Τα είχα γράψει καιρό τώρα, προειδοποιώντας για το μοιραίο. Σήμερα, το δημοσίευμα της εφημερίδας «Πρώτη» έρχεται απλώς να επιβεβαιώσει με ...
Τα είχα γράψει καιρό τώρα, προειδοποιώντας για το μοιραίο.
Σήμερα, το δημοσίευμα της εφημερίδας «Πρώτη» έρχεται απλώς να επιβεβαιώσει με τον πιο ανάγλυφο τρόπο αυτό που η τοπική κοινωνία ήδη διαισθάνεται: την ώρα που το Κατάκολο και ο Πύργος βουλιάζουν στην αδράνεια, οι γείτονες κινούνται με ταχύτητα φωτός.
Όσο τα δικά μας βλέμματα είναι εγκλωβισμένα στο «πάγωμα» των έργων αναβάθμισης της χερσαίας ζώνης από το Ελεγκτικό Συνέδριο, το Επιμελητήριο Αχαΐας κάνει στοχευμένο σαφάρι επαφών.
Η συνάντηση του Αντιπροέδρου του, Αντώνη Κουνάβη, με τον γενικό διευθυντή της MSC Cruises, Ηλία Τσουκαλά, δεν είναι απλώς μια είδηση· είναι ένα ηχηρό χαστούκι στην ηλειακή αδράνεια. Η MSC Cruises, ο βασικός πνεύμονας και αιμοδότης του τουρισμού μας με δεκάδες προσεγγίσεις ετησίως, ζήτησε ήδη αναλυτικά στοιχεία για την Πάτρα. Και οι Αχαιοί, με αντανακλαστικά εξπρές, παρέδωσαν πλήρη φάκελο.
Και τι κάνουν οι δικοί μας «άρχοντες» μπροστά σε αυτή την υπαρξιακή απειλή για την τοπική οικονομία; Προσπαθούν να κατευνάσουν τις ανησυχίες με επικοινωνιακά τεχνάσματα και καθησυχαστικές δηλώσεις του αέρα. Όμως, η μέχρι τώρα πορεία τους έχει αποδείξει το προφανές: είναι απελπιστικά λίγοι για τις περιστάσεις.
Την ώρα που οι διπλανοί νομοί επενδύουν με επαγγελματισμό στον τουρισμό και διεκδικούν μερίδιο από την παγκόσμια πίτα, οι εδώ διοικούντες αναλώνονται σε πανηγυράκια, φιέστες και ανούσιες εκδηλώσεις. Νομίζουν, προφανώς, ότι με αυτόν τον φτηνό επαρχιωτισμό θα συνεχίσουν να ξεγελούν τους πολίτες και να κρύβουν την ανεπάρκειά τους κάτω από το χαλί.
Για τους συγκεκριμένους ανθρώπους, η καρέκλα και η διατήρηση της θέσης τους είναι απείρως πιο σημαντική από την παραγωγή ουσιαστικού έργου. Δεν πρέπει όμως να μας προξενεί καμία εντύπωση. Κάποιοι εξ αυτών υπήρξαν βασικά μέλη της πιο αποτυχημένης παράταξης που πέρασε ποτέ από την Ηλεία. Άνθρωποι που έμαθαν να παράγουν μόνο στασιμότητα και να συντηρούνται από την παρακμή του τόπου.
Το τρένο της ανάπτυξης δεν περιμένει όσους βολεύονται στις καρέκλες τους.
Αν η Ηλεία δεν θέλει να δει τα πρωτεία του Κατακόλου να κάνουν «φτερά» προς το γειτονικό λιμάνι, απαιτείται άμεση αφύπνιση, επιθετικό μάρκετινγκ, διαρκής πίεση για την παραχώρηση του λιμανιού και σοβαρή εκπροσωπώπηση.
Όσο για τους σημερινούς διαχειριστές της τύχης μας, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι, όπως και οι πολιτικοί τους πρόγονοι, θα περάσουν πολύ γρήγορα στη λήθη της ιστορίας. Μόνο που η ζημιά για την Ηλεία θα είναι πλέον μη αναστρέψιμη.
