Μια μάνα… μια γυναίκα… μια ψυχή γεμάτη αγάπη για τα παιδιά της, λύγισε τελικά μετά από έναν πολυετή και σκληρό αγώνα με το «θεριό». Η Κατερ...
Μητέρα δύο ανήλικων παιδιών -ενός αγοριού και ενός κοριτσιού, η Κατερίνα ζούσε και ανέπνεε για εκείνα. Ήταν η δύναμή της, το χαμόγελό της, ο λόγος που έβρισκε κουράγιο να συνεχίζει ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές της μάχης της.
Τα τελευταία χρόνια πάλευε γενναία με την επάρατη νόσο. Δεν λύγισε. Δεν παραδόθηκε.
Πάλεψε με αξιοπρέπεια και σιωπηλή δύναμη, όπως μόνο μια μάνα μπορεί να παλέψει όταν σκέφτεται τα παιδιά της. Όμως τις τελευταίες ημέρες η κατάσταση της υγείας της επιδεινώθηκε δραματικά. Μεταφέρθηκε και νοσηλευόταν στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ρίου, όπου τελικά άφησε την τελευταία της πνοή το βράδυ της Πέμτπης, σκορπίζοντας βαρύ πένθος στην οικογένειά της, στους φίλους της και σε όλους όσοι τη γνώριζαν.
Πίσω της αφήνει δύο μικρά παιδιά που από σήμερα θα μεγαλώνουν με μια τεράστια απουσία.
Με το κενό της μητρικής αγκαλιάς που τίποτα και κανείς δεν μπορεί να αναπληρώσει. Με τη μνήμη μιας μάνας που πάλεψε μέχρι την τελευταία στιγμή για να μείνει κοντά τους.
Όσοι τη γνώριζαν μιλούν για μια γυναίκα καλοσυνάτη, ευγενική, γεμάτη ζωή και δύναμη. Μια γυναίκα που ακόμη και μέσα στον πόνο της δεν σταματούσε να σκέφτεται τους άλλους.
Η είδηση του θανάτου της σκόρπισε συγκίνηση και θλίψη στην τοπική κοινωνία του Πύργου. Ένα νέο κορίτσι, μια νέα μητέρα, έφυγε τόσο νωρίς… αφήνοντας πίσω της δάκρυα, σιωπή και μια βαθιά πληγή στις καρδιές όλων όσοι την αγάπησαν.
Η Κατερίνα μπορεί να μην κατάφερε να νικήσει τον καρκίνο, όμως μέχρι το τέλος έδωσε έναν αγώνα αξιοπρέπειας και δύναμης. Έναν αγώνα που τη κάνει για πάντα μαχήτρια.
Καλό ταξίδι στο φως, Κατερίνα…
