Αγαπητή οικογένεια, αγαπητοί φίλοι και συμπολίτες, Σήμερα αποχαιρετούμε έναν άνθρωπο που δεν υπήρξε μόνο ένας άξιος γιατρός, αλλά και έ...
Σήμερα αποχαιρετούμε έναν άνθρωπο που δεν υπήρξε μόνο ένας άξιος γιατρός, αλλά
και ένα ζωντανό κομμάτι της κοινωνίας μας. Για εμάς του συναδέλφους του, η
απώλεια είναι βαθιά, γιατί χάνουμε έναν συνεργάτη, έναν συνοδοιπόρο στο δύσκολο
μονοπάτι της ιατρικής, έναν άνθρωπο που τίμησε το λειτούργημα του με αξιοπρέπεια
και αυταπάρνηση.
Στις μικρές πόλεις ο γιατρός δεν είναι απλώς ένας επαγγελματίας. Είναι ο άνθρωπος
που θα σηκώσει το τηλέφωνο οποιαδήποτε ώρα, που θα αφήσει το σπίτι του μέσα
στη νύχτα, που θα σταθεί δίπλα στον ασθενή όταν όλοι οι άλλοι φοβούνται. Και
εκείνος το έκανε αυτό ξανά και ξανά, αθόρυβα, χωρίς να ζητά ποτέ αναγνώριση.
Ως χειρουργός είχε στα χέρια του την ευθύνη της ζωής. Μα πάνω απ΄όλα είχε μέσα
του σεβασμό για τον άνθρωπο. Πίσω από κάθε ασθενή έβλεπε έναν άνθρωπο, μια
οικογένεια, μια ιστορία. Και γι’ αυτό οι ασθενείς του τον εμπιστεύονταν όχι μόνο για
την επιστημονική του ικανότητα, αλλά και για την ανθρωπιά του.
Εμείς οι συνάδελφοί του γνωρίζουμε καλά τις ατέλειωτες ώρες, τις δύσκολες
αποφάσεις την ευθύνη που κουβαλούσε. Τον θυμόμαστε στην καθημερινότητα της
συνεργασίας μας για τον ασθενή, ψύχραιμο, πάντα πρόθυμο να βοηθήσει, πάντα με
σεβασμό προς τον ασθενή και τον συνάδελφο.
Σε μια μικρή κοινωνία, το έργο ενός γιατρού γίνεται μέρος της ιστορίας του τόπου.
Πολλοί από τους ανθρώπους που βρίσκονται σήμερα εδώ ζουν, ίσως χάρη στα χέρια
του. Και αυτό είναι μια κληρονομιά που δεν σβήνει.
Αγαπητέ συνάδελφε, σε ευχαριστούμε για το παράδειγμα που άφησες πίσω σου. Για
την αφοσίωση, την ευθύνη και την ανθρωπιά σου. Θα σε θυμόμαστε πάντα εκεί όπου
ανήκες: δίπλα στον ασθενή, με την λευκή μπλούζα, έτοιμος να προσφέρεις.
Καλό σου ταξίδι.
Η μνήμη σου θα μείνει ζωντανή σε αυτή την πόλη και στις καρδιές όλων μας.
