Υπάρχουν πολιτικοί που μελετούν, ενημερώνονται και παλεύουν να εκπροσωπήσουν τον τόπο τους. Και υπάρχουν και εκείνοι που εμφανίζονται σ...
Το παράδοξο είναι ότι πιστεύουν πως κάθε τηλεοπτική εμφάνιση προσθέτει πόντους στο πολιτικό τους προφίλ. Δεν αντιλαμβάνονται ότι η δημόσια έκθεση της άγνοιας δεν παράγει κύρος, αλλά παράγει αμηχανία.
Και όταν κάποιος αδυνατεί να γνωρίζει ακόμη και τα βασικά προβλήματα της περιοχής που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί, δεν εκθέτει μόνο τον εαυτό του. Εκθέτει τον θεσμό που υπηρετεί και προσβάλλει τους πολίτες που τον εμπιστεύθηκαν.
Η πολιτική δεν είναι διαγωνισμός δημοσιότητας ούτε αγώνας τηλεοπτικών εμφανίσεων.
Είναι ευθύνη, γνώση και λογοδοσία.
Κάθε φορά που ένας εκπρόσωπος του λαού εμφανίζεται απροετοίμαστος, αποκαλύπτεται ένα βαθύτερο πρόβλημα: η πεποίθηση ότι η εικόνα είναι σημαντικότερη από την ουσία.
Το αποτέλεσμα είναι θλιβερό. Αντί να κερδίζουν πολιτικό κεφάλαιο, χάνουν αξιοπιστία. Αντί να ενισχύουν την παρουσία τους, μετατρέπονται σε παράδειγμα προς αποφυγή. Και αντί να τιμούν τους ψηφοφόρους τους, τους υποτιμούν, θεωρώντας ότι αρκούν λίγα συνθήματα και μερικές ατάκες για να καλύψουν την έλλειψη γνώσης και έργου.
Οι πολίτες, όμως, ακούνε. Βλέπουν. Συγκρίνουν. Και πλέον διακρίνουν εύκολα τη διαφορά ανάμεσα σε εκείνον που γνωρίζει και σε εκείνον που απλώς καταλαμβάνει μια καρέκλα σε ένα τηλεοπτικό πάνελ.
Και δεν χρειάζεται να κοιτάξουν μακριά για να βγάλουν συμπεράσματα. Ας κοιτάξουν μέσα στον ίδιο τους τον νομό.
Ας αναρωτηθούν ποιοι τους εκπροσωπούν, ποιοι γνωρίζουν τα προβλήματα του τόπου και ποιοι εμφανίζονται ως ειδήμονες παντός επιστητού χωρίς να μπορούν να απαντήσουν στα αυτονόητα της περιοχής τους.
Η πολιτική εκπροσώπηση δεν μετριέται σε λεπτά τηλεοπτικού χρόνου. Μετριέται σε γνώση, επάρκεια, παρουσία και αποτέλεσμα.
Όλα τα υπόλοιπα είναι θόρυβος.
Και ο θόρυβος μπορεί να γεμίζει για λίγο τα τηλεοπτικά παράθυρα, αλλά δεν λύνει ούτε ένα πρόβλημα των πολιτών.
