, Κροατία, Λετονία, Λιθουανία, Πολωνία, Σλοβενία και Σλοβακία- το υψηλότερο ποσοστό καταγράφηκε στους ηλικιωμένους, όπως συνέβη επίσης στην Ελλάδα και την Πορτογαλία.
Ως συχνότερη αιτία ήταν λίστες αναμονής, υψηλό κόστος και μεγάλη απόσταση από την επιθυμητή υπηρεσία.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, οι 13 ελληνικές περιφέρειες κατέγραψαν το 2025 υψηλότερα συνολικά ποσοστά ανεκπλήρωτων αναγκών για ιατρική εξέταση από οποιαδήποτε άλλη περιφέρεια της ΕΕ.
Τα ποσοστά στην Ελλάδα κυμάνθηκαν από 9,1% στο Νότιο Αιγαίο έως 13,4% στο Βόρειο Αιγαίο. Το υψηλότερο ποσοστό εκτός Ελλάδας καταγράφηκε στη φινλανδική περιφέρεια Pohjois- ja Itä-Suomi, στο 9%. Το χαμηλότερο συνολικό ποσοστό καταγράφηκε στην περιφέρεια Jihovýchod της Τσεχίας, όπου ήταν 0,0%.
