*Θα αναλάβει ποτέ κάποιος την ευθύνη σε αυτό τον τόπο; *Το «όχι» του Ελεγκτικού Συνεδρίου παγώνει το έργο της χερσαίας ζώνης και μεταφέ...
*Το «όχι» του Ελεγκτικού Συνεδρίου παγώνει το έργο της χερσαίας ζώνης και μεταφέρει το βάρος στον ιδιώτη επενδυτή
Σε μια περίοδο όπου το Κατάκολο διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο στην κρουαζιέρα της Ανατολικής Μεσογείου, η απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου να απορρίψει την τροποποιημένη σύμβαση για την «Ανάπτυξη και αναβάθμιση της χερσαίας ζώνης του Λιμένα Κατακόλου» προκαλεί εύλογα ερωτήματα και έντονο προβληματισμό.
Το αποτέλεσμα είναι σαφές: οι παρεμβάσεις ύψους 5,2 εκατ. ευρώ παγώνουν ως δημόσιο έργο και η ολοκλήρωση κρίσιμων υποδομών –όπως το νέο κτίριο Schengen, το κτίριο υποδοχής επιβατών και οι κυκλοφοριακές ρυθμίσεις– μετατρέπεται πλέον σε υποχρέωση του ιδιώτη επενδυτή που θα αναλάβει την παραχώρηση του λιμένα μέσω του Υπερταμείου.
Το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν σχεδιάζει έργα
Η εύκολη απάντηση θα ήταν να χρεωθεί η εξέλιξη στο Ελεγκτικό Συνέδριο. Όμως το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν αποφασίζει αν ένα έργο είναι αναγκαίο ή αν πρέπει να γίνει. Ελέγχει αν η σύμβαση και οι τροποποιήσεις της είναι νόμιμες.
Άρα το πραγματικό ερώτημα δεν είναι γιατί το Ελεγκτικό είπε «όχι», αλλά γιατί το έργο έφτασε σε σημείο να απαιτεί τόσο εκτεταμένες τροποποιήσεις ώστε να τεθεί υπό αμφισβήτηση η νομιμότητά τους.
Οι ευθύνες δεν είναι μονοσήμαντες
Η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, ως φορέας υλοποίησης, είχε την ευθύνη της προετοιμασίας και υποβολής του φακέλου. Το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο Πύργου, ως κύριος του έργου, είχε την ευθύνη του αρχικού σχεδιασμού και των τεχνικών προδιαγραφών.
Αν οι νέες απαιτήσεις ασφαλείας προέκυψαν από την αυστηροποίηση της ευρωπαϊκής και εθνικής νομοθεσίας για τις ζώνες Schengen και τον Κώδικα ISPS, τότε πρόκειται εν μέρει για αντικειμενική μεταβολή των δεδομένων.
Αν όμως οι αλλαγές θα έπρεπε να είχαν προβλεφθεί εγκαίρως, τότε προκύπτουν σαφείς διοικητικές και πολιτικές ευθύνες.
Το Κατάκολο χωρίς την απαραίτητη «προίκα»
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι το λιμάνι κινδυνεύει να εισέλθει στη διαδικασία παραχώρησης χωρίς τις απαραίτητες υποδομές ασφαλείας και εξυπηρέτησης επιβατών. Δηλαδή χωρίς την «προίκα» που θα ενίσχυε τη διαπραγματευτική του θέση απέναντι στους υποψήφιους επενδυτές.
Πλέον το κόστος κατασκευής μεταφέρεται στον ιδιώτη επενδυτή και θα ενσωματωθεί στο επενδυτικό του σχέδιο. Αυτό σημαίνει ότι το τελικό οικονομικό ισοζύγιο της παραχώρησης ενδέχεται να επηρεαστεί σημαντικά.
Το πολιτικό ερώτημα
Η υπόθεση του Κατακόλου δεν είναι απλώς ένα τεχνικό ή νομικό ζήτημα. Είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση όπου ένας σχεδιασμός που παρουσιάστηκε ως ώριμος και χρηματοδοτημένος καταλήγει να μην μπορεί να υλοποιηθεί με δημόσιους πόρους.
Και το πολιτικό ερώτημα που μένει αναπάντητο είναι απλό: Ποιος σχεδίασε ένα έργο που χρειάστηκε τόσο μεγάλες αλλαγές ώστε να απορριφθεί τελικά η τροποποιημένη σύμβασή του;
Μέχρι να δοθεί πειστική απάντηση, το Κατάκολο θα παραμένει αντιμέτωπο με ένα ακόμη αναπτυξιακό παράδοξο: ένα λιμάνι με τεράστιες δυνατότητες, αλλά με υποδομές που μετατρέπονται από δημόσια επένδυση σε ιδιωτική υποχρέωση, επειδή το κράτος δεν κατάφερε να ολοκληρώσει εγκαίρως το δικό του έργο.
