Το 2026 το αεροδρόμιο Καλαμάτας θα συνδέεται με 22 προορισμούς μέσω 31 απευθείας αεροπορικών συνδέσεων, ενώ η επιβατική κίνηση από το εξωτ...
Το 2026 το αεροδρόμιο Καλαμάτας θα συνδέεται με 22 προορισμούς μέσω 31 απευθείας αεροπορικών συνδέσεων, ενώ η επιβατική κίνηση από το εξωτερικό για το 2025 κατέγραψε νέο ιστορικό ρεκόρ με 169.730 αφίξεις, καταγράφοντας αύξηση 25,6%/έτος, σε σχέση με το 2023.
Την ώρα που η Μεσσηνία χτίζει βήμα–βήμα μια σύγχρονη τουριστική ταυτότητα με στρατηγική, επενδύσεις και αεροπορικές συνεργασίες, η Ηλεία μοιάζει να παρακολουθεί τις εξελίξεις από απόσταση. Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο παράδοξο της Δυτικής Ελλάδας: ένας τόπος με παγκόσμιο συμβολισμό να μένει τουριστικά υποαξιοποιημένος.
Η Περιφέρεια Πελοποννήσου εφαρμόζει ένα συνεκτικό πρόγραμμα τουριστικού marketing, με στοχευμένες συνεργασίες με αεροπορικές εταιρείες και ενίσχυση της διεθνούς προσβασιμότητας μέσω του Διεθνές Αεροδρόμιο Καλαμάτας.
Νέες απευθείας συνδέσεις, αύξηση επιβατικής κίνησης, επέκταση της σεζόν έως τον Νοέμβριο και επενδύσεις υποδομών δημιουργούν μια ξεκάθαρη αναπτυξιακή τροχιά. Η επικείμενη εμπλοκή της Fraport προσθέτει ένα ακόμη κομμάτι στο παζλ της οργανωμένης τουριστικής ανάπτυξης.
Και η Ηλεία;
Η Ηλεία δεν υστερεί σε φυσικά ή πολιτιστικά πλεονεκτήματα. Διαθέτει την Αρχαία Ολυμπία, ένα όνομα που από μόνο του αποτελεί παγκόσμιο brand. Διαθέτει μοναδικές παραλίες, θερμαλισμό, γαστρονομία, εύφορη γη και αυθεντικότητα. Διαθέτει ακόμα και λιμάνι κρουαζιέρας με διεθνή ροή επισκεπτών. Αυτό που δεν διαθέτει είναι στρατηγική.
Το βασικό πρόβλημα είναι η απουσία ενιαίου σχεδίου. Δεν υπάρχει ένα κοινό brand, μια ενιαία ταυτότητα που να συνδέει Ολυμπία, παραλίες, φύση και εμπειρίες σε ένα συνεκτικό αφήγημα. Δήμοι και φορείς κινούνται αποσπασματικά, χωρίς μακροπρόθεσμο συντονισμό. Έτσι, η δυναμική διαχέεται και χάνεται.
Εξίσου κρίσιμο είναι το ζήτημα της προσβασιμότητας.
Το Αεροδρόμιο Αράξου παραμένει μια ανεκμετάλλευτη ευκαιρία. Χωρίς σταθερή αεροπορική στρατηγική, χωρίς συνδιαφημιστικές δράσεις και χωρίς διεθνείς συνεργασίες, η Ηλεία μένει εκτός του μεγάλου παιχνιδιού των απευθείας αφίξεων. Και στον σύγχρονο τουρισμό, όποιος δεν έχει πύλη εισόδου, μένει εκτός χάρτη.
Ακόμη και εκεί όπου υπάρχει δυναμική, όπως στην κρουαζιέρα, η αξιοποίηση είναι περιορισμένη. Χιλιάδες επισκέπτες περνούν από την περιοχή χωρίς να μένουν, χωρίς να γνωρίζουν την ενδοχώρα, χωρίς να αφήνουν το αποτύπωμα που θα μπορούσαν.
Η τουριστική οικονομία δεν είναι απλώς θέμα αφίξεων, αλλά διάρκειας και εμπειρίας.
Η αλήθεια είναι απλή: η Ηλεία δεν χρειάζεται να ανακαλύψει τον τουρισμό. Χρειάζεται να οργανωθεί. Να αποκτήσει ταυτότητα, συνεργασίες και στόχευση. Να επενδύσει σε ένα ενιαίο brand με πυρήνα την Ολυμπία και ακτίνες τον πολιτισμό, τη φύση και την ευεξία. Να επιδιώξει αεροπορικές συνεργασίες, να συνδέσει την κρουαζιέρα με την τοπική οικονομία, να επεκτείνει τη σεζόν πέρα από τους καλοκαιρινούς μήνες.
Γιατί το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν μπορεί η Ηλεία να γίνει ισχυρός τουριστικός προορισμός.
Μπορεί — και μάλιστα με φυσικό πλεονέκτημα έναντι πολλών άλλων περιοχών. Το ερώτημα είναι αν θέλει να λειτουργήσει με όρους σύγχρονου προορισμού ή αν θα συνεχίσει να επενδύει στην αυτονόητη αξία του παρελθόντος.
Σε μια εποχή που οι προορισμοί ανταγωνίζονται διεθνώς με σχέδιο, δεδομένα και συμμαχίες, η αδράνεια κοστίζει. Και ίσως η μεγαλύτερη απώλεια για την Ηλεία δεν είναι οι χαμένες αφίξεις, αλλά οι χαμένες ευκαιρίες.
Γιατί όταν ένας τόπος με το όνομα της Ολυμπίας μένει πίσω, δεν φταίει η ιστορία. Φταίει το παρόν.
