Για ακόμη μία φορά, ο διοικητής του Νοσοκομείου Πύργου, Σπύρος Πολίτης, επέλεξε τον πιο βολικό δρόμο: τη σιωπή. Απέναντι σε σοβαρές κατ...
Αντίθετα, η απάντηση ήταν σχεδόν προκλητική:
«Δεν έχω καμία καταγγελία» — και «έχω δουλειά, δεν μπορώ να μιλήσω».
Δεν έχει χρόνο.
Δεν έχει χρόνο ένας διοικητής νοσοκομείου να απαντήσει για την υγεία των πολιτών;
Δεν έχει χρόνο να διαψεύσει, να ερευνήσει ή έστω να δείξει ότι αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα όσων καταγγέλλονται;
Ή μήπως τελικά δεν έχει την πρόθεση;
Γιατί εδώ δεν μιλάμε για μια άτυχη στιγμή.
Μιλάμε για μια επαναλαμβανόμενη στάση.
Για μια διοίκηση που μοιάζει να λειτουργεί με όρους άρνησης της πραγματικότητας: ό,τι δεν αναγνωρίζεται… δεν υπάρχει.
Και όμως, την ίδια στιγμή, ο ίδιος άνθρωπος βρίσκει χρόνο να εμφανίζεται σε «φιλικά» μέσα ενημέρωσης, χτίζοντας μια εικόνα που ελάχιστη σχέση έχει με την καθημερινότητα του νοσοκομείου. Μια εικόνα εξωραϊσμένη, σχεδόν σκηνοθετημένη, που δεν αντέχει ούτε στο φως μιας απλής καταγγελίας.
Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το περιεχόμενο της ίδιας της καταγγελίας: νοσηλεύτρια αποδίδει ευθύνες για τη δυσλειτουργία του ιδρύματος στη διοίκηση. Και όμως, για τον διοικητή… πέρα βρέχει. Καμία αντίδραση, καμία διάθεση να ελεγχθεί το πρόβλημα, καμία ανάγκη να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη.
Άραγε, τι λέει το Υπουργείο Υγείας;
Ακούει; Ελέγχει;
Ή απλώς παρακολουθεί μια κατάσταση που σέρνεται, ελπίζοντας ότι θα ξεχαστεί;
Το ερώτημα, πλέον, δεν είναι προσωπικό.
Είναι βαθιά πολιτικό, κοινωνικό και ηθικό:
Ποιος ελέγχει αυτούς που διοικούν την υγεία;
Με ποια κριτήρια επιλέγονται;
Και μέχρι πότε θα θεωρείται «απάντηση» η σιωπή;
Γιατί η αλήθεια είναι σκληρή:
Όταν ένας διοικητής αρνείται να ακούσει, δεν προστατεύει το νοσοκομείο — εκθέτει τους ασθενείς.
Και όταν η ευθύνη αντιμετωπίζεται ως ενόχληση, τότε το πρόβλημα δεν είναι μια καταγγελία.
Ακούστε τι είπε σήμερα η καταγγέλλουσα στη ραδιοφωνική εκπομπή "Ενδείξεις-Αποδείξεις", του ionion fm:
