Τα όσα συνέβησαν με τον διευθυντή της Χειρουργικής Κλινικής Αμαλιάδας και οι βαριές κατηγορίες που του αποδίδονται δεν χρειάζονται επαναλή...
Τα όσα συνέβησαν με τον διευθυντή της Χειρουργικής Κλινικής Αμαλιάδας και οι βαριές κατηγορίες που του αποδίδονται δεν χρειάζονται επαναλήψεις. Έχουμε ήδη αναφερθεί σε προηγούμενα ρεπορτάζ μας στα site, στο Ionion FM, ενώ σχετικές αναφορές έκανε και η εφημερίδα Documento.
Όμως η υπόθεση δεν μπορεί να περιορίζεται αποκλειστικά στον γιατρό. Η ίδια η διοίκηση του νοσοκομείου φαίνεται να παραμένει στο απυρόβλητο. Δεν άκουσε, δεν είδε, δεν αντιλήφθηκε τίποτα; Πριν ανοίξουν στόματα και κατατεθούν καταγγελίες, η σιωπή της ήταν εκκωφαντική.
Αν γνώριζε και σιώπησε, φέρει τις ίδιες ευθύνες με τον γιατρό. Η συγκάλυψη ή η αδιαφορία δεν μπορούν να μένουν ατιμώρητες. Αν δεν γνώριζε, τότε μιλάμε για μια διοίκηση που αποδεικνύεται ανίκανη να προστατεύσει το ίδιο το νοσοκομείο και τους ασθενείς του — μια διοίκηση που αφήνει τη μονάδα να πλέει χωρίς καπετάνιο, χωρίς κανέναν έλεγχο.
Η ανικανότητα, όταν γίνεται καθημερινότητα, είναι επικίνδυνη.
Οι γιατροί, οι νοσηλευτές και οι ασθενείς βρίσκονται εκτεθειμένοι σε ένα σύστημα που νοσεί, ενώ εκείνοι που έχουν την ευθύνη της επίβλεψης μένουν άφαντοι ή σιωπούν. Κάθε μέρα που περνά, κάθε αμέλεια, είναι μια ευκαιρία για νέα λάθη, για νέες τραγωδίες, για νέες αδικίες.
Το κρίσιμο ερώτημα τώρα στρέφεται στο Υπουργείο Υγείας: θα αναζητήσει συνολικές ευθύνες ή θα αφήσει τον γιατρό να γίνει το εξιλαστήριο θύμα;
Μια Υγεία που νοσεί βαριά δεν μπορεί να επιτρέψει τον αποκλειστικό εντοπισμό του προβλήματος σε ένα μόνο πρόσωπο. Οι ευθύνες πρέπει να είναι συνολικές και να φτάνουν μέχρι εκείνους που είχαν την υποχρέωση να δουν, να ακούσουν, να πράξουν.
Αν η διοίκηση είναι ανίκανη — και όλα δείχνουν ότι είναι — δεν υπάρχει άλλο περιθώριο παρά η άμεση απομάκρυνσή της. Κάθε καθυστέρηση ισοδυναμεί με αδιαφορία για τη ζωή και την ασφάλεια των ανθρώπων που το νοσοκομείο καλείται να υπηρετεί.
Η σιωπή δεν είναι επιλογή. Η συγκάλυψη δεν είναι δικαιολογία. Η ανικανότητα δεν μπορεί να συνεχίσει να στοιχίζει ανθρώπινες ζωές. Η Αμαλιάδα αξίζει ευθύνες, όχι δικαιολογίες. Και η κοινωνία απαιτεί απαντήσεις.
Όχι μόνο η διοίκηση του Νοσοκομείου Αμαλιάδας, αλλά και οι διοικήσεις των άλλων δύο νοσοκομείων του νομού — Πύργου και Κρεστένων — πάσχουν από αφωνία. Για αυτούς δεν υπάρχουν προβλήματα. Όλα κυλούν ομαλά, κάνουν καλά τη δουλειά τους και πληρώνονται αδρά.
Η πραγματικότητα, όμως, τους διαψεύδει καθημερινά. Δεν είναι μόνο οι διακομιδές ασθενών σε νοσοκομεία εκτός νομού. Δεν είναι μόνο το μειωμένο προσωπικό και οι συνέπειες για την υγεία και την ασφάλεια των πολιτών. Είναι και οι καταγγελίες που έρχονται στο φως, μαζικές και ανησυχητικές.
Κι όμως, για τους διοικητές όλα βαίνουν καλώς.
Δεν μιλούν για να μη δυσαρεστήσουν τους πολιτικούς μέντορες που τους τοποθέτησαν στις θέσεις τους. Αφήνουν τον χρόνο να περνά χωρίς καμία ουσιαστική παρέμβαση. Εκτός κι αν θεωρείται ουσιαστική παρέμβαση η δήλωση της διοικήτριας Κρεστένων προχθές στο Facebook.
Κάθε μέρα που περνά, η αφωνία και η αδιαφορία στοιχίζουν.
Οι πολίτες πλήττονται, οι εργαζόμενοι καταπονούνται, και η εμπιστοσύνη στο σύστημα Υγείας διαλύεται.
Το κρίσιμο ερώτημα μένει: το Υπουργείο Υγείας θα ασχοληθεί μόνο με μεμονωμένες περιπτώσεις ή θα αναζητήσει συνολικές ευθύνες και για τις διοικήσεις που μένουν σιωπηλές;
Η σιωπή και η αδράνεια δεν είναι επιλογή. Είναι συνένοχη στάση. Και η κοινωνία απαιτεί απαντήσεις τώρα.
