Υπάρχουν ερωτήματα που δεν σηκώνουν ούτε υπεκφυγές ούτε επικοινωνιακά τεχνάσματα. Πόσα σχολεία λειτουργούν σήμερα στην Ηλεία, την Αχαΐα κα...
Υπάρχουν ερωτήματα που δεν σηκώνουν ούτε υπεκφυγές ούτε επικοινωνιακά τεχνάσματα. Πόσα σχολεία λειτουργούν σήμερα στην Ηλεία, την Αχαΐα και την Αιτωλοακαρνανία; Πόσους μαθητές εξυπηρετούν; Πόσοι εκπαιδευτικοί κρατούν όρθιο το δημόσιο σχολείο και με ποια λογική κατανέμονται οι διαθέσιμοι πόροι;
Αυτά είναι τα ζητήματα που όφειλε να έχει στο επίκεντρο της πολιτικής του ο δήμαρχος Πύργου, Στάθης Καννής. Όχι όμως. Η πραγματικότητα δείχνει μια εκκωφαντική αδιαφορία για την ουσία και μια σταθερή προσήλωση σε επιλογές που δημιουργούν θόρυβο, όχι λύσεις.
Την ώρα που σχολικές μονάδες στον Πύργο παλεύουν με κτιριακές φθορές, ανεπαρκή θέρμανση και χρόνιες ελλείψεις σε βασικό εξοπλισμό, η δημοτική αρχή επιλέγει να επενδύει πολιτικά σε σχέδια βιτρίνας, όπως η μετατροπή σχολείων σε Ωνάσεια.
Μια επιλογή που έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές — αντιδράσεις που αντιμετωπίζονται με σιωπή.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο Δήμος Πύργου λαμβάνει μόλις 148.100 ευρώ για τις λειτουργικές ανάγκες των σχολείων του. Ένα ποσό που αποδεικνύεται ανεπαρκές όταν συγκριθεί με την πραγματική κατάσταση των σχολικών κτιρίων και τις καθημερινές ανάγκες των μαθητών.
Κι όμως, δεν φαίνεται να προκαλεί καμία ουσιαστική κινητοποίηση από τη δημοτική αρχή.
Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο προκλητική όταν την ίδια στιγμή πληροφορούμαστε ότι 18.000 ευρώ δαπανήθηκαν για χαλιά σε υπουργικό γραφείο.
Οι αριθμοί μιλούν μόνοι τους. Και αποκαλύπτουν προτεραιότητες.
Η παιδεία, όμως, δεν αντέχει την αδιαφορία. Δεν είναι πεδίο πειραματισμών, ούτε εργαλείο πολιτικής προβολής. Είναι δημόσιο αγαθό. Και όταν οι τοπικές αρχές επιλέγουν να την προσπερνούν, η ευθύνη δεν είναι απλώς διοικητική — είναι βαθιά πολιτική.
