Η Ηλεία δεν χρειάζεται άλλα λόγια. Χρειάζεται βαθιές, τολμηρές αλλαγές στα πρόσωπα που την εκπροσωπούν. Οι δομές της νεκρώνονται μία-μ...
Η Ηλεία δεν χρειάζεται άλλα λόγια.
Χρειάζεται βαθιές, τολμηρές αλλαγές στα πρόσωπα που την εκπροσωπούν.
Οι δομές της νεκρώνονται μία-μία: σχολές, υπηρεσίες, στρατιωτικές μονάδες — και η κοινωνία βλέπει να γλιστράει η ζωή της χωρίς ουσιαστική αντίσταση.
Όταν καλείς έναν υδραυλικό και αυτός σου προκαλεί μεγαλύτερη ζημιά, δεν τον ξανακαλείς. Προσλαμβάνεις έναν νέο, πιο ικανό, που θα διορθώσει τη βλάβη.
Το ίδιο ισχύει και στην πολιτική εκπροσώπηση: όταν οι εκπρόσωποι αποδεικνύονται ανίκανοι να υπερασπιστούν τον τόπο, χρειάζεται να τους αλλάξεις.
Οι βουλευτές και οι αιρετοί που περιορίζονται σε χειρονομίες και δημόσιες εμφανίσεις, χωρίς ουσία και συνέχεια, έχουν ήδη αποτύχει στον ρόλο τους. Η πρώτη προτεραιότητα για την ανασύνταξη του νομού πρέπει να είναι η ανανέωση των ανθρώπων που παίρνουν αποφάσεις. Όχι για λόγους προσωπικής εκδίκησης, αλλά επειδή ο τόπος χρειάζεται σχέδιο, φροντίδα και συνέπεια — πράγματα που πολλοί από όσους σήμερα διαχειρίζονται την πολιτική εξουσία δεν έχουν δείξει.
Δεν πρόκειται απλώς για κριτική· πρόκειται για την υπεράσπιση ενός τόπου που σβήνει από τον χάρτη των προτεραιοτήτων. Όταν πολιτικοί επιλέγουν να σώσουν μόνον τις καρέκλες τους, και για να τις διατηρήσουν συνειδητά συμβάλλουν στην υποβάθμιση του νομού, τότε οι πολίτες οφείλουν να αντιδράσουν. Η σιωπή και η ανοχή ισοδυναμούν με αποδοχή της παρακμής.
Η πολιτική ζωή του νομού δεν χρειάζεται «αλλαγή προσώπων» ως μόδα, αλλά ως αναγκαία μετακίνηση προς ανθρώπους με όραμα, γνώση και αίσθηση ευθύνης. Χρειάζονται εκπρόσωποι που θα διεκδικήσουν, θα σχεδιάσουν και θα υλοποιήσουν — όχι που θα διαπραγματεύονται μόνον τα προσωπικά τους οφέλη ή θα επιδιώκουν μικροεξουσίες και τιτλους.
Είναι επίσης επιτακτικό να ζητηθεί διαφάνεια: πώς αποκτήθηκαν τεράστιες περιουσίες από δημόσια πρόσωπα; Πώς είναι δυνατόν να κουνάνε το δάχτυλο σε πολίτες που πασχίζουν όταν δεν υπάρχει ξεκάθαρη λογοδοσία;
Η κοινωνική ανισότητα και η αίσθηση ατιμωρησίας τροφοδοτούν την απόγνωση και τη φυγή νέων και δημιουργικών δυνάμεων από τον τόπο.
Η Ηλεία χρειάζεται πολιτικούς που θα υπηρετούν τον τόπο — όχι τον εαυτό τους. Χρειάζεται ενεργούς πολίτες που θα απαιτήσουν αλλαγές, νέες συλλογικότητες, και ανθρώπους με πραγματικό σχέδιο ανάπτυξης. Αν δεν το απαιτήσουμε εμείς, κανείς δεν θα το κάνει για εμάς.
Κλείνοντας: ας θυμηθούμε τον βασικό κανόνα της καθημερινής ζωής — αν κάτι σε βλάπτει, αντικατάστησέ το. Το ίδιο πρέπει να γίνει και στην πολιτική εκπροσώπηση.
Η Ηλεία δεν έχει άλλη πολυτέλεια για δοκιμές και υπεκφυγές. Θέλει δράση, νέα πρόσωπα και λογοδοσία.
