Σε ανάρτησή της, η κ. Καρυστιανού συνδέει την τραγωδία στη Χίο με την αποτροπή “παράνομων εισβολών”, ενώ η αναφορά στην ανθρώπινη ζωή φα...
Με μια ανάρτηση με ακροδεξιά φρασεολογία σχολίασε το πολύνεκρο ναυάγιο στη Χίο η Μαρία Καρυστιανού.
Στην ανάρτησή της η κ. Καρυστιανού, αφού κάνει μια λιτή αναφορά στην αξία της ανθρώπινης ζωής, επιχειρεί να αναδείξει την ανάγκη για “διαφύλαξη των δικαιωμάτων της χώρας”, προτάσσοντας την αποτροπή των “παράνομων εισβολών”.
Είναι ενδιαφέρον πως σε έναν λόγο που χαρακτηρίζεται από σφοδρότητα απέναντι στις μεταναστευτικές ροές, η αναφορά στην αξία της ανθρώπινης ζωής έρχεται ως ένα επιφανειακό, σχεδόν “ευχολόγιο”.
Η σύγκριση λοιπόν, του ανθρώπινου πόνου με τις πολιτικές αποτροπής, χωρίς να αναγνωρίζεται η ανάγκη για ανθρωπιστική προσέγγιση και ουσιαστική αλληλεγγύη, δείχνει πόσο εύκολα και ταυτόχρονα επικίνδυνα μπορεί να χρησιμοποιηθεί η ανθρώπινη ζωή ως επιχείρημα για την επίτευξη άλλων πολιτικών σκοπών.
Δεν αρκεί μόνο η απλή αναφορά στην αξία της ζωής για να την προστατεύσει κανείς. Απαιτείται πράξη, διάθεση και κυρίως υπευθυνότητα απέναντι στη ζοφερή (για κάποιους) πραγματικότητα.
Αν η προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ήταν πραγματικά αδιαπραγμάτευτη, θα το βλέπαμε να προτάσσεται με τον ίδιο ζήλο που διατυπώνονται οι πολιτικές για την ασφάλεια και την αποτροπή.
Είναι πραγματικά ανησυχητικό όταν μια τραγωδία που θα έπρεπε να εγείρει σοβαρές συζητήσεις γύρω από τη διαχείριση της ανθρωπιστικής κρίσης, καταλήγει να μετατρέπεται σε εργαλείο πολιτικής εκμετάλλευσης.
Η ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού:
Χίος, Φεβρουάριος 2026
Πόνος βαθύς για τους ανθρώπους που χάθηκαν, αλλά και επίκριση και αποδοκιμασία για ένα κράτος που δεν διαθέτει όσα πρέπει και δεν πράττει όσα μπορεί για την αποτροπή των παράνομων εισβολών και του ευτελισμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Δεν χωρεί αμφιβολία, οι νόμοι πρέπει να τηρούνται. Σημαντική η διαφύλαξη των δικαιωμάτων της χώρας.
Επίσης όμως σημαντική και αδιαπραγμάτευτη η ανθρώπινη ζωή, για την προστασία της οποίας οφείλουμε να εξαντλήσουμε όλα τα μέσα διαφύλαξής της και να μπορούμε να αποδείξουμε ότι το πράξαμε. Το οφείλουμε σε κάθε άνθρωπο.
Γιατί αυτό αρμόζει στην ανθρώπινη ζωή: ο μέγιστος σεβασμός, η μέγιστη προστασία.
