Γιάννης Λέντζας vs Στάθης Καννής: Όταν τα ώριμα έργα νικούν τα ανούσια δελτία τύπου Η έντονη συζήτηση που έχει ξεσπάσει τις τελευταίες η...
Η έντονη συζήτηση που έχει ξεσπάσει τις τελευταίες ημέρες στην Ηλεία σχετικά με τη σημαντική εισροή χρηματοδοτήσεων στον Δήμο Ανδραβίδας-Κυλλήνης, σε σύγκριση με τα κονδύλια που κατευθύνονται στον μητροπολιτικό Δήμο Πύργου, φέρνει στο προσκήνιο μια αλήθεια που όσοι παρακολουθούν την τοπική αυτοδιοίκηση γνωρίζουν καλά.
Η εξέλιξη αυτή ούτε τυχαία είναι, ούτε οφείλεται σε κάποιου είδος ευνοϊκή ή «προνομιακή» μεταχείριση, αλλά αποτυπώνει ανάγλυφα τη χαοτική απόσταση που χωρίζει τον στρατηγικό σχεδιασμό από την απλή επικοινωνιακή διαχείριση.
Δεν αποτελεί μυστικό ότι ο Δήμαρχος Γιάννης Λέντζας έχει καταφέρει να προσελκύσει μερικές από τις μεγαλύτερες χρηματοδοτήσεις στην περιφέρεια, βασιζόμενος σε ένα πολύ συγκεκριμένο μοντέλο διοίκησης. Κανένα υπουργείο και καμία κυβέρνηση δεν μοιράζει κονδύλια για τα «ωραία μάτια» κανενός αυτοδιοικητικού, καθώς τα σύγχρονα χρηματοδοτικά εργαλεία —από το ΕΠΑ και το ΕΣΠΑ μέχρι το Ταμείο Ανακάμψης— θέτουν ως απαράβατο όρο την ύπαρξη πλήρων, ώριμων και τεχνικά άρτιων μελετών.
Ο Δήμος Ανδραβίδας-Κυλλήνης επένδυσε έγκαιρα στη σύνταξη αυτών των μελετών, με αποτέλεσμα να διαθέτει έτοιμους φακέλους τη στιγμή που ανοίγουν οι σχετικές προσκλήσεις, ενώ παράλληλα η υψηλή ταχύτητα δημοπράτησης και υλοποίησης των έργων χτίζει ένα προφίλ αξιοπιστίας που τον καθιστά προτεραιότητα για κάθε επόμενη κατανομή.
Στην αντίπερα όχθη, ο Δήμος Πύργου υπό τη δημοτική αρχή του Στάθη Καννή βρίσκεται συχνά στο στόχαστρο της κριτικής για τον τρόπο που διαχειρίζεται τις αναπτυξιακές ευκαιρίες της πρωτεύουσας του νομού.
Η ειδοποιός διαφορά των δύο πλευρών εντοπίζεται στο γεγονός ότι ενώ η διοίκηση Λέντζα εστιάζει στην ουσία, την προετοιμασία εγκεκριμένων φακέλων και την εξασφάλιση ουσιαστικών κονδυλίων υποδομής, η δημοτική αρχή Πύργου φαίνεται να αναλώνεται σε μια παραγωγή ανούσιων δελτίων τύπου, διακηρύξεις προθέσεων και καθυστερήσεις στην ωρίμανση μεγάλων σχεδίων. Το αποτέλεσμα είναι η περιορισμένη απορροφητικότητα πόρων, την ίδια ώρα που η πόλη στερείται ένα μεγάλο, εμβληματικό έργο που θα άλλαζε ριζικά την εικόνα της.
Το καίριο ερώτημα που προκύπτει είναι ποιο είναι τελικά το μεγάλο αναπτυξιακό όραμα που έχει καταθέσει ο Δήμος Πύργου με πλήρη τεχνική τεκμηρίωση, ώστε να έχει την απαίτηση να λάβει τη μερίδα του λέοντος στις χρηματοδοτήσεις.
Η κρατική χρηματοδότηση δεν λειτουργεί με όρους πολιτικής χάρης ή τοπικιστικής προτεραιότητας. Όταν ένας Δήμος εμφανίζεται απροετοίμαστος, χωρίς αδειοδοτήσεις και σαφή χρονοδιαγράμματα, μοιραία προσπερνάται από όμορους Δήμους που έχουν κάνει εγκαίρως την απαιτούμενη προεργασία.
Ο Δήμος Ανδραβίδας-Κυλλήνης απλώς καρπώνεται τους καρπούς μιας μεθοδικής δουλειάς που προηγήθηκε, και αν ο Δήμος Πύργου επιθυμεί να διεκδικήσει τους πόρους που αναλογούν στην ιστορία και το μέγεθός του, οφείλει να περάσει άμεσα από την επικοινωνία στη σκληρή τεχνική προετοιμασία.
