Η επιχείρηση εφησυχασμού που καλλιεργούν κυβέρνηση, αστικά επιτελεία και παπαγαλάκια του συστήματος για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή...
Το Ιράν μιλά για «νέα πραγματικότητα», ενώ οι ΗΠΑ
επιχειρούν να επαναφέρουν μια προηγούμενη κατάσταση χωρίς να μπορούν να την
επιβάλουν όπως παλιά. Την ίδια στιγμή, δεκάδες κράτη — ανάμεσά τους και η Ελλάδα —
συγκεντρώνουν στρατιωτικές δυνάμεις για να κατοχυρώσουν τα συμφέροντα των
μονοπωλίων τους.
Οι ίδιοι οι ΑμερικανοΝΑΤΟικοί παραδέχονται πλέον ότι οι σχεδιασμοί τους για τους
ενεργειακούς και εμπορικούς δρόμους της περιοχής πρέπει να «προσαρμοστούν στα νέα
δεδομένα».
Αυτό σημαίνει είτε νέους γύρους πολέμου για να επιβληθούν οι σχεδιασμοί
τους είτε γενίκευση των ανταγωνισμών σε άλλες περιοχές του πλανήτη, στην αναζήτηση
νέου «ζωτικού χώρου».
Οι πληγές που ανοίγει ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στην παγκόσμια καπιταλιστική
οικονομία όχι μόνο δεν κλείνουν με προσωρινούς συμβιβασμούς, αλλά οξύνονται ακόμα
περισσότερο. Η αποκατάσταση του ενεργειακού εφοδιασμού απαιτεί μήνες ή και χρόνια,
ενώ το χτύπημα στις υποδομές της Μέσης Ανατολής ευνοεί τα σχέδια των ΗΠΑ για
μεγαλύτερη ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης από το αμερικανικό LNG.
Ισχυρά
καπιταλιστικά κράτη, όπως η Γερμανία, βλέπουν την ανταγωνιστικότητά τους να
υπονομεύεται από το τεράστιο ενεργειακό κόστος, γεγονός που ρίχνει νέο «λάδι στη
φωτιά» των ανταγωνισμών ανάμεσα σε ΗΠΑ, ΕΕ και Κίνα.
Παράγοντας κλιμάκωσης αποτελεί και το βαθύ ρήγμα στο ευρωατλαντικό στρατόπεδο.
Τα παζάρια και οι συγκρούσεις ΗΠΑ - ΕΕ, τα σχέδια για «στρατηγική αυτονομία» της
Ευρώπης και οι ανταγωνισμοί γύρω από την πολεμική βιομηχανία και την Ενέργεια
δημιουργούν νέες εστίες ανάφλεξης.
Η επέκταση της επιχείρησης «Aspides» μια ανάσα
από το Ιράν αποτυπώνει χαρακτηριστικά αυτές τις διεργασίες.
Όσοι καλλιεργούν εφησυχασμό προσπαθούν να κρύψουν τον βασικό πυρήνα των
εξελίξεων: Την αδυσώπητη μάχη για την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό
σύστημα ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα. Οι κινήσεις και οι επαφές όλων των πλευρών
φανερώνουν ότι η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή συνδέεται άμεσα με τη συνολική
αναμέτρηση για τον έλεγχο αγορών, δρόμων μεταφοράς, Ενέργειας και σφαιρών
επιρροής.
Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό πλαίσιο αποκαλύπτεται και ο επικίνδυνος ρόλος της
ελληνικής κυβέρνησης, που βαθαίνει συνεχώς την εμπλοκή της χώρας στους
ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Η διαθεσιμότητα για στρατιωτική αποστολή στα Στενά του
Ορμούζ, οι συμφωνίες με ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και χώρες του Κόλπου, η μετατροπή της χώρας σε
ενεργειακό και στρατιωτικό κόμβο, αλλά και οι στρατηγικές σχέσεις με το κράτος -
δολοφόνο του Ισραήλ δεν υπηρετούν την ειρήνη και την ασφάλεια του λαού. Υπηρετούν
μόνο τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων και της ελληνικής αστικής τάξης.
Κανένας εφησυχασμός!
Οι πόλεμοι και οι ανταγωνισμοί δεν είναι «παρέκκλιση», αλλά
σύμφυτο στοιχείο του καπιταλιστικού συστήματος. Οσο ο πλούτος και η οικονομία
βρίσκονται στα χέρια των μονοπωλίων, τόσο οι λαοί θα πληρώνουν με αίμα, φτώχεια και
προσφυγιά τους ανταγωνισμούς τους. Η μόνη διέξοδος για τον λαό βρίσκεται στην
οργάνωση της πάλης ενάντια στην πολιτική της εμπλοκής, για να δυναμώσει ο αγώνας
απέναντι στο σύστημα που γεννά εκμετάλλευση, κρίσεις και πολέμους.
*Χρήστος Γιάνναρος,
Γραμματέας της Τ.Ε. Ηλείας του ΚΚΕ.
