Άδεια ή υπεκφυγή; Η… «λογική» του Διοικητή του Νοσοκομείου Πύργου

  Μόλις πριν μερικές ημέρες, ο Διοικητής του Νοσοκομείου Πύργου, κ. Σπύρος Πολίτης, δήλωσε δημόσια ότι για να μιλήσει στο ραδιόφωνο IONION...

 

Μόλις πριν μερικές ημέρες, ο Διοικητής του Νοσοκομείου Πύργου, κ. Σπύρος Πολίτης, δήλωσε δημόσια ότι για να μιλήσει στο ραδιόφωνο IONION FM απαιτείται άδεια από το Υπουργείο Υγείας. Μια δήλωση που προκαλεί εύλογα ερωτήματα και, ίσως, ένα μειδίαμα σε όσους παρακολουθούν τα της τοπικής επικαιρότητας: μήπως ο κ. Πολίτης ζητάει γραπτή άδεια για κάθε δήλωση του στις τοπικές εφημερίδες; 

Η απάντηση μάλλον είναι προφανής. Ο κύριος Πολίτης είναι «λαλίστατος» στα ΜΜΕ, ειδικά στις τοπικές εφημερίδες, όπου εμφανίζεται συχνά για το νοσοκομείο. Και όμως, όταν πρόκειται για ένα ραδιοφωνικό μέσο που ίσως φέρει στο φως δυσάρεστες αλήθειες ή ενοχλητικές ερωτήσεις – όπως η υπόθεση Φαμπιάτου ή οι ΕΔΕ κατά γιατρού στην Αμαλιάδα – τότε ξαφνικά απαιτείται… άδεια από το Υπουργείο. 

Η διαφορά είναι ξεκάθαρη: δεν πρόκειται για γραφειοκρατική διαδικασία που εφαρμόζεται παντού και πάντα. Πρόκειται για μια εύσχημη υπεκφυγή. Μια τακτική που λέει ουσιαστικά: «Θέλω να μιλάω μόνο όταν με συμφέρει και όταν δεν με φέρνει σε δύσκολη θέση». 

Κι όμως, ο κόσμος βλέπει. Βλέπει ότι η «άδεια» γίνεται το άλλοθι για να αποφευχθεί η δημόσια συζήτηση για σοβαρά θέματα, ενώ οι συχνές εμφανίσεις στις εφημερίδες συνεχίζονται ακατάπαυστα. Η αντίφαση είναι προφανής και η κοινωνία δικαίως αναρωτιέται: πόσος σεβασμός υπάρχει στην αλήθεια όταν η ενημέρωση γίνεται επιλεκτικά; 

Η συμπεριφορά αυτή δεν είναι απλώς ένα μικρό γραφειοκρατικό ζήτημα. Είναι δείγμα μιας λογικής που υποτιμά την κοινή γνώμη, που προτιμά την «ασφάλεια» του ελέγχου παρά τη διαφάνεια. Και όσο η λογική αυτή κυριαρχεί, τόσο οι πολίτες μένουν απέξω από την ενημέρωση που δικαιούνται, ενώ οι υπεύθυνοι… βρίσκουν πάντα μια «άδεια» για να σωπάσουν εκεί που δεν πρέπει. 

Στο τέλος, το μόνο που μένει είναι η αντίφαση: λαλίστατος στις εφημερίδες, σιωπηλός στο ραδιόφωνο. Και η ερώτηση που πλανάται πάνω από το νοσοκομείο και την τοπική κοινωνία: άδεια ή υπεκφυγή;