Η κακοκαιρία χτύπησε. Οι ζημιές καταγράφηκαν. Ο αρχαιολογικός χώρος της Αρχαίας Ήλιδας πλημμύρισε, εικόνες ντροπής έκαναν τον γύρο της ...
Η κακοκαιρία χτύπησε. Οι ζημιές καταγράφηκαν.
Ο αρχαιολογικός χώρος της Αρχαίας Ήλιδας πλημμύρισε, εικόνες ντροπής έκαναν τον γύρο της περιοχής και η αγωνία των πολιτών ήταν –και παραμένει– υπαρκτή.
Κι όμως, μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό, υπήρξε μια παρουσία που έλειψε εκκωφαντικά: οι βουλευτές του νομού.
Ούτε ένας.
Ούτε μια αυτοψία.
Ούτε μια δημόσια δήλωση συμπαράστασης.
Ούτε ένα δελτίο Τύπου έστω για τα προσχήματα.
Σε έναν τόπο που δοκιμάζεται, η πολιτική εκπροσώπηση δεν μετριέται μόνο στις ερωτήσεις της Βουλής και στα προεκλογικά φυλλάδια. Μετριέται πρωτίστως στην παρουσία. Στο «είμαι εδώ», όταν η εικόνα δεν είναι βολική και το έδαφος δεν είναι στεγνό.
Η σιωπή τους δεν μπορεί να δικαιολογηθεί ως αβλεψία. Είναι επιλογή. Γιατί η λάσπη δεν προσφέρεται για ωραία πλάνα, ούτε για χαμόγελα μπροστά στον φακό. Δεν κόβονται κορδέλες πάνω στο νερό. Δεν βγαίνουν δελτία Τύπου όταν χρειάζεται να πάρεις θέση, να πιέσεις, να διεκδικήσεις.
Και όμως, αυτή ακριβώς είναι η αποστολή ενός βουλευτή: να σταθεί δίπλα στον τόπο του όταν αυτός δοκιμάζεται. Να απαιτήσει άμεσες παρεμβάσεις. Να φέρει το θέμα στο Κοινοβούλιο. Να ζητήσει χρηματοδότηση, λύσεις, πρόληψη — όχι εκ των υστέρων διαπιστώσεις.
Αντ’ αυτού, είδαμε το γνώριμο μοτίβο: πλήρης απουσία από το πεδίο, πλήρης απουσία από τον δημόσιο λόγο. Σαν να μην συνέβη τίποτα. Σαν να μην πλημμύρισε ένας από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Ηλείας. Σαν να μην επλήγησαν πολίτες και υποδομές.
Η πολιτική όμως δεν είναι μόνο λόγια σε ασφαλείς αίθουσες. Είναι ευθύνη, ειδικά στις δύσκολες στιγμές. Και όταν αυτή η ευθύνη δεν αναλαμβάνεται, τότε οι πολίτες έχουν κάθε δικαίωμα να μιλούν για πολιτική απουσία.
Οι βουλευτές κρίνονται όχι όταν όλα πάνε καλά, αλλά όταν τα νερά ανεβαίνουν. Γι΄ ακόμη μια φορά, ήταν απόντες.
