Υπάρχει μια λέξη που σκοτώνει δεύτερη φορά: «παράπλευρες». Έτσι ονομάζουν τα παιδιά που διαμελίζονται. Έτσι ονομάζουν τους άμαχους που...
Υπάρχει μια λέξη που σκοτώνει δεύτερη φορά: «παράπλευρες». Έτσι ονομάζουν τα παιδιά που διαμελίζονται. Έτσι ονομάζουν τους άμαχους που ήθελαν απλώς να ζήσουν.
Έτσι καθαρίζουν τη συνείδησή τους όσοι αποφασίζουν από γραφεία με σημαίες πίσω τους.
Στη Μέση Ανατολή ο θάνατος δεν είναι είδηση. Είναι ρουτίνα. Οι οθόνες γεμίζουν καπνό, τα δελτία μιλούν για «αντίποινα», «χειρουργικά πλήγματα», «αναγκαίες επιχειρήσεις».
Και κάπου ανάμεσα στις τεχνικές λέξεις, χάνονται 168 παιδιά. Δεν είναι αριθμός. Είναι 168 σταματημένες καρδιές. 168 δωμάτια που θα μείνουν άδεια. 168 μανάδες που δεν θα ξανακοιμηθούν ποτέ.
Οι πολεμοχαρείς μιλούν για «στρατηγικό βάθος». Οι νεκροί δεν έχουν βάθος. Έχουν χώμα.
Και την ίδια ώρα, η πολιτική αλαζονεία δεν ντρέπεται. Η εξουσία αυτοθαυμάζεται.
Ο Donald Trump — όπως και κάθε ηγέτης που παίζει σκάκι πάνω σε ανθρώπινες ζωές — μιλά για ειρήνη ενώ ο κόσμος καίγεται. Το θράσος να διεκδικείται ακόμη και Νόμπελ Ειρήνης όταν η γη τρέμει από εκρήξεις, δεν είναι απλώς ειρωνεία. Είναι προσβολή στη μνήμη των νεκρών.
Δεν φταίει ένας μόνο άνθρωπος. Ποτέ δεν φταίει ένας. Φταίει ένα σύστημα που έχει μάθει να θεωρεί τον θάνατο «αποδεκτό κόστος». Φταίει η διεθνής κοινότητα που καταδικάζει με ανακοινώσεις και συνεχίζει με συμφωνίες. Φταίμε κι εμείς όταν συνηθίζουμε την εικόνα. Όταν αλλάζουμε κανάλι. Όταν λέμε «έτσι είναι ο κόσμος».
Όχι. Δεν είναι «έτσι ο κόσμος». Έτσι τον αφήνουμε να γίνει.
Η μεγαλύτερη νίκη του πολέμου δεν είναι το κατεστραμμένο κτίριο. Είναι η στιγμή που η κοινωνία παύει να σοκάρεται από το νεκρό παιδί. Όταν η λέξη «άμαχος» γίνεται τεχνικός όρος και όχι κραυγή.
Ο συγγραφέας, ο δημοσιογράφος, ο πολίτης δεν έχει πυραύλους. Έχει λέξεις. Και οι λέξεις οφείλουν να είναι αμείλικτες. Να μην επιτρέπουν στην εξουσία να κρύβεται πίσω από ευφημισμούς. Να μην αφήνουν τη μνήμη να ξεθωριάσει.
Γιατί αν δεχτούμε ότι τα παιδιά είναι «παράπλευρες απώλειες», τότε έχουμε ήδη αποδεχτεί ότι η ανθρωπιά είναι επίσης παράπλευρη.
Και τότε, ο επόμενος αριθμός θα είναι απλώς… επόμενος.
