Η Τζένιφερ Μπερτράν καταδικάστηκε σε δεκαοκτώ χρόνια φυλάκισης για τη διπλή βρεφοκτονία στη Λαμάρκ. Επέμεινε στις αρνήσεις της ενώπιον τ...
«Ο τοκετός ήταν δύσκολος, με επείγουσα καισαρική τομή και αιμορραγία», παραδέχεται η Jennifer Bertrand, η οποία έγινε μητέρα το 2022 σε δίδυμα κορίτσια, τα οποία κατηγορείται ότι ασφυκτιάσαν στο σπίτι της στη Λαμάρκ (διαβάστε το προηγούμενο άρθρο μας εδώ). «Μετά, ένιωθα αγωνία, άγχος, ένιωθα άχρηστη... Το είπα στον άντρα μου, με παρηγόρησε, αλλά ήταν πιο δυνατό από εμένα». Η εξήγηση μπορεί να συνοψιστεί σε τρεις λέξεις: επιλόχεια κατάθλιψη. Αυτό ακριβώς επηρεάζει την Jennifer Bertrand, όπως και πολλές άλλες γυναίκες (σχεδόν μία στις έξι, σύμφωνα με μια μελέτη). Ένα σημείο στο οποίο συμφωνούν όλοι όσοι εμπλέκονται στην υπόθεση.
«Ένιωθα άχρηστη». Μετά από μια παραμονή σε ψυχιατρικό νοσοκομείο, η νεαρή μητέρα επέστρεψε στο συζυγικό της σπίτι. «Αλλά μετά από λίγες μέρες, το άγχος επέστρεψε. Πήγα στο ημερήσιο νοσοκομείο και ο ψυχίατρος αύξησε τη φαρμακευτική μου αγωγή». «Και γιατί έψαξες στην Google για «σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου» ή «πώς να δώσεις το παιδί σου για υιοθεσία»;» «Επειδή ένιωθα άχρηστη», απάντησε η Jennifer Bertrand.
«Είχα άγχος, αυτή την επιθυμία να πεθάνω, ήταν σπλαχνική... Δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω. Οι κόρες μου άξιζαν κάτι καλύτερο... από εμένα. Ήθελα να βρεθούν σε μια οικογένεια ενώ εγώ γινόμουν καλύτερη μητέρα...»
«Έβαλα τις κουβέρτες τους στα πρόσωπά τους». Αντιμέτωπη με τους ενόρκους, η Τζένιφερ Μπερτράν αφηγήθηκε στη συνέχεια την τραγωδία της 19ης Δεκεμβρίου 2022.
Σύμφωνα με την ίδια, οι θάνατοι ήταν τυχαίοι: «Το πρωί, τις έκανα μπάνιο, μετά τους άλλαξα τις πάνες. Γύρω στο μεσημέρι, τους έδωσα τα μπιμπερό τους, αλλά ένιωσα ότι ήταν ανήσυχες. Τις πήγα στο δωμάτιό τους, τις έβαλα για ύπνο και έβαλα τις κουβέρτες τους στα πρόσωπά τους (άρχισε να κλαίει). Αλλά ήταν ακόμα ανήσυχες». Ήθελα να τις ηρεμήσω, να τις καταπραΰνω. Έβαλα το χέρι μου στο κάτω μέρος του προσώπου της Έμμα για περίπου ένα λεπτό. Παρατήρησα ότι καθώς περνούσαν τα δευτερόλεπτα, ηρέμασε. Έκανα το ίδιο πράγμα με την Άμπρε και έφυγα από το δωμάτιο, κλείνοντας την πόρτα πίσω μου.
«Όταν ξύπνησα, το σπίτι ήταν σιωπηλό». Η κατηγορούμενη συνέχισε: «Μετά, νομίζω ότι έφαγα κάτι και μετά σήκωσα το τηλέφωνό μου. Αγόρασα μια ροζ τσάντα για πάνες από την ιστοσελίδα Vertbaudet και μετά κοιμήθηκα. Όταν ξύπνησα, το σπίτι ήταν σιωπηλό. Νομίζω ότι έστειλα ένα μήνυμα κειμένου στην πεθερά μου, δεν θυμάμαι γιατί. Και μετά είδα την ώρα και σκέφτηκα ότι ήταν περίεργο που δεν ήταν ξύπνιες. Πρέπει να ήταν 4:30 μ.μ. Άνοιξα την πόρτα του υπνοδωματίου τους: δεν κινούνταν». «Πήρα τα παιχνίδια τους και τότε τους βρήκα νεκρούς...» Η δικαστής τη ρώτησε: «Λες ότι ήταν «ταραγμένοι», αλλά έκλαιγαν;»
Όχι, σύμφωνα με την Jennifer Bertrand. «Κουνούσαν τα χέρια και τα πόδια τους, αλλά δεν έκλαιγαν...»
«Το μετανιώνω κάθε μέρα, κάθε δευτερόλεπτο». Η δικαστής συνέχισε: «Αναγνωρίζετε ότι το να βάλετε το χέρι σας στο κάτω μέρος του προσώπου τους ήταν σκόπιμο;» Η Τζένιφερ Μπερτράν σταμάτησε πριν απαντήσει: «Ναι, ήταν σκόπιμο... Αλλά δεν πίστευα ότι έκανα κάτι κακό όταν το έκανα... Ήθελα απλώς να τους ηρεμήσω, να τους βοηθήσω να κοιμηθούν. Δεν ήθελα να τους βλάψω, δεν θέλω να βλάψω τις κόρες μου!»
Η κατηγορούμενη συνέχισε να κλαίει. «Μετανιώνω για αυτή την πράξη, το μετανιώνω κάθε μέρα, κάθε δευτερόλεπτο... Αλλά δεν ήθελα να τους βλάψω...»
Η ετυμηγορία εκδόθηκε αυτή την Παρασκευή: δεκαοκτώ χρόνια φυλάκιση. Μια ποινή που κρίθηκε πολύ αυστηρή από τον δικηγόρο του, Στεφάν Κιτάρ, ακόμη και από τον ομόλογό του που εκπροσωπεί την πολιτική αγωγή, δεδομένης της φύσης της υπόθεσης. Μπορεί να ασκηθεί έφεση.
