Πριν από περίπου έναν μήνα, φιλοξένησα στη ραδιοφωνική μου εκπομπή «Ενδείξεις-Αποδείξεις» στο Ionion FM τον Δήμαρχο Ήλιδας, κ. Χρήστο Χρ...
Πριν από περίπου έναν μήνα, φιλοξένησα στη ραδιοφωνική μου εκπομπή «Ενδείξεις-Αποδείξεις» στο Ionion FM τον Δήμαρχο Ήλιδας, κ. Χρήστο Χριστοδουλόπουλο.
Στη συζήτησή μας, ο Δήμαρχος αναφέρθηκε ξεκάθαρα στην άρνησή του για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών στη Λίμνη Πηνειού — μια απαίτηση, άλλωστε, που εκφράζει τη συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της Πηνείας (και όχι μόνο).
Με δική μου πρωτοβουλία, τον ρώτησα αν είναι διατεθειμένος να καθίσει στο ίδιο τραπέζι με τον Σύλλογο Λίμνης Πηνειού, ώστε να συζητήσουν και να χαράξουν μια κοινή γραμμή.
Όταν ο σκοπός είναι κοινός, οι όποιες μικροδιαφορές στον τρόπο που η κάθε πλευρά βλέπει τα πράγματα περνούν σε δεύτερη μοίρα.
Όλα λύνονται όταν υπάρχει καλή θέληση.
Ο κ. Χριστοδουλόπουλος απάντησε αμέσως θετικά. Δέχτηκε να καθίσουν όλοι μαζί για να σχεδιαστεί μια κοινή στρατηγική.
Όπως έχω ξαναπεί ραδιοφωνικά ή το έχω γράψει, προσωπική μου άποψη είναι ότι ο «κίνδυνος» δεν έχει περάσει. Έχω την αίσθηση ότι μετά τις εκλογές θα υπάρξουν ραγδαίες εξελίξεις στο θέμα, γι' αυτό και απαιτείται η εγρήγορση όλων μας.
Η άρνηση και ο «πόλεμος» στο Facebook
Κι ενώ ο Δήμαρχος δέχτηκε τη συνάντηση, ο Σύλλογος αρνήθηκε, για λόγους που οι ίδιοι γνωρίζουν.
Παράλληλα, ξεκίνησε στο Facebook ένας «πόλεμος» που για μένα είναι αδιανόητος. Όχι μόνο απέναντι στον Δήμαρχο —με αναρτήσεις, γραφόμενα και φωτογραφίες φτιαγμένες με Τεχνητή Νοημοσύνη (AI)— αλλά ακόμα και κατά του Αντιδημάρχου Πηνείας, ακόμα και τη στιγμή που ο άνθρωπος βρέθηκε στο νοσοκομείο.
Και αυτό συνεχίζεται...
Ξέρετε κάτι; Εύκολα κάνεις εχθρούς, δύσκολα κάνεις φίλους.
Στην περίπτωση της Πηνείας χρειάζονται συμμαχίες. Όταν παλεύεις για να αποτρέψεις ένα «έγκλημα» στον τόπο σου, δεν κοντράρεσαι με εκείνους που μπορούν να γίνουν σύμμαχοί σου στον ίδιο αγώνα.
Ο διχασμός που «βολεύει» και το πάθημα που δεν γίνεται μάθημα
Αναρωτιέμαι πραγματικά: Μήπως αυτή η δημόσια διαμάχη βολεύει τελικά εκείνους που διακαώς επιθυμούν την εγκατάσταση των φωτοβολταϊκών στη Λίμνη Πηνειού;
Όταν οι δυνάμεις ενός τόπου διασπώνται και αναλώνονται σε τοξικούς διαπληκτισμούς, ο μόνος που κερδίζει είναι εκείνος που θέλει να περάσει τα σχέδιά του ανενόχλητος.
Δυστυχώς, φαίνεται να είναι διαχρονικό γνώρισμα στην Ηλεία: να διασπόμαστε την πιο κρίσιμη στιγμή, εκεί ακριβώς που επιβάλλεται να είμαστε μια γροθιά.
Θυμηθείτε τι έγινε με τις Πανεπιστημιακές Σχολές:
• Αρχικά είχε συμφωνηθεί να μπει μπροστά ο Αντιπεριφερειάρχης Ηλείας, συνεπικουρούμενος από τους Βουλευτές του νομού, για να διεκδικήσουμε συντονισμένα αυτό που μας αναλογούσε.
• Ξαφνικά, εμφανίστηκε μια δεύτερη ομάδα —με... τον ίδιο υποτίθεται σκοπό— η οποία τορπίλισε την προσπάθεια, εμπλέκοντας ακόμα και τον Μητροπολίτη Ηλείας στα γρανάζια της τοπικής παρασκηνιακής διαμάχης.
Το αποτέλεσμα;
Στα κέντρα των Αθηνών και στα υπουργεία αποφάσεων κανείς δεν μας πήρε —και δεν μας παίρνει— στα σοβαρά. Όταν βλέπουν έναν τόπο διασπασμένο, με δύο και τρεις διαφορετικές φωνές να τρώγονται μεταξύ τους, το μόνο που κάνουν είναι να μας προσπερνούν.
Αν δεν μάθουμε από τα λάθη του παρελθόντος, θα δούμε το ίδιο έργο να επαναλαμβάνεται και στη Λίμνη Πηνειού. Κι όταν οι μπουλντόζες και τα πάνελ θα έχουν εγκατασταθεί, θα είναι πολύ αργά για να ψάχνουμε ποιος είχε δίκιο στο Facebook.
Το εύλογο ερώτημα...
Την ίδια ώρα, ο Σύλλογος φαίνεται να μετατρέπεται σταδιακά σε δημοτική παράταξη, προβάλλοντας και προωθώντας δικό του υποψήφιο για τον Δήμο Ήλιδας.
Δεν το κατηγορώ αυτό —δικαίωμα του καθενός είναι.
Μήπως όμως, τελικά, ξεφεύγει από τον αρχικό του σκοπό;
Κατά τ’ άλλα, Χρόνια Πολλά σε όλες και όλους για τη σημερινή ημέρα!
