Η πρόσφατη ανακοίνωση του Προέδρου της ΔΕΥΑ Πηνειού, με την οποία «προειδοποιούσε» τους κατοίκους για ελέγχους ενάντια στην κατασπατάλη...
Η πρόσφατη ανακοίνωση του Προέδρου της ΔΕΥΑ Πηνειού, με την οποία «προειδοποιούσε» τους κατοίκους για ελέγχους ενάντια στην κατασπατάληση του νερού, δεν ήταν απλώς ατυχής - ήταν εκτός τόπου και χρόνου.
Φυσικά, μια τέτοια ανακοίνωση αφορούσε ολόκληρο τον Δήμο, όμως η αναφορά αυτή ήρθε να ηχήσει ως πρόκληση στα αυτιά των κατοίκων του Βαρθολομιού, οι οποίοι επί τρεις ολόκληρους μήνες στενάζουν από την παντελή έλλειψη του βασικότερου κοινωνικού αγαθού.
Ο τρόπος και το ύφος με το οποίο εκφράστηκε η διοίκηση της επιχειρήσεως χαρακτηρίστηκαν —και όχι άδικα— από τους ίδιους τους δημότες ως προσβλητικά.
Αντί για κουνήματα του δακτύλου και απειλές για ελέγχους, ο Πρόεδρος της ΔΕΥΑ όφειλε, αν μη τι άλλο, να ζητήσει μια ειλικρινή συγγνώμη από τους κατοίκους του Βαρθολομιού.
Μια συγγνώμη τόσο για τη δραματική έλλειψη νερού όσο και για την έκδηλη ανεπάρκεια της υπηρεσίας του να διαχειριστεί την κρίση.
Διότι, ας μην γελιόμαστε: αν η υπηρεσία λειτουργούσε όπως έπρεπε, δεν θα αναγκαζόταν ο Δήμαρχος Πηνειού, Αλέξης Καστρινός, να πάρει την απόφαση και να βάλει τέλος στη λειτουργία της.
Από τη μία πλευρά, η πικρία και η αγανάκτηση των κατοίκων του Βαρθολομιού είναι απόλυτα δικαιολογημένες. Βλέπουν για ακόμη μία φορά υπηρεσίες και δομές να απομακρύνονται από την πόλη τους, νιώθοντας ένα αίσθημα εγκατάλειψης.
Από την άλλη όμως, τίθεται το αμείλικτο ερώτημα: Ποιος ο λόγος να διατηρείται μια ΔΕΥΑ που δεν ανταποκρίνεται στις στοιχειώδεις ανάγκες των πολιτών; Υπάρχει απλά και μόνο για να συντηρείται ένας μηχανισμός και να πληρώνονται υπάλληλοι, την ώρα που οι βρύσες των σπιτιών τρέχουν αέρα;
Μπορεί το τελευταίο χρονικό διάστημα να έχω ασκήσει έντονη κριτική στον Δήμαρχο Πηνειού για το θέμα της διαχείρισης του νερού —και η κριτική αυτή ήταν απολύτως τεκμηριωμένη. Ωστόσο, στη συγκεκριμένη περίπτωση, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι ο Αλέξης Καστρινός πήρε μια γενναία απόφαση. Έθεσε το δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων και ανέλαβε το πολιτικό κόστος να κλείσει μια δομή που αποδείχθηκε κατώτερη των περιστάσεων.
Πλέον, το μπαλάκι βρίσκεται αποκλειστικά στο δικό του γήπεδο. Στο χέρι του Δημάρχου είναι να αποδείξει στην πράξη ότι αυτή η ριζική απόφαση δεν ήταν μια σπασμωδική κίνηση, αλλά η αφετηρία για μια μόνιμη και οριστική λύση στο εφιαλτικό πρόβλημα της λειψυδρίας που βασανίζει την περιοχή.
Οι κάτοικοι του Βαρθολομιού δεν ζητούν θαύματα· ζητούν το αυτονόητο: επαρκές νερό στο σπίτι τους.
