Μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού, με τον υδράργυρο να χτυπάει κόκκινο, οι δημότες της Αμαλιάδας και των γύρω περιοχών ήρθαν αντιμέτωποι με...
Η επίσημη ανακοίνωση του Δήμου Ήλιδας ήρθε να επιβεβαιώσει αυτό που όλοι φοβούνταν. Μια «αιφνιδιαστική και σοβαρή βλάβη» στις κεντρικές αντλίες του διυλιστηρίου της Λίμνης Πηνειού άφησε ολόκληρες περιοχές χωρίς νερό. Και κάπου εκεί ξεκινάει η γνωστή, κακογραμμένη κασέτα: «εξειδικευμένα συνεργεία», «εργάζονται εντατικά», «ζητούμε την κατανόηση και την υπομονή σας».
Ποια κατανόηση και ποια υπομονή;
Είναι να απορεί κανείς αν οι υπεύθυνοι αντιλαμβάνονται τι σημαίνει διακοπή νερού στα μέσα του καλοκαιριού. Δεν μιλάμε απλώς για μια μικρή αναστατότητα. Μιλάμε για νοικοκυριά με μικρά παιδιά και ηλικιωμένους που βιώνουν συνθήκες ασφυξίας, για επιχειρήσεις εστίασης και τουρισμού που καταστρέφονται οικονομικά στην πιο κρίσιμη περίοδο της χρονιάς, και για μια ολόκληρη πόλη που εκτίθεται σε κινδύνους δημόσιας υγείας.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι αμείλικτο: Πόσο «αιφνιδιαστική» μπορεί να είναι μια βλάβη σε υποδομές που δοκιμάζονται κάθε χρόνο στα όριά τους;
Όταν ξέρεις ότι η ζήτηση το καλοκαίρι εξακοντίζεται, η πρόληψη, η συντήρηση και τα εναλλακτικά σχέδια έκτακτης ανάγκης δεν είναι πολυτέλεια — είναι η πρώτη σου υποχρέωση.
Το να θυμόμαστε τη συντήρηση των υποδομών αφού σπάσουν οι αντλίες δεν είναι ατυχία· είναι διοικητική ανεπάρκεια.
Οι δημότες δεν πληρώνουν δημοτικά τέλη και λογαριασμούς για να διαβάζουν γραφειοκρατικά ευχολόγια και να ζητούνται συγγνώμες κατόπιν εορτής. Απαιτούν υποδομές που λειτουργούν, υπεύθυνους που προνοούν και μια διοίκηση που δεν αφήνει την πόλη να «διψάει» εν μέσω καύσωνα.
Η αποκατάσταση της βλάβης πρέπει να γίνει χθες.
Αλλά το κυριότερο: κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσει η δικαιολογία του «απρόοπτου» και να αναληφθούν πραγματικές ευθύνες. Η υπομονή των πολιτών έχει στερέψει προ πολλού — πολύ πριν στερέψουν οι βρύσες τους.
