Ξεκίνησε η Μεγάλη Εβδομάδα, όχι με κατάνυξη, αλλά μέσα σε έναν κυκεώνα αποκαλύψεων και σκανδάλων που βαραίνουν τον ΟΠΕΚΕΠΕ και ταλανίζουν...
Στο επίκεντρο, ένας πρωθυπουργός εμφανώς πιεσμένος, που δεν μπορεί να αποσείσει την κύρια ευθύνη: την επιλογή προσώπων για καίριες θέσεις εξουσίας — προσώπων που σήμερα βρίσκονται μπλεγμένα σε υποθέσεις που πλήττουν την αξιοπιστία της διακυβέρνησης.
Και ενώ η κοινωνία ζητά απαντήσεις, το αφήγημα περί «βαθέος κράτους» επιστρατεύεται ως ασπίδα. Μια προσπάθεια μετάθεσης ευθυνών που όχι μόνο δεν πείθει, αλλά εντείνει την αίσθηση αποσύνθεσης.
Η εικόνα είναι βαριά. Και το ερώτημα παραμένει: πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά ή για μια συνολική κρίση λειτουργίας του κράτους;
Γιατί, αν κάτι γίνεται πλέον σαφές, είναι ότι σπάνια —αν όχι ποτέ— στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας, πριν ή μετά τη Μεταπολίτευση, δεν έχει καταγραφεί τέτοια συσσώρευση σκιών γύρω από μια κυβέρνηση.
Και μέσα σε αυτό το κλίμα, κάποιοι έσπευσαν να καλλιεργήσουν προσδοκίες για έναν μικρό ανασχηματισμό που δήθεν θα «άνοιγε την πόρτα» ακόμη και για δύο βουλευτές της Ηλείας. Ένα σενάριο που περισσότερο προκάλεσε ειρωνικά χαμόγελα παρά σοβαρή πολιτική συζήτηση.
Γιατί η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σκληρή: σε μια περίοδο κρίσης, κανένας πρωθυπουργός δεν αναζητά απλώς πρόθυμους. Αναζητά πρόσωπα με βάρος, αποφασιστικότητα και πολιτικό εκτόπισμα.
Και σίγουρα όχι «βολικούς» διαχειριστές της καρέκλας τους — ανθρώπους που έχουν δείξει ότι το κύριο μέλημά τους δεν είναι η ευθύνη της εξουσίας, αλλά η διατήρησή της.
