Σημαντική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) βάζει «ασπίδα» προστασίας στην κύρια και οικογενειακή κατοικία των οφειλετών, απα...
Τι προβλέπει η απόφαση
Η απόφαση του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου αφορά όλες τις οφειλές που εισπράττονται μέσω του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (ΚΕΔΕ). Καλύπτει δηλαδή χρέη προς:
Τη Φορολογική Διοίκηση (Εφορία / Δ.Ο.Υ.)
Τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Δήμους / ΟΤΑ)
Τα Ασφαλιστικά Ταμεία
Τα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ)
Δυνατότητα ανακοπής σε όλα τα στάδια
Ένα από τα πιο κομβικά σημεία της απόφασης είναι ότι διευρύνει τα δικαιώματα άμυνας του οφειλέτη. Πλέον, ο πολίτης μπορεί να ασκήσει ανακοπή σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας πλειστηριασμού:
Από το αρχικό στάδιο της κοινοποίησης της κατασχετήριας έκθεσης,
Έως και το τελικό στάδιο της έκδοσης του προγράμματος πλειστηριασμού.
(Μέχρι σήμερα, η δυνατότητα άσκησης ανακοπής γινόταν δεκτή αποκλειστικά κατά το αρχικό στάδιο).
Το Νομικό Σκεπτικό
Το ΣΤ΄ Τμήμα του ΣτΕ (με πρόεδρο τον αντιπρόεδρο Ι. Γράβαρη και εισηγήτρια τη σύμβουλο Επικρατείας Ελ. Παπαδημητρίου) θεμελίωσε την απόφασή του στις συνταγματικές επιταγές:
Προστασία της Κατοικίας (Άρθρο 25 παρ. 1 Συντάγματος): Η κατοικία αποτελεί ουσιώδες για την αξιοπρέπεια, την ασφάλεια και την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικής και οικογενειακής ζωής, τελώντας υπό την ειδική μέριμνα και εγγύηση του κράτους.
Αρχή της Αναλογικότητας: Κάθε μέτρο που στερεί την κατοικία για λόγους δημοσίου συμφέροντος πρέπει να είναι απολύτως αναγκαίο. Οφείλει να αποδεικνύεται ότι έχουν εξαντληθεί προηγουμένως όλα τα ηπιότερα διαθέσιμα μέτρα για την ικανοποίηση της απαίτησης.
Υποχρέωση Έρευνας: Η κατάσχεση της μοναδικής κατοικίας είναι νόμιμη μόνο εφόσον η διοίκηση έχει ερευνήσει και τεκμηριώσει ότι δεν υπάρχουν άλλα περιουσιακά στοιχεία για την εξόφληση του χρέους. Αν δεν έχει προηγηθεί αυτή η έρευνα, η επιλογή της κατοικίας είναι άκυρη — παράνοια που συμπαρασύρει και όλες τις μετέπειτα πράξεις του πλειστηριασμού.

