Κλειώ = άξια κλέους, δηλαδή άξιας φήμης και δόξας - γεγονότα που αποτελούν ένδοξες πράξεις και κατορθώματα που αξίζουν να μείνουν για πάντ...
-Ηροδότου Ιστορίες
Η Κλειώ ήταν μία από τις εννέα Μούσες της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, κόρες του Δία και της Μνημοσύνης. Θεωρούνταν η προστάτιδα της Ιστορίας και της ιστορικής αφήγησης. Το όνομά της προέρχεται από το ρήμα «κλείω», που σημαίνει «δοξάζω» ή «κάνω κάποιον διάσημο», υποδηλώνοντας τον ρόλο της στη διατήρηση της μνήμης των ανθρώπινων πράξεων μέσα στον χρόνο.
Στην αρχαία τέχνη η Κλειώ απεικονίζεται συνήθως να κρατά έναν πάπυρο, ένα βιβλίο ή μια γραφίδα, σύμβολα της καταγραφής των γεγονότων.
Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι ενέπνεε ιστορικούς, ποιητές και χρονικογράφους να διασώζουν τα μεγάλα γεγονότα, τις μάχες, τα κατορθώματα και τις παραδόσεις των λαών.
Η Κλειώ κατείχε ξεχωριστή θέση ανάμεσα στις Μούσες, καθώς η Ιστορία δεν θεωρούνταν απλώς καταγραφή γεγονότων, αλλά μέσο διδασκαλίας και διατήρησης της συλλογικής μνήμης.
Χάρη στη δική της έμπνευση, οι άνθρωποι μπορούσαν να θυμούνται το παρελθόν, να κατανοούν το παρόν και να αντλούν διδάγματα για το μέλλον.
Ακόμη και σήμερα, η Κλειώ αποτελεί σύμβολο της ιστορικής γνώσης και της ανθρώπινης μνήμης.
Το όνομά της χρησιμοποιείται συχνά σε ιστορικά περιοδικά, ερευνητικά ιδρύματα και πολιτιστικές δράσεις που σχετίζονται με τη μελέτη και τη διάσωση της ιστορίας. Έτσι, η μορφή της εξακολουθεί να υπενθυμίζει ότι ένας λαός χωρίς μνήμη κινδυνεύει να χάσει την ταυτότητά του.
Η Κλειώ όμως ατύχησε να ερωτευτεί τον Αδωνη, και έκανε το λάθος να ειρωνευτεί την Αφροδίτη που ήταν κι αυτή ερωτευμένη μαζί του. Έξαλλη η Αφροδίτη την καταράστηκε να αγαπήσει αντ’ αυτού τον Πίερο, όπως και έγινε. Η Κλειώ απέκτησε δυο γιους, τον Υάκινθο, που έγινε εραστής του Απόλλωνα και τον σκότωσε ο Ζέφυρος, και τον Υμέναιο, που όμως δεν ήξεραν ποιος είναι ο πατέρας τους.
Ο Πίερος δε απέκτησε εννέα κόρες και εξάπλωσε τη λατρεία των Μουσών στη Βοιωτία και έδωσε τα ονόματα των εννέα Μουσών στις κόρες του, που όταν μεγάλωσαν πίστεψαν ότι ήταν καλύτερες από τις ίδιες τις Μούσες και τις προκάλεσαν σε διαγωνισμό στον οποίο φυσικά έχασαν και για τιμωρία μεταμορφώθηκαν σε κίσσες.
Απεικόνιση και Σύμβολα
Στην αρχαία τέχνη, η Κλειώ απεικονίζεται συνήθως ως μια νεαρή, σεμνή και γεμάτη σοφία γυναίκα.
Τα πιο κοινά σύμβολα που κρατάει είναι:
Ένα ανοιγμένο περγαμηνότυλιγμα (ή βιβλίο): Όπου κατέγραφε τα ιστορικά γεγονότα.
Μια γραφίδα: Το εργαλείο με το οποίο έγραφε.
Ένα σάλπισμα (σάλπιγγα): Με το οποίο διαλαλούσε και δόξαζε τις πράξεις των ηρώων.
Μια κλεψύδρα: Σύμβολο της ροής του χρόνου και της σειράς των γεγονότων.
Μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια
Η Κλειώ θεωρούνταν εκείνη που εισήγαγε το αλφάβητο στην Ελλάδα. Οι αρχαίοι ιστορικοί και ποιητές τη static επικαλούνταν (έκαναν «έκκληση στη Μούσα») στην αρχή των έργων τους, ώστε να τους χαρίσει αντικειμενικότητα, καθαρή μνήμη και την ικανότητα να αφηγηθούν τα γεγονότα με τον πιο δίκαιο και μεγαλειώδη τρόπο.
