Υπάρχουν στιγμές που η εικόνα μιας πόλης μιλά πιο δυνατά από κάθε λέξη. Σακούλες σκουπιδιών πεταμένες έξω από τους κάδους, χαρτόκουτα σκορπ...
Είναι εύκολο να κατηγορούμε τις δημοτικές αρχές. Πολύ πιο δύσκολο είναι να κοιτάξουμε τον εαυτό μας. Καμία υπηρεσία καθαριότητας, όσο οργανωμένη κι αν είναι, δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την αδιαφορία. Όταν κάποιος αφήνει τη σακούλα δίπλα στον κάδο αντί να κάνει το απλό βήμα να ανοίξει το καπάκι, δεν πρόκειται για αμέλεια. Είναι νοοτροπία. Και αυτή η νοοτροπία είναι που πληγώνει τις πόλεις μας.
Η εικόνα των σκουπιδιών έξω από τους κάδους δεν είναι μόνο αντιαισθητική. Δημιουργεί εστίες μόλυνσης, προσελκύει ζώα και έντομα και μετατρέπει γειτονιές σε χώρους εγκατάλειψης. Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι απλό και ανησυχητικό: «Δεν μας νοιάζει».
Κι όμως, την ίδια στιγμή που η καθημερινότητα της πόλης δείχνει να επιβαρύνεται από τέτοιες εικόνες, η δημοτική αρχή επιλέγει να μιλά για «μεγάλα έργα». Σε πρόσφατο δελτίο Τύπου, ο Δήμος Ήλιδας ανακοίνωσε με πανηγυρικό τόνο ότι δόθηκε το «πράσινο φως» από το Υπουργείο Υποδομών για την εκκίνηση της κατασκευής του νέου Διοικητηρίου στη Σοχιά, ενώ – όπως αναφέρεται – ξεμπλόκαρε και η άδεια για το υπόγειο πάρκινγκ.
Την ίδια ώρα, όμως, στο κέντρο της πόλης υπάρχει ένα άλλο «έργο»: το πρώην Δημαρχείο, ένα κτίριο που εδώ και χρόνια αφήνεται να ρημάζει.
Ένας χώρος που θα έπρεπε να αποτελεί σημείο αναφοράς για την πόλη έχει μετατραπεί σε μνημείο εγκατάλειψης. Το κτίριο φθείρεται καθημερινά, θυμίζοντας στους πολίτες τι σημαίνει διοικητική αδιαφορία και απουσία σχεδιασμού.
Η εικόνα αυτή δύσκολα συμβιβάζεται με την ιδέα μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής πόλης.
Είναι εύκολο να μιλάς για νέα διοικητήρια και υπόγεια πάρκινγκ. Είναι πολύ πιο δύσκολο να αντιμετωπίσεις την πραγματικότητα που βρίσκεται μπροστά στα μάτια όλων: μια πόλη που σε αρκετά σημεία της δείχνει εγκαταλελειμμένη και έναν δήμο που μοιάζει να λειτουργεί χωρίς σαφές σχέδιο και χωρίς ιεράρχηση αναγκών.
