Πόση «ατυχία» μπορεί να αντέξει ένας άνθρωπος και πόση ανικανότητα μια ολόκληρη κοινωνία; Η περίπτωση του Χρήστου Σαμψώνη στη Γαστούνη ...
Πόση «ατυχία» μπορεί να αντέξει ένας άνθρωπος και πόση ανικανότητα μια ολόκληρη κοινωνία;
Η περίπτωση του Χρήστου Σαμψώνη στη Γαστούνη δεν είναι απλώς ένα αστυνομικό ρεπορτάζ - είναι το μνημείο της πλήρους αποτυχίας όσων ορκίστηκαν να προστατεύουν τον πολίτη.
Το Χρονικό του Εξευτελισμού
Φεβρουάριος: Μια άγρια, μαζική επίθεση από 20 άτομα σε ένα περίπτερο. Ένας άνθρωπος στο στόχαστρο, μια πλατεία σε τρόμο.
Απρίλιος: Η προσπάθεια για μια νέα αρχή καταλήγει σε αποκαΐδια. Το νέο κατάστημα, χτισμένο με το υστέρημα μιας οικογένειας, γίνεται στάχτη πριν καν ανοίξει.
Η Εκκωφαντική Σιωπή της Ηγεσίας
Εύλογα αναρωτιέται κανείς: Τι κάνει η Αστυνομική Διεύθυνση Ηλείας;
Είναι δυνατόν ένας πολίτης που έχει ήδη στοχοποιηθεί τόσο βάναυσα, να παραμένει απροστάτευτος;
Η «έρευνα σε εξέλιξη» και η «αναζήτηση υλικού από κάμερες» ακούγονται πλέον ως κακόγουστο αστείο σε μια περιοχή που νιώθει πως η ανομία έχει δικό της κράτος.
Όταν ένας επαγγελματίας δέχεται το ένα χτύπημα μετά το άλλο, η παραμονή του Αστυνομικού Διευθυντή στη θέση του, χωρίς ορατά αποτελέσματα ασφάλειας, αποτελεί πρόκληση για το δημόσιο αίσθημα.
Και ο Δήμαρχος Πηνειού;
Οι μεγαλόστομες δηλώσεις και τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα δεν σβήνουν φωτιές, ούτε γιατρεύουν το φόβο. Ο ρόλος του δημάρχου δεν εξαντλείται στις φωτογραφίες και στις δημόσιες σχέσεις. Πού είναι η διεκδίκηση για ουσιαστική αστυνόμευση; Πού είναι η έμπρακτη στήριξη σε έναν άνθρωπο που η ζωή και η περιουσία του απειλούνται καθημερινά;
Το ερώτημα είναι αμείλικτο: Ποιος θα εγγυηθεί ότι αύριο ο Χρήστος Σαμψώνης και η οικογένειά του θα είναι ασφαλείς;
Αν οι θεσμοί δεν μπορούν να προστατέψουν έναν άνθρωπο που το σύστημα «φώναζε» ότι κινδυνεύει, τότε η αποτυχία τους είναι καθολική.
Η Ώρα της Ευθύνης
Η Γαστούνη δεν χρειάζεται άλλες υποσχέσεις.
Χρειάζεται:
Άμεση ταυτοποίηση και παραδειγματική τιμωρία των δραστών.
Ουσιαστική παρουσία της ΕΛ.ΑΣ. στους δρόμους και όχι στα χαρτιά.
Έμπρακτη οικονομική και ηθική στήριξη από τον Δήμο στον πληγέντα επιχειρηματία.
Όσο ο Αστυνομικός Διευθυντής και ο Δήμαρχος αρκούνται στον ρόλο του θεατή, η «πυρκαγιά» της ανομίας θα συνεχίσει να καίει ό,τι απέμεινε από την κοινωνική συνοχή της περιοχής. Η ανοχή είναι συνενοχή.
