Στον Πύργο ακόμα, προσπαθούν να ανακαλύψουν την... πυρίτιδα!!! Την ώρα που στην Κυλλήνη αρχίζουν να πετούν υδροπλάνα, έστω και σε δοκιμασ...
Στον Πύργο ακόμα, προσπαθούν να ανακαλύψουν την... πυρίτιδα!!!
Ακόμη μία εκδήλωση διοργανώνεται για «την ανάδειξη της κρουαζιέρας ως σημαντικού μοχλού οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης».
Ωραία λόγια. Καλοδιατυπωμένες προτάσεις.
Παρουσιάσεις, εισηγήσεις, φωτογραφίες και δηλώσεις.
Όμως το ερώτημα παραμένει απλό και αμείλικτο: πόσες φορές θα ανακαλύψουμε ξανά το ίδιο πράγμα;
Η κρουαζιέρα δεν είναι νέα ιδέα. Ούτε αποτελεί κάποια πρωτότυπη ανακάλυψη. Εδώ και δεκαετίες αποτελεί βασικό πυλώνα του τουρισμού σε δεκάδες περιοχές της Μεσογείου. Το ζήτημα δεν είναι να διαπιστώνουμε τη σημασία της μέσα από ημερίδες. Το ζήτημα είναι αν υπάρχει σχέδιο, υποδομή και βούληση για να γίνει πράξη.
Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.
Γιατί όταν μια πόλη δεν έχει συνολικό σχέδιο για την τουριστική της ταυτότητα, όταν η εξωστρέφεια περιορίζεται σε περιστασιακές εκδηλώσεις και δημόσιες σχέσεις, τότε οι ημερίδες μοιάζουν περισσότερο με επικοινωνιακή άσκηση παρά με αναπτυξιακή στρατηγική.
Η αλήθεια είναι σκληρή αλλά αναγκαία: όταν δεν έχεις να επιδείξεις χειροπιαστά αποτελέσματα, καταφεύγεις συχνά στη θεωρία. Και τότε η ανάπτυξη γίνεται θέμα παρουσιάσεων.
Ο τόπος όμως δεν χρειάζεται άλλες διαπιστώσεις. Τις γνωρίζουμε ήδη. Χρειάζεται σχέδιο, επιμονή και πραγματική δουλειά. Χρειάζεται ανθρώπους που θα διεκδικήσουν, που θα ανοίξουν δρόμους, που θα μετατρέψουν τις ιδέες σε έργα.
Γιατί αλλιώς κινδυνεύουμε να παρακολουθούμε για χρόνια την ίδια σκηνή: άλλες περιοχές να προχωρούν, να πειραματίζονται, να επενδύουν, και εμείς να συζητάμε ακόμη τι θα μπορούσαμε να κάνουμε.
Οι ημερίδες έχουν αξία όταν αποτελούν την αρχή μιας προσπάθειας.
Όταν όμως γίνονται υποκατάστατο της πράξης, τότε δεν λύνουν προβλήματα· απλώς τα μεταθέτουν.
Και ο τόπος δεν αντέχει άλλη αναμονή. Γιατί η ανάπτυξη δεν έρχεται με δελτία Τύπου και λόγια. Έρχεται μόνο με έργα.
