Εντάξει, λοιπόν. Ο νέος αυτοκινητόδρομος Πατρών-Πύργου δόθηκε επιτέλους σε κυκλοφορία. Ένα έργο που καθυστέρησε αδικαιολόγητα για δεκαετί...
Εντάξει, λοιπόν. Ο νέος αυτοκινητόδρομος Πατρών-Πύργου δόθηκε επιτέλους σε κυκλοφορία. Ένα έργο που καθυστέρησε αδικαιολόγητα για δεκαετίες, αφήνοντας πίσω του δεκάδες θύματα σε έναν από τους πιο επικίνδυνους δρόμους της χώρας.
Τώρα, η διαδρομή μειώνεται από τα 90 λεπτά στα 45, η οδήγηση γίνεται πιο ασφαλής και η Δυτική Ελλάδα αποκτά επιτέλους μια σύγχρονη οδική αρτηρία που της αξίζει.
Κι όμως, αντί η είδηση να γίνει αφορμή για χαρά και αισιοδοξία, η μιζέρια μας εκφράστηκε… εκεί που ξέρουμε όλοι: στα social media. Γιατί, όπως πάντα, σε κάθε καλό υπάρχουν και αυτοί που τα βλέπουν όλα στραβά. Παράπονα για τα διόδια, για την καθυστέρηση, για το ότι «δεν έγινε αρκετά νωρίς». Σαν να μη θυμόμαστε όλοι ότι για χρόνια ταξιδεύαμε σε έναν δρόμο-καρμανιόλα, που έκανε κάθε μετακίνηση ένα μικρό ρίσκο.
Και βέβαια, εμφανίστηκαν και οι γνωστοί πολιτικάντηδες. Εκείνοι που κυβέρνησαν επί χρόνια, που άφησαν το έργο στα χαρτιά, αλλά σήμερα βρίσκουν χρόνο και θάρρος να κριτικάρουν. Κανείς τους δεν αισθάνεται την ανάγκη να πει «ναι, εμείς αποτύχαμε». Το μόνο που τους νοιάζει είναι να φτιάξουν την εικόνα τους, ακόμη κι αν χρειαστεί να γκρεμίσουν την ελπίδα των πολιτών.
Το ερώτημα, όμως, είναι άλλο:
Με τον δρόμο αυτόν, τελειώσαμε; Η ανάπτυξη του νομού Ηλείας ολοκληρώθηκε επειδή πλέον θα φτάνουμε πιο γρήγορα στην Πάτρα; Φυσικά και όχι. Ο αυτοκινητόδρομος είναι ένα βήμα – ίσως το σημαντικότερο που έχει γίνει εδώ και δεκαετίες – αλλά δεν αρκεί. Χρειάζονται επενδύσεις, νέες υποδομές, στήριξη του τουρισμού, ενίσχυση του πρωτογενούς τομέα. Χρειάζεται σχέδιο.
Ας χαρούμε, λοιπόν, για το αυτονόητο: ότι αποκτήσαμε έναν ασφαλή και σύγχρονο δρόμο. Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι η πρόοδος δεν έρχεται με μια κορδέλα κι έναν πρωθυπουργό που κόβει το νήμα. Θέλει δουλειά, σχέδιο και – κυρίως – να πάψουμε να βυθιζόμαστε στη μιζέρια μας.
Γιατί αν το μόνο που κάνουμε είναι να σχολιάζουμε στο Facebook, τότε ο δρόμος μπορεί να τελείωσε, αλλά η πορεία μας προς την ανάπτυξη αργεί ακόμη να ξεκινήσει!
