Στο περιθώριο των γεγονότων της εβδομάδας Η Κυλλήνη ανοίγει φτερά στον ουρανό του Ιονίου Η πτήση που έδειξε ότι ο σχεδιασμός φέρνει α...
Στο περιθώριο των γεγονότων της εβδομάδας
Η πτήση που έδειξε ότι ο σχεδιασμός φέρνει αποτέλεσμα
Το μεγαλύτερο γεγονός για την Ηλεία, την εβδομάδα που πέρασε ήταν, αναμφισβήτητα, ότι η Κυλλήνη μπαίνει στον χάρτη των θαλάσσιων αερομεταφορών μετά την επιτυχημένη δοκιμαστική πτήση υδροπλάνου της Hellenic Seaplanes, το οποίο απογειώθηκε από τα Μέγαρα Αττικής και προσθαλασσώθηκε στο λιμάνι της περιοχής.
Η εξέλιξη αυτή ανοίγει προοπτικές για την ανάπτυξη υδατοδρομίου και τη δημιουργία νέων τουριστικών και συγκοινωνιακών συνδέσεων με τα νησιά του Ιονίου και άλλους σημαντικούς προορισμούς, ενισχύοντας παράλληλα την τοπική οικονομία.
Η Κυλλήνη, μια πύλη προς το Ιόνιο από τα αρχαία χρόνια, φαίνεται πως ετοιμάζεται να ξαναβρεί τον ρόλο της – αυτή τη φορά όχι μόνο στη θάλασσα, αλλά και στον ουρανό.
Οι παρατρεχάμενοι που δεν χάνουν ευκαιρία να φωτογραφηθούν
Σε κάτι τέτοιες στιγμές θυμάμαι την παροιμία: «κουτσοί, στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα».Ξαφνικά εμφανίστηκαν όλοι για μια φωτογραφία.
Μερικοί όμως δεν ντρέπεστε; Πού ακριβώς κολλάτε εσείς σε αυτή την επιτυχία του Δήμου Ανδραβίδας-Κυλλήνης;
Γιατί άλλο να στηρίζεις μια προσπάθεια και άλλο να σπεύδεις εκ των υστέρων για να χωρέσεις μέσα στο κάδρο της επιτυχίας. Η αλήθεια είναι απλή: όταν η δουλειά γίνεται από λίγους, δεν μπορεί στο τέλος να εμφανίζονται πολλοί για να μοιραστούν τα εύσημα.
Στον Πύργο οι συζητήσεις για την ανάπτυξη παραμένουν θεωρητικές, ενώ άλλες περιοχές της Δυτικής Ελλάδας προχωρούν με έργα και πρωτοβουλίες.
Παρά τις ημερίδες και τις εισηγήσεις για την κρουαζιέρα και τον τουρισμό, η έλλειψη συνολικού σχεδίου, υποδομών και πολιτικής βούλησης καθιστά την ανάπτυξη καθυστερημένη.
Ο τόπος χρειάζεται δράση, επιμονή και χειροπιαστά αποτελέσματα, γιατί η πραγματική πρόοδος δεν έρχεται με λόγια και δελτία Τύπου, αλλά με έργα.
Μεγάλα έργα στα χαρτιά,
εγκατάλειψη στο κέντρο της πόλης
Ο Δήμος Ήλιδας πανηγυρίζει για την έγκριση κατασκευής του νέου Διοικητηρίου στη Σοχιά, μιλώντας για την έναρξη ενός «μεγάλου έργου». Την ίδια στιγμή, όμως, στο κέντρο της πόλης το πρώην Δημαρχείο παραμένει εγκαταλελειμμένο και καταρρέει, αποτελώντας σύμβολο αδιαφορίας. Η αντίθεση αυτή αναδεικνύει μια διοίκηση που δίνει έμφαση στις εξαγγελίες νέων έργων, ενώ αφήνει να φθείρονται όσα ήδη υπάρχουν.
Η Δυτική Ελλάδα δίνει καθημερινά μάχη με την ερημοποίηση και την ανεργία, αλλά η κοινωνία της επιβιώνει. Οι πολιτικοί; Ας πούμε ότι κάνουν… υπερωρίες στην αδιαφορία.
Θα μπορούσε άνετα να χαρακτηριστεί το ανέκδοτο της εβδομάδας, αν δεν αποδείκνυε τον πολιτικό ξεπεσμό ενός νομού.
Όταν η απομάκρυνση ενός κουφαριού βαφτίζεται πολιτική επιτυχία, τότε δεν έχει εξοκείλει απλώς ένα πλεούμενο — έχει εξοκείλει η κοινή λογική. Και αυτή δεν ρυμουλκείται με γερανούς ούτε βγαίνει σε δελτία Τύπου.
Σε οποιοδήποτε άλλο μέρος, η απομάκρυνση ενός εγκαταλελειμμένου σκάφους θα περνούσε ως μια απλή υποσημείωση της καθημερινότητας.
Στην Ηλεία όμως, έγινε αφήγημα. Έγινε «παρέμβαση». Έγινε «αποτέλεσμα συντονισμένων ενεργειών». Έγινε σχεδόν εθνική υπόθεση.Αν υπήρχε τρόπος, πιθανότατα θα του απονεμόταν και κάποιο μετάλλιο ανδρείας για την ηρωική του παραμονή στην άμμο.
Η ειρωνεία είναι πως το πλοίο τελικά απομακρύνθηκε.
Αυτό που έμεινε στη θέση του είναι το παλιό γνώριμο ναυάγιο: η μικροπολιτική που βαφτίζει το αυτονόητο ως κατόρθωμα.
Και αυτή, δυστυχώς, δεν ρυμουλκείται.
Οι πολιτικές και επικοινωνιακές ρωγμές που προκαλούν οι αποκαλύψεις για τη διαχείριση δημόσιου χρήματος στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας από τον περιφερειάρχη Νεκτάριο Φαρμάκη, δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα "Politica", με τον τίτλο "Η "χρυσή λίστα" του Φαρμάκη από το Μανχάταν μέχρι τη Ναυαρίνου!"
Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στο γεγονός ότι η κριτική προέρχεται από μια δεξιά εφημερίδα, κάτι που μετατρέπει το ζήτημα από απλή αντιπολιτευτική επίθεση σε εσωτερική προειδοποίηση προς την κυβέρνηση και τον πολιτικό χώρο της Νέα Δημοκρατία.
Η αύξηση του κόστους παραγωγής, οι χαμηλές τιμές των προϊόντων και ο ανταγωνισμός από φθηνές εισαγωγές οδηγούν ολοένα και περισσότερους αγρότες στη Δυτική Ελλάδα να εγκαταλείπουν τη γη τους. Χωράφια μένουν ακαλλιέργητα και η ύπαιθρος αδειάζει, καθώς οι νέοι δεν βλέπουν προοπτική στον πρωτογενή τομέα. Ένα φαινόμενο που απειλεί όχι μόνο την αγροτική οικονομία, αλλά και το μέλλον των χωριών.
