Όταν η επιφανειακή ανάγνωση οδηγεί σε άδικες επιθέσεις Η μάστιγα του «διαβάζω μόνο τον τίτλο και αφορίζω στα σχόλια» έχει μετατραπεί ...
Η μάστιγα του «διαβάζω μόνο τον τίτλο και αφορίζω στα σχόλια» έχει μετατραπεί πλέον σε καθημερινό φαινόμενο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η πλειονότητα των χρηστών φαίνεται να βαριέται επιδεικτικά να ανοίξει ένα κείμενο, να κατανοήσει το περιεχόμενό του και να βγάλει ένα σοβαρό, τεκμηριωμένο συμπέρασμα.
Το αποτέλεσμα; Τοξικότητα, μηδενισμός και άνθρωποι που εκτίθενται ανεπανόρθωτα, απλώς και μόνο επειδή βιάστηκαν να εκτονώσουν τον θυμό τους στο πληκτρολόγιο.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί μια πρόσφατη δημοσίευση με τίτλο: «Ηλεία: “Πακέτο” έργων για την αποκατάσταση των ζημιών από τις θεομηνίες – Στην πρώτη γραμμή της χρηματοδότησης ο νομός».
Στο εσωτερικό του άρθρου, η βουλευτής Ηλείας, Διονυσία-Θεοδώρα Αυγερινοπούλου, εκφράζει την ικανοποίησή της για την έγκριση 7 προτεινόμενων έργων από την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, τα οποία αφορούν την αποκατάσταση των καταστροφών από τα έντονα καιρικά φαινόμενα του Φεβρουαρίου 2026.
Μάλιστα, η ίδια δεν αυτοπροβάλλεται ούτε καπηλεύεται την εξέλιξη. Αντί για το εγωιστικό «εγώ», χρησιμοποιεί το θεσμικό «εμείς», τονίζοντας την συλλογική προσπάθεια: «Από την πρώτη στιγμή καταθέσαμε σχετικές αναφορές στη Βουλή και στα αρμόδια Υπουργεία, αναδεικνύοντας το μέγεθος των καταστροφών στις υποδομές και ζητώντας την άμεση χρηματοδότησή τους. Η εξέλιξη αυτή αποτελεί μια κομβική δικαίωση για την περιοχή μας».
Αναρωτιέται κανείς: Δεν είναι αυτή ακριβώς η δουλειά ενός βουλευτή;
Να πιέζει, να αναδεικνύει τα προβλήματα του τόπου του και να διεκδικεί πόρους;
Ή δεν ξέρουμε τι θέλουμε, τελικά;
Κι όμως, κάτω από την ανάρτηση ξέσπασε ένα άνευ προηγουμένου «ανάθεμα». Προσωπικές επιθέσεις, αφορισμοί και οργή εναντίον της βουλευτού για θέματα στα οποία δεν φέρει την παραμικρή ευθύνη — ούτε για τις καταστροφές των σπιτιών από τη θεομηνία, ούτε για τις όποιες παραλείψεις των τοπικών Δήμων.
Κατά καιρούς έχω ασκήσει κι εγώ αυστηρή κριτική στην κυρία Αυγερινοπούλου για αστοχίες ή επιλογές της.
Η κριτική όμως οφείλει να είναι δίκαιη.
Όταν τα πάντα ισοπεδώνονται στο βωμό του λαϊκισμού και της επιφανειακής ανάγνωσης, χάνεται κάθε έννοια σοβαρότητας.
Καλό θα ήταν, λοιπόν, ορισμένοι να κάνουν τον κόπο να διαβάζουν ολόκληρα τα κείμενα πριν σπεύσουν να δικάσουν. Όχι μόνο για λόγους αστικής ευγένειας, αλλά κυρίως για να προστατεύσουν τον ίδιο τους τον εαυτό.
