Τα όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας γύρω από τον διευθυντή της Χειρουργικής Κλινικής του Νοσοκομείου Αμαλιάδας και τις βαριές κατηγ...
Δεν υπάρχει λόγος επανάληψης.
Υπάρχει, όμως, λόγος ουσιαστικής διεύρυνσης της συζήτησης.
Διότι αυτή η υπόθεση δεν μπορεί – και δεν πρέπει – να περιορίζεται σε ένα μόνο πρόσωπο.
Όταν επί μακρό χρονικό διάστημα διατυπώνονται καταγγελίες, παράπονα ή σοβαρές ενδείξεις δυσλειτουργίας μέσα σε μια δημόσια δομή υγείας, τότε αναπόφευκτα τίθεται ένα κρίσιμο ερώτημα:
Πού ήταν η διοίκηση του νοσοκομείου;
Δεν άκουσε;
Δεν είδε;
Δεν αντιλήφθηκε τίποτα;
Ή μήπως άκουσε αλλά δεν έδρασε;
Μήπως είδε αλλά επέλεξε τη σιωπή;
Μήπως αντιλήφθηκε, αλλά θεώρησε ότι το ζήτημα «δεν την αφορούσε»;
Η διοίκηση ενός δημόσιου νοσοκομείου δεν έχει διακοσμητικό ρόλο. Έχει θεσμική ευθύνη, εποπτικό καθήκον και υποχρέωση παρέμβασης όταν προκύπτουν σοβαρά ζητήματα που αφορούν τη λειτουργία κλινικών, τις εργασιακές συνθήκες και – πάνω απ’ όλα – την ασφάλεια ασθενών και προσωπικού.
Η σιωπή, η αδράνεια ή η επίκληση άγνοιας δεν αποτελούν απάντηση.
Αποτελούν πρόβλημα.
Αν η υπόθεση οδηγηθεί αποκλειστικά στη στοχοποίηση ενός προσώπου, χωρίς να εξεταστεί ο ρόλος της διοίκησης, τότε το σύστημα απλώς θα αναπαράγει τον εαυτό του.
Σήμερα ένας διευθυντής, αύριο κάποιος άλλος. Το ερώτημα, όμως, θα παραμένει αναπάντητο.
Και αυτό το ερώτημα αφορά όλους:
τους εργαζόμενους, τους ασθενείς, την τοπική κοινωνία.
Η διαφάνεια δεν είναι πολυτέλεια.
Είναι υποχρέωση.
