ΕΠΑΦΕΣ… ΕΠΑΦΕΣ… ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ… ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ… ΔΗΛΩΣΕΙΣ… ΔΗΛΩΣΕΙΣ… ΚΑΙ Η ΗΛΕΙΑ ΝΑ ΜΕΤΡΑ ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ, ΚΑΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ. Για ακόμη μία...
ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ… ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ…
ΔΗΛΩΣΕΙΣ… ΔΗΛΩΣΕΙΣ…
ΚΑΙ Η ΗΛΕΙΑ ΝΑ ΜΕΤΡΑ ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ, ΚΑΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ.
Για ακόμη μία φορά διαβάσαμε πανηγυρικές ανακοινώσεις για την «αναβάθμιση της υγείας στην Ηλεία». Πριν λίγες ημέρες πληροφορηθήκαμε από την βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας στην Ηλεία, Θεοδώρα Αυγερινοπούλου, ότι «έρχονται γιατροί» και τελικά αποδείχθηκε πως… υπογράφηκε άλλη μία προκήρυξη.
Μία ακόμη από τις δεκάδες που ανακοινώνονται με τυμπανοκρουσίες, αλλά χάνονται κάπου ανάμεσα στη γραφειοκρατία, στις παραιτήσεις και στην αδιαφορία.
Σήμερα είχαμε νέο επεισόδιο στο ίδιο έργο. Νέα «θετική συνάντηση», νέο «καλό κλίμα», νέες «συστηματικές συνεργασίες», νέες «τεκμηριωμένες προτάσεις».
Η κ. Αυγερινοπούλου συναντήθηκε με τον υπουργό Υγείας κ. Άδωνι Γεωργιάδη και – όπως πάντα – ακούσαμε μεγαλόστομες εξαγγελίες για ογκολογικές δομές, μονάδες, στρατηγικούς σχεδιασμούς και μελλοντικές εξετάσεις προτάσεων.
Μόνο που οι πολίτες της Ηλείας δεν ζουν μέσα στις ανακοινώσεις. Ζουν μέσα στην πραγματικότητα.
Και η πραγματικότητα λέει ότι ο καρκινοπαθής συνεχίζει να ταξιδεύει ώρες για μια θεραπεία. Ότι τα νοσοκομεία υπολειτουργούν.
Ότι οι γιατροί δεν έρχονται.
Ότι οι προκηρύξεις βγαίνουν αλλά οι θέσεις μένουν άγονες.
Ότι κάθε χρόνο ακούμε τα ίδια λόγια, με διαφορετική ημερομηνία και το ίδιο αποτέλεσμα: μηδέν.
Προφανώς για κάποιους η «επαφή» είναι σημαντικότερη από το αποτέλεσμα.
Η φωτογραφία από το υπουργείο πιο χρήσιμη από έναν γιατρό στην εφημερία.
Η ανακοίνωση πιο εύκολη από τη λύση.
Γιατί αν υπήρχε πραγματική πολιτική βούληση, η Ηλεία δεν θα βρισκόταν διαρκώς στο στάδιο των… συζητήσεων.
Δεν γίνεται επί χρόνια να «κατατίθενται προτάσεις», να «εξετάζονται σχέδια» και να «σχεδιάζονται δομές», ενώ το σύστημα υγείας της περιοχής παραμένει αποδυναμωμένο και οι πολίτες νιώθουν εγκαταλελειμμένοι.
Η κοινωνία της Ηλείας -επιτέλους- δεν χρειάζεται άλλες δημόσιες σχέσεις.
Δεν χρειάζεται άλλες θριαμβολογίες για υπογραφές και συναντήσεις.
Χρειάζεται γιατρούς, δομές, προσωπικό και λειτουργικά νοσοκομεία.
Όλα τα υπόλοιπα είναι πολιτική διαχείριση της στασιμότητας.
